Η εικόνα ενός μικρού πάρκου στην οδό Αιακιδών γίνεται αφορμή για μια συγκινητική αντιπαραβολή ανάμεσα στις αναμνήσεις μιας ολόκληρης γειτονιάς και στη σημερινή εγκατάλειψη....
Στην ιστορική Μονή της Αγίας Αναστασίας της Φαρμακολύτριας, στα Βασιλικά Θεσσαλονίκης, ενώθηκαν με τα δεσμά του γάμου η Χριστίνα και ο Γιάννης, σε μια τελετή όπου η πίστη, η οικογενειακή παράδοση και η συγκίνηση συναντήθηκαν με την ποντιακή και ηπειρώτικη μουσική....
Από τα ψητά κρέατα και το κρασί του Μάρωνα έως τον κυκεώνα της Κίρκης και τα απαγορευμένα βόδια του Ήλιου, η «Οδύσσεια» διαβάζεται και ως ένα συναρπαστικό γαστρονομικό έπος....
Μια ανακοίνωση που τυχαία πρόσεξα στον παλιό τοπικό Τύπο της Χίου το 1921 μου γέννησε την περιέργεια να αναζητήσω τα πέρα δώθε ενός εκπαιδευτικού και προ αιώνος συντοπίτη μου. Την ανακοίνωση -εν είδει μικρής αγγελίας- τη βρήκα στο αφιέρωμα του περιοδικού Πελινναίο με τίτλο «Τετράδια Μνήμης – Χίος 1921» που......
Κάποιοι επιστρέφουν στα χωριά τους από νοσταλγία. Κάποιοι γιατί εκεί βρίσκουν ακόμη έναν τρόπο ζωής που επιμένει να αντιστέκεται στον χρόνο. Το Βλαχώρι Θεσπρωτίας δεν είναι μόνο ένας τόπος καταγωγής· είναι μνήμες, άνθρωποι, γεύσεις, παραδόσεις και μια ζωντανή πολιτιστική κληρονομιά που εξακολουθεί να ενώνει όσους δεν έκοψαν ποτέ τον δεσμό με τις ρίζες τους....
Το περίπτερο της Καλούτσιανης, που δεν υπάρχει πια, δεν ήταν απλώς ένα μικρό σημείο πώλησης εφημερίδων και γλυκών. Για δεκαετίες αποτέλεσε τόπο συνάντησης, σημείο αναφοράς της γειτονιάς και σιωπηλό μάρτυρα ανθρώπινων ιστοριών που ξεκινούσαν από τα χαρακώματα της Μικράς Ασίας και έφταναν ως την καθημερινότητα των Ιωαννίνων....
Ο αποχαιρετισμός ενός ανθρώπου γίνεται πολλές φορές η αφορμή να φωτιστεί ολόκληρη η διαδρομή του. Με αφορμή την απώλεια του Γιώργου Ζώη, η Λουκία Τζάλλα καταγράφει μνήμες από έναν άνθρωπο ασυμβίβαστο, δεμένο με τον τόπο του, τη γη και τους ανθρώπους του, αλλά και εικόνες από μια κηδεία όπου η φύση, οι κάτοικοι του χωριού και η ίδια η παράδοση...
Λίγες ημέρες μετά την απώλεια του Θόδωρου Γεωργιάδη, ένα σπάνιο ιδιόχειρο κείμενό του έρχεται στο φως, όχι μόνο ως οικογενειακή μαρτυρία, αλλά και ως πολύτιμο τεκμήριο της ιστορίας των Ιωαννίνων. Μέσα από τις αναμνήσεις του ξεδιπλώνεται ένας ολόκληρος κόσμος ανθρώπων, επαγγελμάτων και τόπων που χάθηκαν, μετατρέποντας την αφήγησή του σε ένα αυθεντικό λαογραφικό και ιστορικό ντοκουμέντο....
Οξύμωρο βεβαίως, αλλά δεν πρόκειται λεπτομερώς να αναφερθώ στα φεστιβάλ πολιτισμού που κατακλύζουν τους θερινούς μήνες την ελληνική επαρχία, κυρίως τα νησιά και τους τουριστικούς προορισμούς. Ούτε και στο κουβάρι της διαχείρισης των απορριμμάτων πανελλαδικώς. (Κυρίως στα νησιά και τους τουριστικούς προορισμούς). Φοβάμαι ότι καλά καλά ούτε για το ίδιο......