Η πόλη φορά τα πρώτα γιορτινά της
Όταν βραδιάζει, η πόλη μετρά μετρά νοερά αντίστροφα τον χρόνο μέχρι τα Χριστούγεννα. Αυτή η γλυκιά προσμονή μετριάζει πάντα την κακοκαιρία και το βαρύ γκρίζο των ημερών....
Τιτίκα Τζάλλα
Ένας λύκος στο µαντρί
Τα αντανακλαστικά µας είναι μαθημένα να ενεργοποιούνται µόνο για τους φωσκολικά εµπεδωµένους κακούς, τους κακούς των παραµυθιών, που όλα τα χαρακτηριστικά τους διαµορφώθηκαν έτσι ώστε να µην αφήσουν την παραµικρή αµφιβολία και στον πιο δύσπιστο ότι είναι τέτοιοι....
Ο Οδοιπόρος ονειρεύεται πάλι μια καινούρια φορεσιά
Το έργο ξεκινά με σκοτάδι, αναστεναγμούς και τη μελωδία μιας κιθάρας. Την νιώθεις τη ζωή πάνω στη σκηνή, παρόλο που δεν τη βλέπεις. Όμως, δεν είναι ξεκάθαρο, ακόμη κι όταν ανάβουν τα φώτα και μέχρι το τέλος της παράστασης, ποιος από τους ήρωες είναι τελικά ζωντανός και ποιος έχει πεθάνει....
27 Νοεμβρίου 1974: Τα Γιάννενα στην πρώτη σελίδα
Η Ελλάδα μπαίνει σε προεκλογική περίοδο δημοψηφίσματος. Στα Γιάννενα βασιλόφρονες διαπληκτίζονται (με τη βοήθεια αλκοόλ), ο Ελύτης παραιτείται από την ΕΡΤ και ο ΠΑΣ ετοιμάζεται να παίζει με τον Ολυμπιακό Βόλου για το πρωτάθλημα της Β' Εθνικής. Μία αναδρομή στην έκδοση του Ηπειρωτικού Αγώνα στις 26 Νοεμβρίου 1975...
Οι πόρτες και τα παράθυρα (πάλι)
Την κατάσταση, που επικρατεί στο 1ο Δημοτικό Σχολείο, με τα ανοιχτά παράθυρα χειμώνα καλοκαίρι και τις ξεχαρβαλωμένες πόρτες την έχουμε περιγράψει εκτενώς και επανειλημμένως. Χαρήκαμε πολύ –και ως γονείς, μα και ως δημότες- όταν η αντικατάστασή τους συμπεριλήφθηκε στον προγραμματισμό του δήμου, με τη βοήθεια και των χρημάτων που ήρθαν......
Η δική μας δεσποινίς Μαργαρίτα…
Είδαμε στην Έκφραση τη δεσποινίδα Μαργαρίτα. Η πρότασή του Θόδωρου Γράμψα, που σκηνοθετεί και ερμηνεύει, αμέσως και πολύ φυσικά απομακρύνει τον θεατή απ’ αυτό που περιμένει ή έχει στο μυαλό του. Κυριαρχεί η εναλλακτική του, τραβά από την πρώτη στιγμή την προσοχή η δική του δεσποινίς Μαργαρίτα....
Ο ουρανός χαμηλά
Γιάννενα, χθες (όχι πολύ) νωρίς το πρωί. Ο ουρανός χαμηλά, πάνω από τα κεφάλια μας. Τα σύννεφα ακόμη χαμηλότερα. Το Μιτσικέλι άφαντο. Εικόνα πολύ οικεία για την πόλη. Η Πηνελόπη, όπως ονομάσαμε το νέο κύμα κακοκαιρίας, για μας τους Γιαννιώτες είναι χρόνια τώρα καθημερινότητα…...
Ψηλά στον ουρανό με οδηγό μια μωβ ομπρέλα
Τα βιβλία, που γράφονται για παιδιά, έχουν ένα έργο δύσκολο πολύ: να διαμορφώσουν τους αυριανούς απαιτητικούς αναγνώστες, να σηκώσουν το βάρος της μνήμης, να φτιάξουν τις πρώτες εικόνες που ανοίγουν την πόρτα σε έναν κόσμο μαγικό, αυτόν της ανάγνωσης ενός βιβλίου....
Μια αναμέτρηση με τον χρόνο και την επιθυμία
Υπάρχουν παραστάσεις, που ακόμη κι αν ο θεατής κάθεται κοντά στη σκηνή, εκείνες τον κρατούν σε απόσταση, είτε επειδή είναι τέτοια η σκηνοθετική οδηγία, είτε γιατί είναι ανασφαλείς και αδύναμες να κατέβουν εκείνες στην πλατεία ή να τον καλέσουν επάνω....
Requiem for a dream
Ο πιο δύσκολος Αύγουστος της ζωής μου. Για τη Νάντιά μου....