Το δημογραφικό πρόβλημα της Ηπείρου βρέθηκε στο επίκεντρο της συνεδρίασης του Περιφερειακού Συμβουλίου την Τρίτη, με τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν να καταγράφουν τη συνεχιζόμενη πληθυσμιακή συρρίκνωση της περιοχής και τις δυσοίωνες προοπτικές για τις επόμενες δεκαετίες.
Στη συζήτηση συμμετείχαν, μέσω τηλεδιάσκεψης, ο διευθυντής του Ινστιτούτου Δημογραφικών Ερευνών και Μελετών, καθηγητής Βύρων Κοτζαμάνης, και ο καθηγητής Περιφερειακής Οικονομικής Ανάπτυξης του Παντείου Πανεπιστημίου και αντιπρόεδρος του Ινστιτούτου Τοπικής Αυτοδιοίκησης της ΚΕΔΕ Ιωάννης Ψυχάρης, ενώ παρόντες ήταν και εκπρόσωποι συλλόγων πολυτέκνων και τριτέκνων της Ηπείρου.
Περισσότεροι θάνατοι, λιγότερες γεννήσεις
Παρουσιάζοντας τα στοιχεία, ο θεματικός αντιπεριφερειάρχης Εθελοντισμού και Αλληλεγγύης Κωνσταντίνος Κίτσιος ανέφερε ότι μόνο το 2024 καταγράφηκαν στην Ήπειρο περίπου 1.790 γεννήσεις έναντι 4.192 θανάτων, γεγονός που μεταφράζεται σε πληθυσμιακή απώλεια άνω των 2.400 κατοίκων μέσα σε έναν χρόνο.
Όπως επισήμανε, στη δημογραφική υποχώρηση προστίθενται η γήρανση του πληθυσμού, η μείωση του μαθητικού δυναμικού, οι συγχωνεύσεις σχολικών μονάδων και η φυγή νέων ανθρώπων, με σημαντικές συνέπειες για την αγορά εργασίας, την επιχειρηματικότητα, την αγροτική παραγωγή, αλλά και τις υπηρεσίες υγείας και εκπαίδευσης.
«Το 2060 θα είμαστε λιγότεροι και γηραιότεροι»
Ιδιαίτερα ανησυχητική ήταν η εκτίμηση του καθηγητή Βύρωνα Κοτζαμάνη, ο οποίος προέβλεψε ότι έως το 2060 η Ελλάδα και η Ήπειρος θα έχουν μικρότερο πληθυσμό, περισσότερους ηλικιωμένους και λιγότερους νέους και άτομα παραγωγικής ηλικίας.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν, ο πληθυσμός της Ηπείρου μειώθηκε κατά περίπου 17.000 κατοίκους την περίοδο 2011-2021, ενώ η μείωση καταγράφηκε σε όλες τις περιφερειακές ενότητες.
Η επανακατοίκηση της υπαίθρου
Από την πλευρά του, ο καθηγητής Ιωάννης Ψυχάρης χαρακτήρισε το δημογραφικό πανελλαδικό πρόβλημα, σημειώνοντας ότι η Ελλάδα έχει χάσει περίπου 400.000 άτομα παραγωγικής ηλικίας τα τελευταία χρόνια.
Για την Ήπειρο επισήμανε ότι το πρόβλημα είναι εντονότερο στους μικρούς και παραμεθόριους δήμους και υποστήριξε πως η αντιστροφή της τάσης περνά μέσα από την επανακατοίκηση της υπαίθρου, με αξιοπρεπείς συνθήκες διαβίωσης και αξιοποίηση των τοπικών συγκριτικών πλεονεκτημάτων.
