Το μεταχρωματικό έλκος των πλατάνων ευθύνεται για την καταστροφή πλατανοδασών, σε ολόκληρη τη χώρα, όπως και στην Ήπειρο, αλλά και την νέκρωση δέντρων στο αστικό περιβάλλον και την αναγκαία απομάκρυνση υγιών δέντρων.
Η αντιμετώπιση της ασθένειας περιλαμβάνει μέτρα με κυρίαρχο την απολύμανση μηχανημάτων και εργαλείων που κυρίως ευθύνονται για την μετάδοση της νόσου από περιοχή σε περιοχή, ωστόσο οι τελευταίες ενδείξεις θέλουν και τα πουλιά και τα έντομα να παίζουν ρόλο προς αυτή την κατεύθυνση.
Αυτό καθιστά εξαιρετικά δύσκολη την πρόληψη, που ουσιαστικά είναι ο μόνος τρόπος περιορισμού ή εξάλειψης της ασθένειας, σύμφωνα με τον προϊστάμενο της Γενικής Διεύθυνσης Δασών και Δασικού Περιβάλλοντος της Γενικής Γραμματείας Δασών του υπουργείου Περιβάλλοντος Ευάγγελος Γκουντούφας.
«Δυστυχώς αυτή η ασθένεια είναι ένας πολύ ύπουλος μύκητας και έχει αποδειχθεί ότι μεταδίδεται ακόμη και με αναστόμωση των ριζών των υγειών δέντρων, άρα δεν υπάρχει καμία μέθοδος ίασης. Ο μόνος αποτελεσματικός τρόπος είναι η πρόληψη και αυτό πρέπει να γίνει συνείδηση όλων των ανθρώπων που δραστηριοποιούνται και στην Ήπειρο προκειμένου να σταματήσει. Είναι απαραίτητη η απολύμανση των μηχανημάτων, χρειάζονται γενναίες αποφάσεις και απομάκρυνση ακόμη και υγειών δέντρων και δυστυχώς τελευταία έχουμε ενδείξεις ότι μεταδίδεται ακόμη και με τα πουλιά και τα έντομα», σημείωσε ο κ. Γκουντούφας.
Το ενθαρρυντικό είναι πως σε περιοχές όπου στο παρελθόν επλήγησαν από την ασθένεια των πλατάνων, όπως η περιοχή του Καλαμά, υπάρχει αναγέννηση των πλατάνων και αυτό δίνει την ελπίδα για φυσική αναγέννηση των πλατανοδασών που έχουν χαθεί τα προηγούμενα χρόνια.
Λύσεις αναζητούνται και για το αστικό περιβάλλον, όπου σημειώθηκαν επίσης μεγάλες «απώλειες» πλατάνων, με χαρακτηριστική περίπτωση αυτή της παραλίμνιας περιοχής των Ιωαννίνων.
Μάλιστα, σε παγκόσμιο επίπεδο γενετιστές αναζητούν είδη πλατάνων ανθεκτικά στην ασθένεια του μεταχρωματικού έλκους, όμως προς το παρόν δεν υπάρχουν θετικά αποτελέσματα.
