«Είναι η βροχούλα που κάνει τα λουλούδια να μεγαλώσουν, όχι η καταιγίδα».
Τζελαλαντίν Αλ Ρουμί, Πέρσης φιλόσοφος και ποιητής
Αχά! Επιτέλους! Το ανακαινισμένο τζαμί της Καλούτσιανης άρχισε να λειτουργεί ως μουσείο, έτοιμο να υποδεχθεί τους επισκέπτες του! Βρίσκεται στα «Εξάρχεια των Ιωαννίνων», όπως αποκαλείται η αναπτυσσόμενη περιοχή που το στεγάζει.
Οι εικαστικές εκθέσεις, οι απαγγελίες ποιημάτων του φιλοσόφου και μυστικιστή Αλ Ρουμί, οι προβολές βίντεο με τους χορούς των περιστρεφόμενων δερβίσηδων, οι ομιλίες, καθώς και τα παραδοσιακά αναμνηστικά, εμπνευσμένα από τις τρεις κοινότητες που κατοικούσαν στην περιοχή -Έλληνες, Τούρκοι και Εβραίοι- κατά την περίοδο λειτουργίας του τεμένους ως χώρου λατρείας, είναι απαραίτητο να προστεθούν για την οικουμενική και πνευματική λειτουργία του.
Ας το ορίσουμε ως αγάπη. Και ας σταθούμε στο κοινό μήνυμα όλων των θρησκειών και φιλοσοφιών, που δεν είναι άλλο από τη γλώσσα της παγκόσμιας καρδιάς. Για να ακουστεί το σιγοψιθύρισμά της, το μοιρολόι και ο έρωτάς της προς τον Αγαπημένο της, απαιτείται άμεση απαγόρευση της κυκλοφορίας των οχημάτων, παύση του εκκωφαντικού θορύβου του δρόμου και πεζοδρόμησή του.
Να γίνει ο χώρος αυτός το βασικό σημείο της πόλης; Δεν μπορεί, θα σκάσει το Ασλάν Τζαμί στο Κάστρο, με την πανοραμική του θέα, από ζήλια πρωτοφανή! Τι θα απογίνει η άμοιρη Παμβώτιδα;
Μιχάλη Αράπογλου, αρχιτέκτονα γαλλομαθή, έβγα από τον τάφο σου, γιατί, αν δεν το κάνεις, η λίμνη και η πόλη θα χαθούν μαζί. Σχέδιο πρότεινες όσο ήσουν εν ζωή: η υπολίμνια σήραγγα να οδηγεί στο Νησί, εναέρια γέφυρα από τον Μώλο κατευθείαν εκεί.
Ξύπνα κι εσύ, Αλή! Κι ανάλαβε κουπί! Ύψωσε ανάστημα, φώναξε δυνατά, αν χρειαστεί, για να διασωθεί η μάνα γη η ηπειρωτική.
Στο Βελισσάριο γιατί να γίνει οικοδομή; Προστάτεψε τον τόπο με ψυχή, Αλή!
Ένα στα τέσσερα ηπειρωτικά νοικοκυριά λιμοκτονεί, Τεπελενλή! Χειμώνας έπιασε, αλί! Πώς θα ζεστάνουμε φέτος το παχνί; Πάλι με τοξικά καύσιμα; Θα τα τινάξουμε ομαδικά. Δώσε μια μάχη ισοπεδωτική…
Τι θέλουν τόσα αυτοκίνητα στην πόλη αυτή; Οι αποστάσεις είναι προσβάσιμες με τα πόδια, από τη μια άκρη στην άλλη. Γιατί πληρώνουν για να χτυπιούνται στα γυμναστήρια οι κάτοικοί της;
Κι η υγρασία τον χειμώνα, μόνιμα υπερβολική! Και, σαν να μην έφταναν όλα τούτα, ενίοτε μας επισκέπτεται και σκόνη αφρικανική!
Ξύπνα, Ελισάφ! Σήκω κι εσύ. Τα Γιάννενα, Πολιτιστική Πρωτεύουσα; Αμ δε! Θα άφηνε η Αθήνα την Ελευσίνα να μαραθεί; Ναυάγησαν τα σχέδια για περιβαλλοντική ανάπτυξη.
Τουλάχιστον η κεντρική πλατεία, Χριστούγεννα έρχονται, ας ολοκληρωθεί. Με γέφυρα εναέρια με τα Λιθαρίτσια ας ενωθεί. Να αναστηθεί ο αρχιτέκτονας Άρης Κωνσταντινίδης, το γελαστό παιδί. Τον φάγανε μπαμπέσικα κι αυτόν, αλί! Όπως κάθε εκλεκτό και κορυφαίο στη χώρα αυτή!
Αρχαιολογικό Μουσείο, Όαση, Ξενία -Grand Serai-, αυτού του αρχιτέκτονα ήταν. Διαολεμένη ελληνική φυλή!
Βγείτε απ’ τους τάφους σας, Μιχάλη Αράπογλου, Μωυσή Ελισάφ, Άρη Κωνσταντινίδη, Βασίλη Χαρίση και λοιποί οραματιστές, μήπως κι αστράψει νέα αυγή στην πόλη του Πύρρου, την άλλοτε τρανή και σήμερα κακόμοιρη και μίζερη!
Θεόδωρος Κατόπης
Παιδαγωγός – καλλιτέχνης – δημοσιογράφος
