Στο αρχείο της Σχολής φυλάσσονται τεκμήρια μιας ζωντανής παράδοσης, καθώς για μεγάλα χρονικά διαστήματα, οι σπουδαστές παρουσίαζαν υποχρεωτικά μια πτυχιακή εργασία, στην οποία μάλιστα έπρεπε να επισκεφθούν ένα τυροκομείο στον τόπο καταγωγής τους, να παρακολουθήσουν και να περιγράψουν την παραγωγική διαδικασία.
«Αυτό το αρχείο υπήρχε στα ντουλάπια της Γαλακτοκομικής Σχολής και θέλαμε να βγει προς τα έξω», σημείωσε η διευθύντρια της Σχολής Αλεξάνδρα Μέγα, αναφερόμενη στην πρωτοβουλία που υλοποιείται σε συνεργασία με τα μέλη της μη κερδοσκοπικής εταιρίας Modal: Public Heritage Lab.
Στο πλαίσιο του προγράμματος, που υλοποιείται υπό την αιγίδα και επιχορήγηση του Υπουργείου Πολιτισμού, μέσω της Διεύθυνσης Νεότερης Πολιτιστικής Κληρονομιάς, ξεκίνησε τον Ιούνιο η πρωτοβουλία καταγραφής και ψηφιοποίησης των σπουδαστικών εργασιών, με στόχο τη μελέτη, διατήρηση της γνώσης και ανάδειξη των τοπικών τυροκομικών πρακτικών, που εφαρμόζονται στον ελλαδικό χώρο τις τρεις τελευταίες δεκαετίες.
Ήδη μάλιστα, το κομμάτι της ψηφιοποίησης έχει ολοκληρωθεί, σύμφωνα με την κ. Μέγα. «Αυτές οι εργασίες, αυτό το πολύτιμο υλικό που υπάρχει από τους σπουδαστές μας, αφού ψηφιοποιήθηκε, θα υπάρχει πια διαθέσιμο σε κάποια αποθετήρια και με μια κατάλληλη ταξινόμηση και κωδικοποίηση με κάποιες λέξεις-κλειδιά, είτε είναι κάποιος τυροκόμος, είτε είναι τυρόφιλος, είτε είναι ιστορικός είτε είναι λαογράφος, θα μπορεί να το αναζητήσει. Δεν μπορείτε να φανταστείτε πόσα πράγματα διαπιστώνει κανείς ξεφυλλίζοντας αυτές τις εργασίες. Καταρχήν μπορούμε να φτιάξουμε ένα ολόκληρο γλωσσάρι, ένα ολόκληρο λεξιλόγιο, με τις ειδικές λέξεις του κλάδου, δε μιλάμε για τις φωτογραφίες που αποτυπώνουν τους χώρους, αλλά και τις πρακτικές παλιότερα», σημείωσε χαρακτηριστικά.
Σύμφωνα με την Modal: Public Heritage Lab, στην οποία συμμετέχουν επιστήμονες από διαφορετικούς κλάδους, το αρχείο των σπουδαστικών εργασιών αποτελεί μια ξεχωριστή συλλογή δεδομένων, που καταγράφει τοπικές πρακτικές γνώσεις, τεχνικές, τόπους, χώρους και εμπειρίες των τυροκομικών κληρονομιών. Αντιμετωπίζεται, όχι ως ουδέτερη δεξαμενή, αλλά ως πεδίο όπου αναδεικνύονται οι κοινωνικές, πολιτισμικές και επαγγελματικές ταυτότητες των τυροκόμων και των κοινοτήτων τους.
