Τις τεράστιες εμπειρίες που αποκόμισε τόσα χρόνια στα γήπεδα καταθέτει στη σημερινή συνέντευξη στο «ΦΩΣ», η οποία περιστράφηκε γύρω από θέματα που αφορούν τον «Άγιαξ της Ηπείρου», καθώς συμμετείχε σε παιχνίδια που σημάδεψαν την Ιστορία του, όπως ο αποκλεισμός του Ολυμπιακού, το 2007, στην προημιτελική φάση του Κυπέλλου Ελλάδας.
Ο Γιώργος Κατερίνης, που ξεχώρισε για πολλά χρόνια ως αριστερός αμυντικός αλλά και για το ήθος που επέδειξε, πιστεύει ότι ο ΠΑΣ Γιάννινα δεν θα χαθεί, κάτι καλό θα παρουσιαστεί και γι’ αυτόν στη συνέχεια, ώστε σε λίγα χρόνια να ανεβεί και πάλι ψηλά.
Υπάρχει και οικογενειακή παράδοση στον «Άγιαξ της Ηπείρου», καθώς ο Γιώργος Κατερίνης ήταν συμπαίκτης με τον αδελφό του Δημήτρη (τερματοφύλακα), ενώ σήμερα αγωνίζεται στην ομάδα ο γιός του Δημήτρη, ο Κωνσταντίνος.
Γιώργο, αυτό τον καιρό ασχολείσαι με το ποδόσφαιρο;
Δεν έτυχε τώρα να είμαι προπονητής σε καμία ομάδα. Είχα διατελέσει πριν προπονητής σε ομάδες της περιοχής. Η προπονητική είναι μία προέκταση από την καριέρα ενός ποδοσφαιριστή. Το μικρόβιο της μπάλας δεν φεύγει εύκολα.
Σε τι κατάσταση είναι το γιαννιώτικο ποδόσφαιρο;
Με λυπεί το γεγονός, που δεν δίνεται η δυνατότητα σε ανθρώπους οι οποίοι γνωρίζουν το άθλημα, να προσφέρουν, έχοντας ως προπονητές και άνθρωποι του χώρου που έχουν τη σχετική τεχνογνωσία.
Παρακολουθείς τις εξελίξεις στον ΠΑΣ Γιάννινα;
Είναι η ομάδα της πόλης και της καρδιάς μου. Από μικρός έκανα ποδαρόδρομο χιλιομέτρων για να παρακολουθώ αγώνες του. Το έφερε η ζωή να φορέσω τη φανέλα του. Δεν ξεχνώ τη στιγμή το πώς ένιωσα όταν βγήκα από την καταπακτή στον αγωνιστικό χώρο για έναν φιλικό αγώνα με την Παρτιζάν Τιράνων. Σε αυτές τις στιγμές νιώθεις πόσο μεγάλη ομάδα είναι ο ΠΑΣ και πόσο βαριά είναι η φανέλα του.
Τώρα όμως είναι σε δύσκολη θέση, από την Α’ Εθνική βρέθηκε στο ερασιτεχνικό.
Στη ζωή και στο ποδόσφαιρο υπάρχουν τα πάνω και τα κάτω. Πιστεύω όμως ότι σε τέσσερα με πέντε χρόνια θα βρεθεί πάλι στη μεγάλη κατηγορία, ή τουλάχιστον στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο.
Προφανώς μιλάς για το αγωνιστικό κομμάτι, αλλά υπάρχει και το οικονομικό, είναι τα παλιά χρέη που θα βαρύνουν και τον νέο ιδιοκτήτη.
Βλέπω το ποτήρι μισογεμάτο. Κάτι καλό θα βρεθεί και για τον ΠΑΣ Γιάννινα. Είμαι αισιόδοξος. Το μεγάλο λάθος έγινε από τον αείμνηστο πρόεδρο Γιώργο Χριστοβασίλη, ο οποίος, όταν η ομάδα ήταν στα πάνω της, έπρεπε να αντιληφθεί ότι έκλεισε ο κύκλος και έπρεπε να βρει κάποιον να την πουλήσει.
Από εδώ και πέρα τι γίνεται; Τι βλέπει το έμπειρο μάτι σου;
Ο κόσμος συνειδητοποίησε πλέον ότι η ομάδα είναι σε μια ερασιτεχνική κατηγορία και έχει διαισθανθεί ότι πρέπει να βάλει πλάτη. Πήγα στο πρώτο επίσημο παιχνίδι Κυπέλλου με τον γιό μου, που ήταν στα κάγκελα. Θα πρέπει να δημιουργήσουμε νέες γενιές φιλάθλων, να μην κοπεί ο ομφάλιος λώρος της ομάδας από τον κόσμο της.
Έχει και μια σειρά καλών και ταλαντούχων παικτών.
Είναι καλό που υπάρχουν νεαροί και ταλαντούχοι παίκτες από τα Γιάννινα. Ωστόσο, θα πρέπει να υπάρχει μία ισορροπία, γιατί χρειάζεται να υπάρχουν και έμπειροι ποδοσφαιριστές. Ξέρω, ότι ο κόσμος του ΠΑΣ είναι απαιτητικός αλλά παράλληλα είναι και ρεαλιστής. Πιστεύω ότι θα βοηθήσει τα παιδιά να ανταποκριθούν στο δύσκολο έργο τους. Δεν είναι εύκολο για ένα παιδί 16 και 17 χρονών να σηκώσει το βάρος αυτής της φανέλας χωρίς στηρίγματα. Θα έλεγα και στα παιδιά να έχουν ψυχή, αυτοπεποίθηση, αποφασιστικότητα. Και στο λάθος που θα κάνουν, όπως κάνουν όλοι λάθη, να έχουν τη δύναμη να τρέξουν και να το διορθώσουν.
Τι πρέπει να προσέξει ειδικότερα ο ΠΑΣ;
Να αντιμετωπίσουν με ρεαλισμό τη νέα πραγματικότητα και να μην κάνουν βιαστικές κινήσεις. Προέχει να βάλουν βάσεις, να αποκτήσουν και οι νέοι παίκτες εμπειρίες για να μπορέσουν να ανταποκριθούν και στα δεδομένα του επαγγελματικού ποδοσφαίρου, όταν με το καλό επιστρέψει η ομάδα. Ας μου επιτραπεί να πω ότι η ομάδα θέλει ακόμα δύο με τρεις έμπειρους και καταξιωμένους παίκτες για να έχει περισσότερα στηρίγματα η νέα γενιά των παικτών. Και να εξασφαλίσουν καλό κλίμα στα αποδυτήρια. Από εκεί πηγάζει η υγεία μιας ομάδας.
Πώς ξεκίνησες το ποδόσφαιρο και πώς βρέθηκες στον ΠΑΣ;
Ξεκίνησα στην ΑΕ Δαφνούλας, γειτονική ομάδα του χωριού μου. Στη συνέχεια πήγα στη Θύελλα Κατσικά που ήταν στη Δ’ Εθνική, στον Όλυμπο Κέρκυρας, στον ΠΑΣ Πρέβεζα, για να ενταχθώ στη συνέχεια στην οικογένεια του ΠΑΣ Γιάννινα.
Πώς έγινε η μεταγραφή;
Με είδε ο προπονητής του ΠΑΣ Βασίλης Παπαχρήστου και με πήρε στην ομάδα. Και αυτομάτως, στην πρώτη προπόνηση με άλλαξε θέση, από αριστερό εξτρέμ έγινα αριστερός αμυντικός, θέση στην οποία έκανα καριέρα στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο.
Αν δεν μας απατά η μνήμη, είχες δύο θητείες στα Γιάννινα;
Ναι, μία την διετία 1997-99 και η δεύτερη επί εποχής Αλέξη Κούγια, από το 2004 μέχρι το καλοκαίρι του 2007.
Έζησες και τη μεγάλη πορεία στα ημιτελικά του Κυπέλλου την περίοδο 2006-07. Αποκλείσατε και τον Ολυμπιακό στο γήπεδο Καραϊσκάκης.
Είχαμε θαυμάσια ομάδα και από διαφόρους λόγους δεν ανεβήκαμε στην Α’ Εθνική. Πριν φτάσουμε στα προημιτελικά, όπου αποκλείσαμε τον Ολυμπιακό, αφήσαμε εκτός Κυπέλλου και άλλες ομάδες Α’ Εθνικής, όπως το Αιγάλεω και τον Ηρακλή. Ήταν η πρώτη φορά που φτάσαμε στα ημιτελικά. Και δεν νομίζω να υπάρχει άλλη ομάδα Β’ Εθνικής που να απέκλεισε τον Ολυμπιακό στο Καραϊσκάκη. Στα ημιτελικά, αν μας πήγαινε καλύτερα το πρώτο ματς στο Αλκαζάρ με τη Λάρισα, μπορεί να φτάναμε και στον τελικό.
Τα δύο παιχνίδι με τον Ολυμπιακό, το 2007 για το Κύπελλο, είναι τα καλύτερα της καριέρας σου;
Νομίζω, πως ναι. Κερδίσαμε αρχικά 2-0 τον Ολυμπιακό στα Γιάννινα, με δοκάρι και χαμένες ευκαιρίες. Είχα την ευλογία να ζήσω μια συγκλονιστική ατμόσφαιρα με κατάμεστο από κόσμο το στάδιο «Ζωσιμάδες». Φοβάμαι ότι θα περάσουν πολλά χρόνια για να ξαναγεμίσει το στάδιο αυτό. Στο Καραϊσκάκη πήγαμε με άγνοια κινδύνου, έχοντας απέναντι μεγάλους παίκτες όπως οι Ριβάλντο, Τζόρτζεβιτς, Κωνσταντίνου, Νικοπολίδης, Τοροσίδης, Γιαννακόπουλος και σε ένα φλογισμένο κοινό. Πήραμε την πρόκριση με το γκολ του Κοντογουλίδη στην παράταση.
Ποιοι ήταν οι επόμενοι σταθμοί της καριέρας σου;
Αγωνίστηκα σε Παναιτωλικό, Πατραϊκό όταν είχε συγχωνευτεί με την Παναχαϊκή, Ηλυσιακό, Λάρισα, Πανθρακικό σε Α’ και Β’ Εθνική, Καβάλα, Διαγόρα Ρόδου. Κάπου εκεί στα 36 μου χρόνια σταμάτησε η διαδρομή στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο και συνέχισα σε ερασιτεχνικές ομάδες της περιοχής, ενώ αποφοίτησα και από σχολή προπονητών.
Στην καβάλα ήσουν επί εποχής Μάκη ψωμιάδη;
Ναι, τον είχαμε πρόεδρο, να σου λέω ιστορίες μέχρι το βράδυ. Ο Μάκαρος ήταν ένα σχολείο μόνος του. Όπως σχολείο ήταν ως πρόεδρος και ο Κούγιας, με άλλα ασφαλώς δεδομένα και εκδοχές.
Ποιοι ήταν οι προπονητές που σε βοήθησαν στην καριέρα σου;
Ο Βασίλης Παπαχρήστου με πήρε στο ΠΑΣ Γιάννινα, ο Νίκος Αναστόπουλος και ο Γιώργος Δώνης. Απ’ όλους τους προπονητές προσπάθησα να πάρω τα καλύτερα. Ένας έξυπνος ποδοσφαιριστής θα πρέπει να προσαρμόζεται ανάλογα και να ανταποκρίνεται στο τι ζητά ο κάθε προπονητής.
Ως ποδοσφαιριστής του Ηλυσιακού, το 2004, έπαιξες στο μπαράζ του Πύργου, όπου και υποβιβάστηκε ο ΠΑΣ στη Γ’ Εθνική. Περίεργα τα συναισθήματα;
Κοίταξε το χέρι μου, ανατριχιάζω και τώρα. Ως επαγγελματίας έκανα το καθήκον μου κάτι που εκτίμησε και ο κόσμος του ΠΑΣ, αφού ξαναγύρισα μετά στην ομάδα. Δεν το κρύβω όμως ότι μέσα μου έκλαιγα που υποβιβάστηκε η ομάδα της πόλης μου. Το ματς ήταν ντέρμπι και ο ΠΑΣ αδικήθηκε από τη διαιτησία. Παρά τα μεγάλα οικονομικά προβλήματα που είχε στάθηκε καλά, απέναντι σε έναν Ηλυσιακό με σημαντικούς παίκτες, καλό προπονητή, τον Δώνη.
Γιώργο, με την εμπειρία που διαθέτεις, τι θα έλεγες στα παιδιά που ξεκινούν τώρα το ποδόσφαιρο;
Χρειάζεται δουλειά, σεμνότητα, να ακούν τι τους λένε, γιατί το να ακούς είναι πολύ μεγάλο προσόν, να έχουν υπομονή, να αντέχουν ακόμα και τα δύσκολα. Στο ποδόσφαιρο δεν είναι όλα ρόδινα, υπάρχουν και αδικίες. Όταν όμως είσαι σωστός, δουλεύεις και προσπαθείς, θα σε δικαιώσει το ίδιο το ποδόσφαιρο.
Πιστεύω ότι ίδιες συμβουλές θα δίνεις και στον ανιψιό σου, τον γιό του αδελφού σου Δημήτρη, τον Κωνσταντίνο Κατερίνη, που παίζει στον ΠΑΣ Γιάννινα.
Ο Κωνσταντίνος με εμπιστεύεται, ζητάει την κρίση μου. Είναι ένα παιδί που εκπέμπει υγεία, έχει καλές αρχές, διαθέτει ταλέντο, δέχεται τις συμβουλές που του δίνει ο αδελφός μου και εγώ, όπως και οι προπονητές του. Τα ίδια πράγματα που ανέφερα πριν του λέμε. Να δουλεύει και να έχει υπομονή.
Συνεχίζει και την οικογενειακή παράδοση. Συνυπήρξες στον ΠΑΣ με τον αδελφό σου τον Δημήτρη;
Ναι εγώ ήμουν αμυντικός και ο Δημήτρης τερματοφύλακας. Είμαστε από τις πολύ λίγες περιπτώσεις αδελφών που έπαιξαν στον ΠΑΣ. Ο Δημήτρης δεν κάθισε για πολύ, ενώ είχε πολλά προσόντα, συνέχισε για αρκετά χρόνια σε ομάδες Δ’ Εθνικής.
Τι θα ήθελες Γιώργο να πεις ως επίλογο της κουβέντας που κάναμε;
Να σταθεί ο κόσμος κοντά στην ομάδα, να αγοράσει εισιτήρια διαρκείας, να τη στηρίξει γιατί τώρα τον έχει ανάγκη περισσότερο από κάθε άλλη φορά. Εγώ που πήγα στον αγώνα κυπέλλου με τον Άρη Φιλιατών, παρότι ως παλαίμαχος έχω ελευθέρα είσοδο, έκοψα εισιτήριο και μπήκα στο γήπεδο. Πρέπει όλοι να βοηθήσουμε την ομάδα.
