ZPA a taxh
Παλιά ΓιάννεναΣε άσπρο-μαύρο
Από τα θρανία της πρώτης τάξης της ΖΠΑ μέχρι τα χρόνια της ωριμότητας. Εβδομήντα περίπου χρόνια μετά, οι συμμαθητές της παλιάς φωτογραφίας εξακολουθούν να συναντιούνται, αποδεικνύοντας πως ορισμένοι δεσμοί δεν φθείρονται ποτέ.

«Άξιζε να υπάρξουμε για να συναντηθούμε…». Αυτή η συμβολική φράση είναι γραμμένη πάνω από τη φωτογραφία  με την εικαστικό να ζωγραφίζει στη μεγέθυνσή της δυο χέρια σε έναν υπέροχο χαιρετισμό.

Κάποιοι από εκείνους τους μικρούς μαθητές της πρώτης τάξης των προτύπων της ΖΠΑ συναντιούνται ως σήμερα, για να μοιράζονται τους καημούς τους, κάπου 70 χρόνια μετά.

Αξίζει για τούτη την πρωτόγνωρη  σταθερότητα και συνέπειά τους να τους ονοματίσουμε έναν – έναν κι αν ξεχάσαμε κάποιον, εδώ είμαστε για να συμπληρώσουμε.

Πρώτη σειρά: Κώστας Τσιάμης, Έμμυ Συκοβέλη, Τάκης Τζομάκας, Αγνή Στεργίου, Αυρηλία Σκαρώνη, Ροζάνα Σεπετά, Αννούλα Παπαβασιλείου, Αμαλία Γκιζά, Ρούλης Μπακόλας, Μιράντα Παπανικολάου, Αγγέλα Μοναστηριώτου, Έλλη Πούλη, Κώστας Ζώης.

Καθιστοί: Τάκης Ιωαννίδης, Λευτέρης Φρίγκας, Γιώργος Παπαδόπουλος, Κώστας Σιαμόπουλος, Κώστας Ευθυμιάδης,  Κική Δόνου, Ζήνα Γκίκα, Ροδόκλεια Παπαδοπούλου.

Απουσιάζει μόνο η δασκάλα τους, η Ανθούλα Γκωλέτση, η πάντα παρούσα στη μνήμη τους.

Σχετικά άρθρα

Η σημειολογία μιας φωτογραφίας

Τα καπέλα μιας εποχής

Ηπειρωτικός Αγών

Αμπελόκηποι 1931: Όταν η πόλη τελείωνε εκεί που άρχιζαν τα αμπέλια

Ηπειρωτικός Αγών