Είναι άραγε το μηχάνημα της φωτογραφίας στον Ηπειρωτικό Αγώνα (3.7.2010) το ίδιο που είδα κι’ εγώ τον Σεπτέμβριο του 2009; αναρωτήθηκα. Έκανα τότε τον γύρο της λίμνης ζώντας την σημερινή της θλιβερή κατάσταση και αναλογιζόμενος τα χρόνια που η λίμνη μας ήτανε το καμάρι των Ιωαννίνων. Σταμάτησα μεταξύ Ντραμπάτοβας και Πόρου λίγο μετά τον μεταλλικό σωλήνα, που όπως λένε οι αρμόδιοι... θα μπορούσε ν’ αντικαταστήσει την βιολογική αποστολή των κατεστραμμένων πηγών της Ντραμπάτοβας. Πλησίασα στην άκρη της λίμνης και χαιρέτησα τον άγνωστο συμπατριώτη που καθισμένος σ’ ένα παράξενο μηχάνημα μεταξύ ακτής και καλαμιών έκανε το μεσημεριανό του.
Περίεργος τον ρώτησα για το είδος του μηχανήματος.
–Μ’ αυτό κόβουνε τα καλάμια, είπε. Κοίτα πόσο απλωθήκανε;
Κοίταξα το επιδημιακό άπλωμα των καλαμιών. Ένδειξη της τροφικής επιβάρυνσης των νερών με σοβαρές ποσότητες τροφικών στοιχείων. Αλλά και το κόψιμο των καλαμιών ενισχύει την τροφική διαδικασία. Η απομάκρυνση του φυλλώματος μειώνει το οξυγόνο και το ρίζωμα πεθαίνει. Η ιζηματοποίηση του ενισχύει τον ευτροφισμό.
Μεσολάβησε μικρό διάλειμμα προβληματισμού και μετά ξαναρώτησα.
–Θα κόψεις πάλι;
Όχι, είπε. Η εντολή είναι να διαλύσω τις βρομιές που βλέπεις στα νερά και να τις σπρώξω προς τις καταβόθρες του βουνού.
–Και πώς γίνεται αυτό; ξαναρώτησα.
–Με τις φτερωτές δεξιά και αριστερά στο μηχάνημα, απάντησε.
–Και μετά καθαρίζουν τα νερά;
–Όχι, αλλά δεν φαίνονται τά χοντράδια, είπε.
Όλη η έκταση μεταξύ καλαμιών και ακτής ήτανε σκεπασμένη μ’ έναν παχύρρευστο γκρίζο-καφέ-πράσινο πολτό με απροσδιόριστη, παράξενη μυρωδιά που σ’ έπνιγε.
Την ίδια μυρωδιά έζησα λίγο πριν και στο κεντράκι δίπλα στην... πηγή της Ντραμπάτοβας. Σκέφτηκα. Κυανοβακτηριακή κρούστα, λόγω των υψηλών θερμοκρασιών. Είναι φαινόμενο της μαζικής συσσώρευσης πλαγκτικών κυανοβακτηρίων στο επιφανειακό στρώμα τού νερού κατά την διάρκεια της πληθυσμιακής αύξησης λέει ο Σ. Γκέλης.
Άφησα τον χειριστή που εκτελούσε... εντολές και συνέχισα γεμάτος ερωτηματικά. Η λίμνη ψυχορραγεί, σβήνει και οι άνθρωποι αδιαφορούν. Πώς γίναμε έτσι; Ράγισα. Αγανάκτησα. Η λογική μου δεν έλεγε να μ’ ακολουθήσει. Πώς είναι δυνατόν, πώς είναι δυνατόν να είναι κανείς έτσι αδιάφορος μπροστά στο έγκλημα που συντελείται εις βάρος τού περιβάλλοντος, της υγείας των παιδιών μας; ρωτούσα και ξαναρωτούσα χωρίς απάντηση. Ώσπου στις 3 Ιουλίου 2010 η φωτογραφία με το ίδιο μηχάνημα στον Ηπειρωτικό Αγώνα έδωσε την απάντηση στα γιατί μου. Διάβασα με περιέργεια το σχόλιο: «Τα νερά μπροστά στο Μώλο μετά το καθάρισμα με το μηχάνημα ήτανε το ίδιο βρόμικα όπως και πριν». Δεν απόρησα. Η ίδια πράξη σε άλλο σκηνικό. Προσπάθεια εκμετάλλευσης της συναισθηματικής ευαισθησίας των ψηφοφόρων λόγω των εκλογών.
Η παλιά, άγονη τακτική που ενισχύει την πεποίθηση ότι «πολιτική είναι μητέρα κάθε κακίας». Γιατί;
Μήπως πιστεύει κανείς, ότι η πρακτική και χρήση απαρχαιωμένων, εμπειρικά αρνητικών μεθόδων στην σχέση πολίτη και εξουσίας δεν οδήγησε στην δημιουργία ενός επικίνδυνου ελλείμματος εμπιστοσύνης;
Θεωρείται μήπως κριτήριο επιτυχίας ενός πολιτικού η διάσπαση τού κοινωνικού ιστού με την πρακτική της εξυπηρέτησης ιδίων συμφερόντων εις βάρος τού συνόλου της κοινωνίας;
Θεωρείται κριτήριο επιτυχίας ενός πολιτικού η χρησιμοποίηση τού θεσμού της Δημοκρατίας σαν διεγερτικό απειθαρχίας και αναρχίας ή σαν όπιο, που παραλύει τον σεβασμό και την αγάπη προς τον τόπο μας;
Θεωρείται κριτήριο επιτυχίας ενός πολιτικού, η καταστροφή της ιστορίας της χώρας του, η μείωση της προσωπικότητας ενός περήφανου λαού και η κατάντια του σέ ζητιάνο της οικουμένης και δακτυλοδεικτούμενο απατεώνα;
Είναι αυτή η αποτυχημένη πολιτική που θά μας βγάλει από την κοινωνική και ιστορική απομόνωση;
Είναι αυτή η τακτική έμμεσου υποδαυλισμού κινητοποιήσεων χάριν «προσωπικών πολιτικών σκοπιμοτήτων» η μέθοδος που μπορεί να θεραπεύσει τραυματικές εμπειρίες, να ενώσει την κοινωνία μας και να γεφυρώσει την εμπιστοσύνη μεταξύ πολιτικής και πολίτη;
Τα πρόσφατα γεγονότα στους Λογγάδες επιβεβαίωσαν την ύπαρξη μικροπολιτικού συμφεροντολικού πολυπολισμού, την δυσαρμονία εμπιστοσύνης μεταξύ πολιτικής και πολίτη και την εκδήλωση τάσεων επικίνδυνου καιροσκοπισμού εις βάρος της Παμβώτιδας. «Οι ίδιοι οί κάτοικοι κάνουν λόγο για προσπάθεια ορισμένων να εκμεταλλευτούν το ζήτημα της οριοθέτησης της Παμβώτιδας στην περιοχή των Λογγάδων για να εξυπηρετήσουν πολιτικές σκοπιμότητες, που καμία σχέση δεν έχουν με τον δικό μας αγώνα.» («Η.Α.» 3.7.2010).
Είναι τραγική η διαπίστωση ότι όχι μόνον οι κάτοικοι των Λογγάδων αλλά κυρίως αυτοί οί οποίοι ισχυρίζονται και θέλουν να φαίνονται ότι φροντίζουν και αγωνίζονται για την εξυγίανση της Παμβώτιδας υπονομεύουν όχι μόνον το λιμνικό οικοσύστημα σαν σύνολο αλλά και την οικονομική ανάπτυξη και προκοπή τού τόπου. Προσπάθειες τέτοιου είδους υπονομεύουν το μέλλον των παιδιών και αυτών ακόμη των κατοίκων των Λογγάδων.
Τι θα κερδίσει ο κάθε Λογγαδίτης ή ο Κατσικιώτης εάν περιοριστή εάν χαθεί η λίμνη; Θά μπορέσουν να ζήσουν τά παιδιά μας, τά εγγόνια μας με τά 400 η 500 μέτρα γης που θά γίνουν αργότερα με τις μοιρασιές στα παιδιά μας μερικά μέτρα μόνον;
Τέτοιου είδους σκεπτικά και επιλογές μάς φέραν σήμερα στο σημείο να μην μπορούμε ν’ αναπνεύσουμε. να χάνουμε νέοι την ζωή μας, να πηγαίνουμε ολοταχώς προς τά πίσω όταν άλλοι ξεφύγανε προς τα μπροστά. Όλοι μαζί λαός και πολιτικοί πρέπει να χαράξουμε τον δρόμο της προκοπής και της καλύτερης ζωής. Αυτήν την δύναμη την έχουμε μπροστά στα πόδια μας, στα χέρια μας. Μας την δίνει το συνολικό οικοσύστημα της λίμνης.
Η Παμβώτιδα έμεινε σήμερα το ένα τρίτο της παλιάς της έκτασης. Άρρωστη με κατεστραμμένους εσωτερικούς μηχανισμούς. Η επιβάρυνση από το περιβάλλον και ο διαταραγμένος τροφικός μηχανισμός στο εσωτερικό της τροφοδοτούν μια σειρά μεταστάσεων στον οργανισμό της. Άγνωστα αρνητικά φαινόμενα επιβαρύνουν συνεχώς το οικοσύστημα. Η λίμνη χρειάζεται βοήθεια. Και να είστε σίγουροι ότι θά μας ανταμείψει. Από μας εξαρτάται να κάνουμε την λίμνη μας Κέντρο ενός συνολικού οικολογικο-οικονομικού προγραμματισμού. Να ξεκινάει απ’ αυτήν κάθε αναπτυξιακή εκδήλωση στο λεκανοπέδιο.
Συμφέρον όλων μας είναι να προστατέψουμε τά σύνορά της, να γιατρέψουμε τά νερά της, να διαμορφώσουμε τις ακτές της και να την κάνουμε Πρότυπο Κέντρο
Θεραπείας και Αναψυχής για όλη την Ελλάδα. Δουλέψτε. Όλοι μαζί. Οι Ηπειρώτες μπορούν. Τόδειξαν οι προγονοί μας οι ευεργέτες.