Δυο τρεις φωτογραφίες και άλλα τόσα λόγια από καρδιάς σε ένα χαρτί, που μας έστειλε ο παλιός αναγνώστης Σωτήρης Μαντζαρόπουλος, μας γύρισαν πίσω στα χρόνια της διδασκαλίας σε σχολεία της περιοχής και στις γιορτές, που ετοίμαζαν δάσκαλοι και μαθητές των δημοτικών σχολείων της πόλης, αλλά και των γύρω χωριών. Είτε αυτές είχαν σχέση με γυμναστικές επιδείξεις, ή με σκετς και ποιήματα, που απήγγειλαν οι μαθητές στο κλείσιμο της σχολικής χρονιάς. Ανάλογες με την εποχή τους ήταν εκείνες οι γιορτές. Ελάχιστα τα μέσα, για να τις πραγματοποιήσουν, ιδιαίτερα στα χωριά. Μετρημένα στα δάκτυλα τα σχολεία, σχετικά με την πληθώρα που υπάρχουν σήμερα, δημόσια και ιδιωτικά. Από το τίποτα έφτιαχναν μια γιορτή τότε.
Στο 16ο Δημοτικό σχολείο της πόλης μας η εκδήλωση με τη λήξη των μαθημάτων είχε και μια άλλη ιδιαιτερότητα. Τιμήθηκαν οι μαθητές της έκτης τάξης, που ανοίγουν τα φτερά για την καινούρια τους ζωή στο γυμνάσιο, αλλά και δυο δάσκαλοι, ο Φάνης Τσουμάνης και ο Μιχάληςς Χασιώτης που αφήνουν την αίθουσα, τον πίνακα και την κιμωλία και εκείνο το αμάλγαμα των γνώσεών τους, θα το κουβαλούν μέσα τους, έτοιμοι να το μεταφέρουν στα εγγόνια τους. Έκαναν ό,τι έπρεπε στα σχολειά τους; Θα είναι μια από τις σκέψεις, που θα τους ακολουθεί στη ζωή τους από εδώ κι εμπρός. Το έχει αυτό ο δάσκαλος –τα κουβαλά μέσα του τούτη την έγνοια και το μέλημα.
Οι μαθητές με λίγα λόγια αυτοσχέδια μίλησαν για το πώς αισθάνονται σε αυτό το αποχαιρετιστήριο αντάμωμα και συγκίνησαν γονείς, γιαγιάδες και παππούδες. Προσφέρθηκαν αναμνηστικά σε εκείνους και στους αφυπηρετήσαντες δασκάλους.
Όλα έγιναν στην αίθουσα τελετών του σχολείου με τον διευθυντή Πέτρο Πιπερίδη να απευθύνει τον χαιρετισμό του, ενώ η γιορτή συνεχίστηκε στην αυλή με χορούς και τραγούδια, που κράτησε από τις 7 το απόγευμα ως αργά το βράδυ. Προσφέρθηκαν φαγητά και γλυκά. Ο δραστήριος σύλλογος γονέων και κηδεμόνων του σχολείου, σύμφωνα με τον… ανταποκριτή μας, ήταν εκεί και είναι πάντα κοντά στο σχολείο με αποφασιστική συμβολή.
