Μετρούν μέρες για να ξαναβρεθούν στην Ήπειρο

Πέντε Ηπειρωτόπουλα από τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής βρέθηκαν τον Ιούλιο στην πόλη των Ιωαννίνων, με την υποστήριξη του Παγκόσμιου Συμβουλίου Ηπειρωτών Εξωτερικού και της Πανηπειρωτικής Ομοσπονδίας Αμερικής, ενώ συμμετείχαν ακόμη στο πρόγραμμα ένας σπουδαστής από την Αυστραλία και τρεις από τη γειτονική Αλβανία.
Τέσσερις από αυτούς, τα αδέλφια Βασίλης και Χρήστος Γκουλιούμης – Μαντζούκας, 17 και 14 ετών αντίστοιχα, ο 18χρονος Μιχάλης (Μάικλ) Νικολαΐδης και ο συνομήλικος ξάδερφός του Νίκολας Κόρμικαν, μιλώντας στον «Ηπειρωτικό Αγώνα» λίγο πριν την αναχώρησή τους για την Αμερική, μετέφεραν τις εντυπώσεις τους αλλά και την επιθυμία τους να επιστρέψουν ξανά στην πόλη των Ιωαννίνων και την Ήπειρο.
Η ευκαιρία να βρεθούν στο πανέμορφο φυσικό τοπίο, οι επισκέψεις στα μνημεία και μουσεία της περιοχής, αλλά κυρίως η αλληλεπίδραση με τους συν-σπουδαστές τους και τους ντόπιους αποτελούν για αυτούς μια μοναδική εμπειρία, παρόλο που αυτή δεν ήταν η πρώτη τους επίσκεψη.
Τα δύο αδέλφια, ο Βασίλης και ο Χρήστος, έρχονται για δεύτερη φορά από τη Βόρεια Καρολίνα στα Γιάννενα μέσω του προγράμματος και αυτό βέβαια αποτυπώθηκε και στις συνεντεύξεις μαζί τους, αφού μιλούν αρκετά καλά ελληνικά. Εξάλλου και πίσω στην Αμερική μιλούν ελληνικά με τον πατέρα και την μητέρα τους. Ωστόσο, μέσω του προγράμματος, είχαν την ευκαιρία να «διορθώσουν» γραμματικά και συντακτικά λάθη και βέβαια, πέρα από την γλώσσα, να επισκεφθούν ακόμη περισσότερα μέρη της Ηπείρου.
«Όταν είμαι στην Αμερική, μετράω τις ημέρες να γυρίσω πίσω», ανέφερε χαρακτηριστικά ο 17χρονος Βασίλης, εκφράζοντας τη χαρά του για τους φίλους που έκανε μέσω του προγράμματος, αλλά και για το γεγονός πως τα ελληνικά του βελτιώνονται κάθε φορά.
«Θα επιστρέψω ξανά», σημείωσε ο Βασίλης, σημείο στο οποίο συμφώνησε και ο αδελφός του Χρήστος. «Στην Αμερική μιλάμε ελληνικά, αλλά εδώ τα μαθαίνω καλύτερα και πιο γρήγορα και στο πρόγραμμα γράφουμε, διαβάζουμε… Στην Αμερική έχω τους φίλους μου, αλλά και εδώ έχω πια φίλους και είναι πολλά τα μέρη που μπορείς να περπατήσεις και να δεις», σημειώνει, προσθέτοντας πως θα το συνέστηνε ανεπιφύλακτα σε ομογενείς συνομηλίκους του.
Πέρα από τα μαθήματα, το πρόγραμμα του Θερινού Σχολείου περιελάμβανε πολλές εξορμήσεις. Το Κάστρο και το Νησί, ο Αρχαιολογικός χώρος της Δωδώνης, αλλά και το Φαράγγι του Βίκου «έκλεψαν» τις εντυπώσεις των σπουδαστών, που δεν έχασαν την ευκαιρία να συμμετέχουν σε δραστηριότητες, όπως rafting στα ποτάμια της περιοχής, αλλά και να συμμετέχουν στον αγώνα ορεινού τρεξίματος Zagori Mountain Running, όπως έκαναν για δεύτερη χρονιά ο Βασίλης και ο Χρήστος.
Για τον Μάικλ από το Οχάιο η φετινή επίσκεψη στα Γιάννενα, επίσης, δεν ήταν η πρώτη. Ήταν όμως η πρώτη του συμμετοχή στο Θερινό Πρόγραμμα Ελληνικής Γλώσσας και Πολιτισμού. Καταλαβαίνει τα ελληνικά αλλά προτιμά να μας πει τις εντυπώσεις του στα αγγλικά. Ωστόσο, οι λέξεις «γιαγιά» και «παππούς», οι οποίοι ζουν εδώ, επαναλαμβάνονται ανάμεσα στην αγγλική γλώσσα. Ο Μάικλ είχε έρθει και πέρυσι στα Γιάννενα, αλλά, όταν έμαθε για την ύπαρξη του προγράμματος, μαζί με τον Νίκο, αποφάσισαν να επιστρέψουν για να βελτιώσουν τα ελληνικά τους και φυσικά να έρθουν σε επαφή με τους ντόπιους. Η μοναδική ηπειρώτικη φύση, πάντως, είναι αυτό που εντυπωσίασε και τον Μάικλ, που ελπίζει να επιστρέψει και του χρόνου.
Με καταγωγή της μητέρας του από το Ελληνικό, ο Νίκος Κόρμικαν έχει έρθει πολλές φορές στην Ελλάδα, προκειμένου να επανασυνδεθεί με τις ρίζες του. «Όταν ζεις στην Αμερική, είναι εύκολο να ενσωματωθείς, να μιλάς μόνο αγγλικά. Νιώθω χαρούμενος που καταφέραμε να έρθουμε και να γνωρίσουμε περισσότερο με τον ελληνικό πολιτισμό και τη γλώσσα», σημείωσε ο Νίκος, χαρακτηρίζοντας το φαράγγι του Βίκου «ό,τι καλύτερο έχει δει στον κόσμο».
Αυτό, όμως, που πραγματικά αγάπησε από την συμμετοχή στο πρόγραμμα, ήταν οι άνθρωποι. Πέρα από τα Ηπειρωτόπουλα, ομογενείς από ολόκληρο τον κόσμο συμμετείχαν στα Θερινά Προγράμματα του Κέντρου. Έτσι, γνώρισε ανθρώπους από την Ιαπωνία, την Γερμανία, την Σουηδία κ.α. «Μαθαίνοντας την γλώσσα και τον πολιτισμό, νιώθεις μια σύνδεση και σου επεκτείνει τους ορίζοντες. Και όλοι οι ντόπιοι μας καλοδέχονται και είμαστε πολύ χαρούμενοι όταν επικοινωνούμε στα ελληνικά. Έχουμε φίλους σπουδαστές εδώ και κάθε φορά μαθαίνουμε και λίγο περισσότερα ελληνικά. Νιώθω ευγνώμων και αγαπητός», κατέληξε ο Νίκος, που επίσης ευελπιστεί να επιστρέψει σύντομα.