Άκυρο στο… άκυρο για τις μονάδες βιορευστών

Ο τότε υπουργός Περιβάλλοντος είχε κάνει αποδεκτό το ότι έγινε τεχνητή κατάτμηση του έργου, καθώς από τα στοιχεία του φακέλου προέκυψε ότι οι μελέτες των έργων υπεβλήθησαν ταυτόχρονα στην αρμόδια υπηρεσία, τα έργα ανήκουν στον ίδιο φορέα εκμετάλλευσης, τα έργα χωροθετούνται στο ίδιο αγρόκτημα διανομής του 1935 και τα τεχνικά χαρακτηριστικά τους είναι πανομοιότυπα (ισχύς 400KWe, ίδιες πρώτες ύλες). Επίσης, είχε αποδεχθεί το ότι, λόγω των κοινών χαρακτηριστικών τους, είναι αναγκαία η συνολική μελέτη και ο συσχετισμός τους, ώστε να συνεκτιμηθούν οι επιμέρους συνέπειες καθώς και οι απώτερες συνέπειες στο περιβάλλον. «Συντρέχουν δηλαδή, εν προκειμένω, οι προϋποθέσεις της μη επιτρεπτής κατάτμησης του έργου σε περισσότερα επιμέρους, στο μέτρο που η κατάτμηση αυτή οδηγεί σε παράκαμψη της πιο σύνθετης διαδικασίας περιβαλλοντικής αδειοδότησης, η οποία επιτρέπει τη συνθετική εξέταση και συνολική εκτίμηση των σωρευτικών συνεπειών και επιπτώσεων του όλου ενιαίου έργου (ΣτΕ2157/19), υπονομεύοντας συνεπώς την επαρκή προστασία του φυσικού περιβάλλοντος, βάσει της γενικής αρχής της προφύλαξης», αναφερόταν χαρακτηριστικά στην απόφαση.
Δύο και κάτι χρόνια μετά, όμως, το ΣτΕ έρχεται να ανατρέψει τα δεδομένα, δίνοντας ξανά το δικαίωμα στην εταιρεία να προχωρήσει τα σχέδιά της. Όπως αναφέρεται στην περίληψη της απόφασης, απόρριψη του αιτήματος περιβαλλοντικής αδειοδότησης θα μπορούσε να υπάρξει μόνο αν τα διαφορετικά αιτήματα αποσκοπούσαν στο να υπαχθούν τα έργα σε διαφορετική κατηγορία περιβαλλοντικής αδειοδότησης, κάτι που δεν ισχύει στην προκειμένη περίπτωση. «Τα επίμαχα έργα, είτε αδειοδοτούνταν ως ενιαίο έργο είτε χωριστά, όπως και έγινε, θα εντάσσονταν στην ίδια κατηγορία περιβαλλοντικής αδειοδότησης (Α2) και ότι, όπως προκύπτει από τη ΜΠΕ του ενός έργου του Αγροκτήματος έγινε όχι απλώς σωρευτική αλλά κοινή και συνολική εκτίμηση των περιβαλλοντικών τους επιπτώσεων, η κρίση της προσβαλλόμενης απόφασης ότι συντρέχουν εν προκειμένω οι προϋποθέσεις της μη επιτρεπτής κατάτμησης του έργου σε περισσότερα επιμέρους, προκειμένου να παρακαμφθεί η πιο σύνθετη διαδικασία περιβαλλοντικής αδειοδότησης, η οποία θα επέτρεπε τη συνθετική εξέταση και συνολική εκτίμηση των σωρευτικών συνεπειών και επιπτώσεων του όλου ενιαίου έργου, δεν παρίσταται νομίμως και επαρκώς αιτιολογημένη. Για τον λόγο αυτόν, που βασίμως προβάλλεται, πρέπει να γίνει δεκτή η αίτηση ακυρώσεως, παρέλκει δε ως αλυσιτελής η εξέταση των λοιπών λόγων ακυρώσεως», αναφέρεται στην απόφαση του ΣτΕ.