Τα τελευταία τρία περίπου χρόνια, η Εφορεία Αρχαιοτήτων Ιωαννίνων, στο πλαίσιο προγραμματικής σύμβασης με την περιφέρεια Ηπείρου και τη Μητρόπολη Ιωαννίνων, στην οποία ανήκει το κτίριο, έχει προχωρήσει σε εκτεταμένες παρεμβάσεις και κατάφερε να διασώσει το μνημείο, που κινδύνευε να καταρρεύσει και να χαθεί οριστικά.
Το έργο, που εκτελείται με αυτεπιστασία, ολοκληρώνεται ουσιαστικά σε έναν μήνα περίπου, με τις εργασίες να επικεντρώνονται αυτές τις ημέρες στο αρμολόγημα του λιθότοιχου στο νότιο τμήμα, όπου υπήρχε και σημαντικό πρόβλημα στατικότητας.
Τα άμεσα μέτρα προστασίας κρίθηκαν απαραίτητα λόγω της απουσίας συντήρησης επί δεκαετίες, αλλά και των παρεμβάσεων που έγιναν κατά καιρούς, με αποτέλεσμα την επιβάρυνση του φέροντος οργανισμού. «Υπήρξαν παρεμβάσεις όχι μόνο άκομψες, αλλά και επιβαρυντικές. Έπρεπε λοιπόν να ληφθούν άμεσα μέτρα», σημείωσε η αναπληρώτρια προϊσταμένη της Εφορείας Αρχαιοτήτων Ιωαννίνων Παρασκευή Γιούνη, επισημαίνοντας πως υπάρχει εγκεκριμένη μελέτη αποκατάστασης, αλλά και η βούληση να αποκατασταθεί και μετέπειτα να αξιοποιηθεί, με τρόπο που προς το παρόν δεν έχει αποφασιστεί.
«Αυτό το έργο είναι ένα πολύ μεγάλο έργο. Εκτός από τον προϋπολογισμό που θα πρέπει να είναι αντίστοιχος του μεγέθους του κτιρίου, πρέπει να γίνουν και άλλες μελέτες, όπως η ηλεκτρομηχανολογική, και να βρούμε τη χρήση θα έχει που δεν έχει αποσαφηνιστεί ακόμη. Το υπουργείο Πολιτισμού βρίσκεται σε συνεννόηση με τοπικούς φορείς, την περιφέρεια και τη Μητρόπολη. Σίγουρο είναι το μεγάλο ενδιαφέρον που υπάρχει και από την αρχαιολογική υπηρεσία και από την περιφέρεια και τη Μητρόπολη για τη διάσωση και την αποκατάσταση κατ’ αρχάς του κτιρίου», σημείωσε.
Η επιχείρηση διάσωσης του μνημείου, αποτέλεσε μια πολύ μεγάλη πρόκληση και για το τμήμα Αρχαιοελληνικών Έργων και Μελετών της Εφορίας Αρχαιοτήτων Ιωαννίνων, όπως ανέφερε ο τμηματάρχης Χρήστος Τσακούμης.«Γιατί είναι ένα από τα πιο σημαντικά μνημεία της πόλης μας που έχουν διασωθεί και είναι χαρακτηριστικό της λαϊκής αρχιτεκτονικής. Επίσης έχει πολλά στοιχεία αρχιτεκτονικής του 18ου αιώνα που εντοπίζονται στην υπόλοιπη χώρα και είμαστε ευτυχείς που διασώθηκαν πολλά από αυτά», τόνισε ο κ. Τσακούμης, που αναφέρθηκε επίσης στις εργασίες άρσης της επικινδυνότητας, όπως η απομάκρυνση της στέγης και η τοποθέτηση νέας, η αντιστήριξη, υποστυλώσεις στις καμάρες, λιθοδομές και αντιστήριξη στον επικίνδυνο τοίχο της νότιας πλευράς.
«Το πιο εντυπωσιακό που εγώ εντόπισα, ήταν τα ξύλινα επιζωγραφισμένα στον όροφο που διασώζονται, όπως και τα ιδιαίτερα συρταρωτά παράθυρα, οι λεγόμενες καρμανιόλες, που διασώθηκαν και τις έχουμε μεταφέρει για συντήρηση. Αυτά ήταν πολύ σημαντικά στοιχεία», σημείωσε.
Η διάσωση του μνημείου έχει γεμίσει με ικανοποίηση όσους εργάστηκαν για αυτό, μεταξύ των οποίων και η αρχιτέκτονας–μηχανικός, υπεύθυνη του έργου Μαριάννα Νάσση, που αναφέρθηκε σε μια ακόμη «ανακάλυψη» στο πλαίσιο των εργασιών, ένα λιθόστρωτο γύρω από βοηθητικούς χώρους του ισογείου, το οποίο προς το παρόν έχει καλυφθεί και θα ακολουθήσει η αποκατάσταση, όπως και στο υπόλοιπο κτίριο, σε επόμενη φάση.
Η κ. Νάσση έχει έναν ακόμη λόγο να αισθάνεται ικανοποίηση αλλά και συγκίνηση, γιατί με αυτό το κτίριο ξεκίνησε και την επαγγελματική της καριέρα, καθώς υπήρξε το αντικείμενο στην πτυχιακή της εργασία ως φοιτήτρια. «Το ότι βρίσκομαι εδώ και βάζω το λιθαράκι μου για να γίνει κάτι γι’ αυτό το κτίριο, είναι πολύ σημαντικό», σημείωσε.
