Λένε πως ο αστερισμός του Ωρίωνα είναι ορατός ακόμη και στην πόλη κάποιες εποχές. Δεν γνωρίζουμε αν ισχύει αυτό, ούτε προτιθέμεθα να αναλύσουμε το φαινόμενο του αστερισμού, ακόμη και σε σχέση με την ελληνική μυθολογία. Ο Ωρίωνας για τα Γιάννενα όμως-να το πούμε κι αυτό- αναφέρεται ως κεντρικό αστέρι στο λαϊκό έμμετρο για τον Αλή-πασά και τον μαρτυρικό θάνατό του. «Την ώρα που ο Ωρίωνας πάει λαμπρός να γείρει, σε έναν απέραντο σπασμό παρέδωσε το τέρας». Το τέρας είναι ο δυνάστης. Δεν ξέρω αν για όλα φταίει η σκλαβιά κι ο Αλή πασάς, στον οποίο φορτώσαμε όλα τα δεινά.
Πάντως σε μια έρημη πόλη, όπως ήταν το βαθύ πρωινό, ανήμερα του Δεκαπενταύγουστου, ο αστερισμός ήρθε στη σκέψη, την ώρα που η πόλη έμοιαζε να δείχνει τη γύμνια της.
Ο φωτογραφικός φακός εκείνη την ώρα μπορεί να αποτυπώσει τον ήλιο που φωτίζει την πρόσοψη μιας πολυκατοικίας απέναντι, τον Άρη Βελουχιώτη ο οποίος χρόνια τώρα παρα μένει δεμένος στο στύλο, ως εύρημα διαφήμισης του ΚΚΕ, ένα και μοναδικό όχημα επίσης, που ετοιμάζεται να επιβιβάζει την οικογένεια για κάποιο πανηγύρι σε χωριό. Πιο πέρα μια γυναίκα που κρατά τη λαμπάδα της κι κατευθύνεται, προφανώς, προς την εκκλησία του Αρχιμανδρειού, ένα πεζό που διασχίζει τους άδειους δρόμους, ένα σκυλί χωρίς το αφεντικό του, που ψάχνει να βρει τροφή στα σκουπίδια.
Μπορεί να φωτογραφίζει ο φακός τις ίνες που μόλις περάστηκαν προχειρότατα στο δρόμο και πιτσιλίστηκαν-κυριολεκτικά- με άσφαλτο, για να φύγει αυτή ευθύς αμέσως με το πρώτο «φύσημα του ανέμου». Μπορεί να εντοπίσει ακαθαρσίες πάνω στα πεζοδρόμια μπόλικες, και στα κρυφά πίσω από το δέντρο, όχι μόνο σκύλων.
Αυτή την ευκαιρία την έχασε ο δήμος, έστω και μέρα γιορτής που είναι, να βάλει την πολλά υποσχόμενη μάνικα και να μην αφήσει ίχνος κάτω. Πώς κάνουν στο εξωτερικό οι δήμοι, που τα κάνουν όλα λαμπίκο. Μας έλεγε μια ιστορία για έναν κοινοτάρχη στη Βασιλεία ή ίσως στο Κολμάρ της Γαλλίας ο επίτιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων Νίκος Ψημένος, ο οποίος άρχων της πόλης επέβλεπε μόνος του όλη τη διαδικασία του καθαρισμού. Κι όχι τώρα, παλιά, όταν ο φίλος μας ήταν μεταπτυχιακός φοιτητής και σπούδαζε στη Βασιλεία. Αλλά εκεί έξω είναι πολιτισμός, δεν είναι παίξε γέλασε.
Όσο για εδώ, μας φταίει ακόμη ο Τούρκος.
