kalph 1
Αίθουσα ΣύνταξηςΑπόψεις

Επικείμενες εκλογές

Με αφορμή τη συζήτηση που έχει ήδη ανοίξει για τις επόμενες εθνικές εκλογές, ο Δημήτρης Σιδερής καταθέτει τον δικό του προβληματισμό για τη λειτουργία του πολιτικού συστήματος, διατυπώνοντας προτάσεις που, κατά την άποψή του, μπορούν να ενισχύσουν τη δημοκρατία, την ισονομία και τη συμμετοχή των πολιτών.

Σε λιγότερο από ένα χρόνο θα έχουμε εκλογές. Διέρρευσε από τον υπεύθυνο να μη γίνονται διαρροές. Δεν είμαι ικανοποιημένος με την απόδοσή της σημερινής κυβέρνησης. Έχομε και μια αντιπολίτευση κατακερματισμένη. Όλα τα αντιπολιτευόμενα κόμματα στηλιτεύουν, συνήθως σωστά, την πολιτική της κυβέρνησης, χωρίς, όμως συνήθως, να προτείνουν εναλλακτική λύση και μάλιστα χωρίς να συμπίπτουν μεταξύ τους τα όσα λίγα λένε για το πώς θα ήθελαν να κυβερνάται η χώρα. Δεν είμαι ικανοποιημένος με την απόδοσή τους. Εγώ τι θάθελα; Αντί να περιμένω να δω τι προτείνουν τα κόμματα, σκέφτηκα να περιγράψω τι θα ήθελα εγώ και να ψηφίσω εκείνο το κόμμα που θα πλησιάζει τη δική μου βούληση.

1 Μεγιστοποίηση της λαϊκής κυριαρχίας με εκπροσώπηση στη Βουλή τέτοια που να εξασφαλίζει τη μεγαλύτερη δυνατή ταύτιση της δημογραφίας της με εκείνη των πολιτών (ισοπολιτεία). «Όλες οι εξουσίες πηγάζουν από το Λαό, υπάρχουν υπέρ αυτού και του Έθνους και ασκούνται όπως ορίζει το Σύνταγμα» (Άρθρο 1/3). Μα αν οι εξουσίες ασκούνται όπως ορίζει ένα Σύνταγμα που δεν έχει αποφασιστεί από το Λαό (με δημοψήφισμα), πώς πηγάζουν όλες οι εξουσίες από το Λαό; Και πώς μπορεί η βουλή να έχει σύνθεση ίδια με εκείνην στο συνολικό πληθυσμό μας, όταν οι υποψήφιοι επιλέγονται από τα κόμματα, που εκπροσωπούν καθένα μια τάξη πριν τα ψηφίσουμε; Αλλιώς, ισοπολιτεία δεν υπάρχει. Κάποιες τάξεις είναι προνομιακές συγκριτικά με άλλες. Πώς λύνεται το πρόβλημα;

2 Aνεξαρτησία των τριών εξουσιών: εκτελεστικής, νομοθετικής, δικαστικής (ισονομία). Ο Πρωθυπουργός εκλέγεται από τη βουλή που επομένως ταυτίζεται με την κυβέρνηση. Το Υπουργικό Συμβούλιο επιλέγει τους επικεφαλής της Δικαιοσύνης, η οποία επομένως ταυτίζεται με την κυβέρνηση. Που είναι η ισονομία; Το πλειοψηφούν κόμμα διορίζει τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Μα αυτό είναι ο ορισμός της Μοναρχίας.

3 Ενίσχυση της γλωσσικής επάρκειας των Ελλήνων με ευχερέστερη γραπτή έκφραση των  σκέψεών τους (ισηγορία). Η συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων δεν μπορεί να γράψει ένα κείμενο χωρίς λάθη, ούτε να διατυπώσει με σαφήνεια τις σκέψεις της γραπτά. Δεν μπορεί επομένως να υπάρχει ισηγορία. Τι θα κάνει η επόμενη κυβέρνηση;

4 Σαφής περιγραφή του κράτους (σύνορα). Το κράτος μας έχει σύνορα απαραβίαστα. Κάποιοι τα αμφισβητούν. Εμείς δεν τα γνωρίζομε, διότι δεν έχει δημοσιευθεί ως τώρα επίσημος χάρτης της Ελλάδας. Ούτε εμείς οι πολίτες της ούτε οι άλλοι ξέρομε ποια γη θα υπερασπιστούμε αν χρειαστεί, ενώ δεν διεκδικούμε τίποτε πέρα από τα δηλωμένα σύνορα. Θα δημοσιευτεί επιτέλους ο χάρτης της Ελλάδας σαν είδος κτηματολογίου;

Στην ισότητα ανήκει και η ανεξιθρησκεία, αλλά πώς, με επικρατούσα την ορθοδοξία; Οι Χριστιανοί Ορθόδοξοι ιερείς και οι μουσουλμάνοι ιεροδιδάσκαλοι είναι έμμισθοι υπάλληλοι. Το έργο των μουφτήδων, διδασκαλία του Κορανίου, εμποδίζεται από τους Τούρκους. Οι καθολικοί ιερείς όμως πώς ζουν; Όλα τα Ελληνόπουλα πρέπει να έχουν την ίδια εκπαίδευση με μόνη ιδιαιτερότητα τη μητρική γλώσσα σε αλλογλώσσους. Μια λύση είναι η αντικατάσταση του μαθήματος θρησκευτικών με μάθημα θρησκειολογίας, διδασκόμενο από θεολόγο οποιουδήποτε θρησκεύματος ή δόγματος με πρόγραμμα εγκεκριμένο από τον αρμόδιο Υπουργό.

Με το υπάρχον σύστημα, ο βουλευτής, για να εκλεγεί, πρέπει να ενεργεί όχι κατά τη συνείδησή του, αλλά όπως του ζητά το κόμμα του (αλλιώς δεν θα είναι υποψήφιος), και να πουλά εξυπηρέτηση σε όσους του φέρνουν ψήφους (αλλιώς δεν θα εκλεγεί). Για την αγορά ψήφων συχνά παρέχονται προνόμια όχι σε όσους τα αξίζουν, αλλά σε όσους ψηφίζουν την εκάστοτε κυβέρνηση, π.χ. επιδόματα σε αργόσχολους φίλους των αρχόντων. Πώς θα ελαχιστοποιηθεί τέτοια δημαγωγία; Πώς μπορεί να εκλείψει η αγοραπωλησία, το πελατειακό κράτος;

Τη λύση την είχαν εφαρμόσει οι πρόγονοί μας. Οι πολιτικοί μας, οι περισσότεροι, πιστεύω, τη γνωρίζουν, αλλά δεν τη θέλουν, διότι εμείς οι πολίτες θα αντιδράσουμε, επειδή έχομε βολευτεί με την υπάρχουσα κατάσταση και προτιμούμε να γκρινιάζουμε υποφέροντας, παρά να ξεβολευτούμε από τις συνήθειές μας. Οι έμποροι ναρκωτικών λένε ότι εμπορεύονται τις ουσίες επειδή οι ναρκομανείς τις ζητούν. Το ίδιο επιχείρημα μεταχειρίζονται οι πολιτικοί μας. Ισοπολιτεία είναι η νομική και πολιτική αρχή που εξασφαλίζει ίση πρόσβαση και συμμετοχή όλων των πολιτών στα δημόσια αξιώματα, ανεξάρτητα από κοινωνική ή οικονομική θέση. Δεχόμαστε ότι για εξουσίες που δεν απαιτούν ειδικές γνώσεις μπορούν να μετέχουν π.χ. αγράμματοι; Δεχόμαστε ότι ο αγράμματος Καραϊσκάκης ήταν κατάλληλος για αρχιστράτηγος; Δεχόμαστε να επιλέγονται οι βουλευτές με κλήρωση μεταξύ όλων των πολιτών, όπως γινόταν στη δημοκρατία των Αθηνών; Ο κύριος ρόλος της βουλής είναι να εκφράζει τη βούληση των πολιτών και ανάλογα να κάνει (ή όχι) νόμους τα νομοσχέδια που  υποβάλλει μια κυβέρνηση που αποτελείται από έμπειρους επαΐοντες. Η κλήρωση των βουλευτών αποκλείει την πελατειακή σχέση βουλευτών-πολιτών και βουλευτών-κομμάτων και εξασφαλίζει την ισοπολιτεία. Αποκλείει επίσης το λαϊκισμό και τη δημαγωγία των βουλευτών.

Οι εκλογές έχουν κόστος. Οι δημιουργικές δραστηριότητες σταματούν προεκλογικά αντικαθιστάμενες από ψηφοθηρικές. Βουλευτικές εκλογές δεν χρειάζονται αν οι βουλευτές κληρώνονται. Οι πολιτικές κρίσεις είναι αναπόφευκτες. Συχνότερη εκλογή κυβέρνησης (π.χ. κάθε 3 αντί κάθε 4 χρόνια) μειώνει την πιθανότητα ανεξέλεγκτων πολιτικών κρίσεων.

Η κλήρωση των βουλευτών και των ποινικών δικαστών, που γίνεται σε πολλά μέρη και μόνο ενμέρει σ΄ εμάς, εξασφαλίζει την ανεξαρτησία της ποινικής δικαιοσύνης. Προφανώς, για αστικές και διοικητικές υποθέσεις κλήρωση των δικαστών δεν είναι δυνατή, αφού οι δικαστές πρέπει να γνωρίζουν τους νόμους. Όλοι είναι ίσοι ενώπιον του νόμου (ισονομία) και έχουν δικαίωμα στην ίση προστασία του νόμου χωρίς καμία διάκριση, ανεξάρτητα από φυλή, φύλο, χρώμα δέρματος, εθνικότητα, θρησκεία, πλούτο, μόρφωση, ή άλλα χαρακτηριστικά, χωρίς προνόμια, διακρίσεις ή μεροληψίες.

Ο λαός σήμερα μετέχει στη λήψη αποφάσεων μία μόνο στιγμή κάθε 4 χρόνια, στις εκλογές. Σε μια δημοκρατία όμως πρέπει να μετέχει διαρκώς. Να διαβουλεύεται κατανοητά με όλους (ισηγορία). Αυτό γίνεται με τη γραφή, που πρέπει να μπορεί να τη χειρίζεται όπως οι πρόγονοί μας, που είχαν φωνητική γραφή, με ένα μόνο τρόπο να γράφουν κάθε φθόγγο και ένα τρόπο να προφέρουν κάθε γράμμα. Αποκλείεται έτσι το λάθος. Οι μαθητές πρέπει να μαθαίνουν να γράφουν με τον απλούστερο δυνατό τρόπο και να επικοινωνούν με τον καλύτερο δυνατό. Η ανάγνωση, χωρίς ανάγκη γραφής, της προγονικής γραμματείας στο πρωτότυπο αναμένεται να αυξήσει την επικοινωνιακή επάρκεια των μαθητών.

Όσο υπάρχομε σαν κράτος-έθνος πρέπει να ξέρουμε κι εμείς και όλος ο κόσμος την επικράτειά μας. Αλλιώς γινόμαστε επιρρεπείς στην προπαγάνδα ξένων ή σε λαρυγγισμούς αφρόνων υπερεθνικοφρόνων. Χρειαζόμαστε το χάρτη μας. Δυστυχώς μας έχουν προλάβει άλλοι με τη Γαλάζια Πατρίδα.

Σχετικά άρθρα

Γρ. Δημητριάδης: «Έχω ήδη καταθέσει δύο φορές στη Θεσμών και μια φορά στον Άρειο Πάγο – Πόσες φορές είναι αρκετές;»

Ηπειρωτικός Αγών

Καταγωγή

Δημήτρης Σιδερής

Ανατροπή των συσχετισμών στις εκλογές του Σωματείου Εργαζομένων του Χατζηκώστα

Ηπειρωτικός Αγών