20 Φεβρουαρίου 1936, παραμονή της γιορτής απελευθέρωσης των Ιωαννίνων, με την εικόνα στο 4ο Δημοτικό Σχολείο στα Λακκώματα να εγείρει μνήμες για μια πόλη που χάθηκε. Η δασκάλα με τους μαθητές της, οι οποίοι σήμερα διανύουν τη δέκατη δεκαετία της ζωής τους, όσοι είναι ακόμη εν ζωή. Φωτογραφίζονται με φόντο πίσω τους τον πέτρινο τοίχο με το χαμηλό σπιτάκι με τα κεραμίδια. Στο βάθος, το κτιριακό απόθεμα που κουβαλά πάνω του την ιστορική ταυτότητα της πόλης μας, την αρχιτεκτονική μνήμη, την πολιτιστική κληρονομιά.
Η ανησυχία για το μέλλον των διατηρητέων δεν χάθηκε οριστικά ακόμη. Είναι καιρός να σωθούν όσα απέμειναν όρθια από τη φθορά του χρόνου, αλλά και από την αδράνεια, την αμέλεια και, ενίοτε, τη σκόπιμη βλάβη επιτηδείων.
Από τη συλλογή του Παύλου Ευσταθίου
