«Κυρίες και κύριοι, φθάνουμε στην Καραϊβική της Ηπείρου, τα Σύβοτα Θεσπρωτίας». Έπαιρνε εδώ και τρία χρόνια το μικρόφωνο ο Γιάννης, ο παλαιός οδηγός του τουριστικού γραφείου «Αρμονία», άμα τη εισόδω του στα Σύβοτα και σύστηνε στους επιβάτες με λόγια θερμά το παραθαλάσσιο χωριό, που επισκεπτόταν το γραφείο του. «Κυρίες και κύριοι, θα απολαύσετε τα καταγάλανα νερά, το λιμάνι με τις ταβέρνες και τις καφετέριες στο λιμάνι, αν επιθυμείτε θα πάρετε το καραβάκι για την πεντακάθαρη Πισίνα και τον Άγιο Νικόλα». Κι άλλα πολλά έλεγε ο καλός οδηγός στην ξενάγησή του.
Ας ρίξουμε μια ματιά στη σημερινή φωτογραφία, στην οποία απεικονίζεται το χωριό το 1964 με τα χωράφια κοντά στο λιμάνι, τις πέτρες και την μοναδική οικία του προέδρου της κοινότητας Γιάννη Κοντοδήμου στα δεξιά. Πάνω στην κορυφή του λόφου, ο οποίος σήμερα χάριν του εκσυγχρονισμού -του κακώς εννοούμενου- κατασπαράχτηκε αλληγορικά και κυριολεκτικά, δεσπόζουν λίγα παραδοσιακά σπίτια του παλιού καιρού, τα οποία αγόρασαν ξένοι και ίσως κράτησαν περίπου την παράδοση ο Βέλγος κι ο Ολλανδός. Στην πλαγιά αυτή σήμερα, ο επισκέπτης θα βρει και θα αντικρίσει αμέτρητες καφετέριες, αμέτρητα ξενοδοχεία και καταλύματα.
Την παράδοση εκεί ψηλά κάπως κρατούν στο πέτρινο σπίτι τους με τον οντά και τις παλιές φωτογραφίες στη σειρά, τον παλιακό ξυλόφουρνο, που ψήνει ακόμη, η Πολυξένη η λαϊκή ποιήτρια του χωριού κι ο Γιώργος ο άνδρας της.
