Μερικά χρόνια πριν, στην αίθουσα του Πνευματικού Κέντρου Ιωαννίνων —όταν ακόμη λειτουργούσε— είχα παρακολουθήσει μια παράσταση του θεατρικού τμήματος της ΕΛΕΠΑΠ Ιωαννίνων, επί προεδρίας της Νατάσας Μπέγκα. Είχα εντυπωσιαστεί από τις ερμηνείες όλων των παιδιών που συμμετείχαν σε μια κωμωδία —νομίζω πως ήταν έργο του Ψαθά. Παρότι όλα τα παιδιά αντιμετώπιζαν σοβαρές κινητικές δυσκολίες, το αποτέλεσμα ήταν άψογο.
Λίγο αργότερα, έτυχε να παρακολουθήσω στη Σύρο μια ακόμη θεατρική παράσταση, πάλι από μαθητές και μαθήτριες ειδικού σχολείου. «Η μέρα που η θάλασσα έφυγε και δε γύρισε ξανά» ήταν ο χαρακτηριστικός της τίτλος. Μεγάλη η συγκίνηση και ο θαυμασμός και τότε.
Χθες βρέθηκα στα γυρίσματα μιας ταινίας της κινηματογραφικής ομάδας του Ενιαίου Ειδικού Επαγγελματικού Γυμνασίου και Λυκείου Σύρου. Το έργο, με τίτλο «Οδός Ανθέων», είναι μια κωμωδία, πρωτότυπη δημιουργία. Τα γυρίσματα πραγματοποιούνται στην επιβλητική έπαυλη Τσιροπινά, στην Ποσειδωνία.
Επί ώρες, οι εκπαιδευτικοί μαζί με τον διευθυντή καθοδηγούσαν τους μαθητές με μεγάλη υπομονή και εμφανή χαρά. Οι μαθητές, από την πλευρά τους, δεν ενεργούσαν απλώς ως ερασιτέχνες, αλλά ως πραγματικοί ηθοποιοί με μια προσήλωση, αυτοπειθαρχία και υπομονή που θα ζήλευαν ακόμη και επαγγελματίες. Παράλληλα βέβαια, απολάμβαναν τη διαδικασία, γελώντας μαζί με τους καθηγητές τους, μέσα σε ένα κλίμα οικειότητας και εγγύτητας. Τα απρόοπτα και τα γέλια των γυρισμάτων θα μπορούσαν να γίνουν μια δεύτερη ταινία!
Όλη αυτή η εμπειρία αποτελεί ένα ζωντανό παράδειγμα του πόσο σημαντική είναι η τέχνη για τα παιδιά.
Λόγω των αναγκών του γυρίσματος, τα κινητά τηλέφωνα έμειναν στην άκρη. Παρατηρήσαμε ότι, καθ’ όλη τη διάρκεια της διαδικασίας, κανένα παιδί δεν ένιωσε την ανάγκη να τα αναζητήσει. Η καλύτερη λύση για να απομακρυνθούν τα παιδιά από την προσκόλληση στις οθόνες είναι να τους προσφέρεις μια ελκυστική εναλλακτική —και το γύρισμα της ταινίας το πέτυχε απόλυτα. Εντύπωση προκάλεσε επίσης και ο απόλυτος σεβασμός που έδειξαν όλοι στον χώρο που τους φιλοξένησε. Τα εξωτερικά γυρίσματα θα συνεχιστούν στους θαυμάσιους κήπους του αρχοντικού.
Οδός Ανθέων και τα άνθη ανθίζουν στην Ποσειδωνία. Και αν η αλήθεια έχει πολλά πρόσωπα, όπως λέει στο τέλος ο πρωταγωνιστής, ας είναι η δική τους αλήθεια εκείνη που θα καθοδηγεί τη ζωή τους και θα την κάνει να λάμπει.
