Ο κατά κόσμον Ανδρέας Τρεμπέλας γεννήθηκε στην Πάτρα το 1939. Αποφοίτησε από τη Θεολογική Σχολή Αθηνών το 1963. Διάκονος χειροτονήθηκε το 1968 και πρεσβύτερος το 1969.
Υπηρέτησε ως ιεροκήρυκας στην Μητρόπολη Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανής και Κονίτσης από το 1967 (αρχικά ως λαϊκός, κατόπιν ως διάκονος και έπειτα ως πρεσβύτερος-αρχιμανδρίτης) μέχρι το 1995, όντας στενός συνεργάτης του Μητροπολίτη Σεβαστιανού μέχρι την εκδημία του.
Στις 25 Ιανουαρίου 1995 εξελέγη Μητροπολίτης Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανής και Κονίτσης με 32 ψήφους, έχοντας συνυποψηφίους τους Αρχιμανδρίτες Χρυσόστομο Κουτουλάκη (31 ψήφοι) και Ιερόθεο Πετρίδη (4 ψήφοι). Στις 28 Ιανουαρίου 1995 χειροτονήθηκε επίσκοπος στον Ιερό Ναό Αγίου Δημητρίου Αμπελοκήπων Αθηνών και ενθρονίστηκε στο Δελβινάκι και στην Κόνιτσα την 1η Απριλίου του ίδιου έτους.
Στις 10 Μαρτίου 2025 παύθηκε για λόγους υγείας, καθώς παραμονές Χριστουγέννων υπέστη εγκεφαλικό επεισόδιο και έκτοτες νοσηλευόταν σε σοβαρή κατάσταση. Τοποτηρητής ορίστηκε ο Μητροπολίτης Ιωαννίνων Μάξιμος.
Συλλυπητήρια μηνύματα
Τη βαθιά θλίψη της για την εκδημία του μακαριστού Μητροπολίτη Δρυΐνουπόλεως, Πωγωνιανής και Κονίτσης, κυρού Ανδρέα εκφράζει η βουλευτής Ιωαννίνων Μαρία Κεφάλα, κάνοντας λόγο για μια ξεχωριστή εκκλησιαστική προσωπικότητα με πολυσχιδές πνευματικό, ποιμαντικό και εθνικό έργο. «Ο κυρός Ανδρέας υπηρέτησε με αυταπάρνηση, πίστη και συνέπεια την Εκκλησία και την Πατρίδα, αφήνοντας ανεξίτηλο το αποτύπωμά του στη συνείδηση των πιστών και στην ιστορία της τοπικής μας Εκκλησίας. Υπήρξε φλογερός κήρυκας του Ευαγγελίου, υπερασπιστής της Ορθοδοξίας και της Βορείου Ηπείρου, πάντοτε κοντά στους ανθρώπους και στις ανάγκες της κοινωνίας. Η μνήμη του θα μείνει ζωντανή μέσα από το έργο και την παρακαταθήκη του. Αιωνία του η μνήμη», αναφέρει σε μήνυμά της.
Τη θλίψη του εκφράζει ο δήμαρχος Πωγωνίου Κώστας Καψάλης, σημειώνοντας σε μήνυμά του: «Η παρουσία του υπήρξε καθοριστική όχι μόνο για την πνευματική ζωή της περιοχής μας, αλλά και για την κοινωνική ευημερία των πιστών. Με όραμα, αγάπη και αφοσίωση, ο μακαριστός Μητροπολίτης υπηρέτησε τις ανάγκες της Εκκλησίας, ενώ η ηγεσία του ξεχώρισε για την ταπεινότητα και την προσφορά του. Είχε πάντα την ικανότητα να συνδυάζει το θρησκευτικό καθήκον με την αγάπη για τον άνθρωπο, στέκοντας δίπλα σε όλους τους πιστούς, ανεξαρτήτως καταγωγής και κοινωνικής θέσης. Η παρουσία του υπήρξε φωτεινός φάρος, με τις αξίες του να αποπνέουν αφοσίωση στον Χριστό, στην πατρίδα και στους ανθρώπους. Η αλληλεγγύη του στους συμπολίτες του, η στήριξή του στους αδύναμους και η αγάπη του για την ειρηνική συνύπαρξη όλων μας, τον καθιστούν παράδειγμα προς μίμηση. Ηαπώλεια του είναι μια μεγάλη θλίψη για όλη την περιοχή του Πωγωνίου αλλά και για την ευρύτερη Εκκλησία της Ελλάδας. Η μνήμη του θα μείνει ζωντανή».
