«Να μη γράφεις, αν δεν έχεις μια καλή ιδέα», είχε πει ο ίδιος ο σύγχρονος Καταλανός θεατρικός συγγραφέας Τζόρντι Γκαλθεράν, όταν είχε έρθει στην Αθήνα για να παραστεί στην πρεμιέρα του θεατρικού έργου του «Το δάνειο».
Δεν είχα δει ποτέ το έργο, αλλά είχα την καλή τύχη να το παρακολουθήσω χθες, το βροχερό βράδυ της Δευτέρας, εδώ στα Γιάννενα, από την Ομάδα Τέχνης Βορείως, στο Θέατρο 120 του ΚΕΠΑΒΙ. Και να αποχωρήσω από το θέατρο με μια τόσο ευχάριστη διάθεση, που δεν περιγράφεται με λόγια. Όντως, όταν το κείμενο είναι καλό, το αποτέλεσμα μπορεί να είναι θεαματικό.
Τον συγγραφέα τον είχα ακουστά από το πρωτοποριακό έργο του «Η μέθοδος Γκρόνχολμ», το οποίο ήθελε κάποτε να ανεβάσει η μύστης του θεάτρου Μανταλένα Κιρκιασαριάν, όταν σκηνοθετούσε την παράσταση του Γαλλικού Ινστιτούτου Ιωαννίνων «Υπό έλεγχο». Ήταν η ίδια η αφορμή για να γίνω κοινωνός του έργου του πρωτοποριακού συγγραφέα, σεναριογράφου και μεταφραστή.
Ένα δάνειο είναι η αιτία για την οποία αρχίζει να ξετυλίγεται το κουβάρι, με το μοντέρνο μουσικό κομμάτι, που εισβάλλει τρόπον τινά στην ατμόσφαιρα της ζεστής αίθουσας, να γίνεται ο προπομπός όσων θα εκτυλιχθούν στη σκηνή.
Θέμα: Το χρήμα, οι ανθρώπινες σχέσεις και οι ανατροπές της ζωής.
Δύο ερμηνευτές στο απόγειο της θεατρικής τους ωριμότητας, ο Πάνος Σεντελές και ο Γιάννης Σεντελές, με υποδειγματική ακρίβεια ενορχηστρώνουν σκηνές που εμπλέκουν εύστοχα τις προσωπικές με τις συλλογικές ανασφάλειες της σημερινής εποχής, σε έναν στρόβιλο συμπτώσεων.
Με μια ανεπανάληπτη, ξεκαρδιστική αντιπαράθεση, ξετυλίγουν αβίαστα απρόβλεπτες καταστάσεις της ζωής, συμπληρώνοντας ο ένας τον άλλον. Είναι απολαυστικοί. Απρόβλεπτος και ο επίλογος του έργου.
Το κοινό συμμετέχει αβίαστα και ανταποκρίνεται άλλοτε με ηχηρό και άλλοτε με υπόκωφο γέλιο, σαν να βρίσκεται διαρκώς σε εγρήγορση για το τι μέλλει γενέσθαι.
Σάββατο, Κυριακή και Δευτέρα, τα γνωστά τριήμερα, όπως μας έχουν συνηθίσει οι Βορείως.
