Όταν εισέρχεσαι στο χώρο του Γενικού Νοσοκομείου Χατζηκώστα, αλλά και σε οποιοδήποτε άλλον νοσοκομειακό ή ιατρικό χώρο, όπου ο άνθρωπος βρίσκεται κάτω από άγχος και φόβο για το άγνωστο, άπειρα είναι τα ερωτήματα που γεννιούνται σε έναν απλό επισκέπτη. Αλλά και πολλά συναισθήματα συγχρόνως που έχουν σχέση με την προσφορά των υπηρετών της ιατρικής επιστήμης, των γιατρών μας. Άνθρωποι που τάχτηκαν να προσφέρουν την ιατρική τους γνώση, εμπειρία, την επιστημοσύνη, αλλά και την αμέριστη φροντίδα στον ασθενή τους. Μαζί τους κι όλοι οι νοσηλευτές. Άξιοι συγχαρητηρίων για το δύσκολο έργο που επέλεξαν.
Έτσι κάπως ένιωσα όταν μια των προηγουμένων ημερών βρέθηκα στο Γενικό Νοσοκομείο Χατζηκώστα, βιώνοντάς τα όλα από την ασφάλειά μου. Είχα να πατήσω το πόδι μου στο νοσοκομείο από την αποφράδα εκείνη ημέρα της παραμονής του δεκαπενταύγουστου πέρυσι, κατά την οποία οι γονείς του Επαμεινώντα, του εικοσάχρονου παλικαριού, που έχασε τη ζωή του στην άσφαλτο, συναινούσαν για τη δωρεά οργάνων του.
Άψογα όλα στο νοσοκομείο. Στους διαδρόμους μεγάλη η καθαριότητα, ποτέ δεν το είχα προσέξει τόσο πολύ αυτό, ακόμη και όταν είχα βρεθεί παλαιότερα για ένα απλό χειρουργείο συγγενή στην Ορθοπεδική κλινική του. Αυτή την ημέρα του Ιουνίου γιατροί πηγαινοέρχονται με φακέλους στο χέρι, νοσηλευτές οδηγούν ασθενείς καθισμένους στα αμαξίδια για εξετάσεις, συγγενείς που αγωνιούν. Αυτή είναι η εικόνα ενός νοσοκομείου, δεν θα περίμενε κανείς τίποτα άλλο.
Στην άκρη του διαδρόμου, τον είδα το νεαρό με την αθλητική περιβολή και το μούσι. Κρατούσε στο ένα χέρι μια ιατρική συσκευή και στο άλλο, ίδιο με την ενδυμασία του σε χρώμα ένα βιβλιαράκι πολύχρωμο με τον τίτλο: «Ο Τωβίας και ο άγγελος». Ήταν αφοσιωμένος στην ανάγνωση. Απίστευτο κι όμως αληθινό, κι ενθαρρυντικό συγχρόνως ότι κρατούσε βιβλίο κι όχι κινητό.
Τα βήματα με οδήγησαν στην Ουρολογική Κλινική, μια από τι κλινικές που λειτουργεί άψογα, όπως μας διαβεβαίωσε φίλος που πέρασε πρόσφατα από εκεί. Νοσηλεύτηκε συγκεκριμένα μετά από χειρουργείο από τις 22 Ιουνίου έως τις 27 και έχει να πει τα καλύτερα λόγια για τις υπηρεσίες που του προσφέρθηκαν στη συγκεκριμένη κλινική. Ένα μεγάλο ευχαριστώ εκφράζει σε όλους από τον καθηγητή, τον διευθυντή, ως τον ειδικευόμενο γιατρό και τον απλό νοσηλευτή. Όλοι στην υπηρεσία του ασθενή.
Το μόνο αρνητικό σε όλα αυτά που εκφράζει και αισθάνεται απογοήτευση γι΄αυτό, είναι η αδιαφορία της πολιτείας ως προς την έλλειψη υγιειονομικών υλικών, ακόμη και κρεβατιών. Μπροστά στα μάτια του εκτυλίχτηκε το γεγονός να ψάχνουν να βρουν κρεβάτι για νοσηλευόμενο. Κι άλλον να τρέχει να φέρει από το σπίτι του τον εξοπλισμό τους. Πρόκειται για τις χρόνιες ελλείψεις στα νοσοκομεία μας, οι οποίες δυσκολεύουν ακόμη περισσότερο το ήδη επιβαρυμένο έργο των γιατρών.
