Χτες το βράδυ, καθ’ οδόν για την Κίνα, ο Τραμπ έκανε 54 (!) αναρτήσεις στα social media μέσα σε 73 λεπτά. Το περιεχόμενό τους μπορείτε να το δείτε από τις 20:15 ως τις 21:28, στη φωτογραφία που παραθέτουμε, όπως το συγκεντρώνει ο πολιτικός αναλυτής Harry Sisson, που εύλογα αναρωτιέται «αν ο άνθρωπος είναι καλά» – σίγουρα όχι, απαντά μόνος του. Σε έντεκα (!) από αυτές τις αναρτήσεις ο Τραμπ ασχολείται με τον Ομπάμα, χαρακτηρίζοντάς τον προδότη σε τρεις, σε μια ακόμα «τη πιο δαιμονισμένη δύναμη στην αμερικανική πολιτική», σε μια άλλη ισχυρίζεται ότι ιδιοποιήθηκε 120 εκ. δολάρια με το νομοσχέδιο Obamacare. Σε άλλη ισχυρίζεται ότι η Κλίντον πρέπει να σταλεί στην Αϊτή (γιατί; μάλλον για τιμωρία), σε άλλες πιάνει στα χέρια του διαφορετικούς αντιπάλους, όπως πρώην επικεφαλής του FBI και της CIA (δηλαδή τον σκληρό πυρήνα του κράτους των ΗΠΑ) δικαστές που ερεύνησαν υποθέσεις του, αξιωματούχους πολιτειών και άλλους. Και όλα αυτά, όπως είπαμε, καθοδόν για την Κίνα, που ένας φυσιολογικός πρόεδρος των ΗΠΑ θα ετοιμαζόταν για τις κρίσιμες διαπραγματεύσεις με τον πρόεδρο της χώρας.
Είναι φανερό ότι κάτι τρέχει με τον Τραμπ. Ποιος κοιμάται ήσυχος όταν γνωρίζει ότι ο άνθρωπος που παίζει στα δάκτυλά του 53 θυμωμένες αναρτήσεις, έχει τα ίδια δάκτυλα στα κουμπιά ενός πυρηνικού πολέμου;
Πάντως, όχι ο επικεφαλής του αμερικανικού στρατού το 2020. Είναι γνωστό ότι προς το τέλος της πρώτης θητείας Τραμπ, ο στρατηγός Mark Milley κινήθηκε μυστικά στα παρασκήνια για να είναι βέβαιος ότι ο Τραμπ (που έξι χρόνια νεότερος τότε, ήταν μάλλον σε καλύτερη πνευματική κατάσταση) δεν θα «πατήσει το κουμπί». Ο Milley προσπάθησε να κάνει ένα κλοιό γύρω από τον Τραμπ ώστε να έχει εικόνα της καθημερινής του δραστηριότητας και να εξασφαλίζει ότι αν κινηθεί προς το βαλιτσάκι με τα πυρηνικά, να ειδοποιηθεί. Επίσης τηλεφώνησε δυο φορές στον ομόλογό της Κίνας (τον επικεφαλής του στρατού της) για να τον βεβαιώσει ότι οι ΗΠΑ δεν θα ξεκινούσαν αιφνιδιαστική πυρηνική επίθεση (περισσότερες λεπτομέρειες εδώ και εδώ, στα αγγλικά). Ο ν. 1 δηλαδή του στρατού των ΗΠΑ, είχε πραγματικές ανησυχίες για «τας φρένας» του Τραμπ και έκανε αυτό που δεν κάνουν σήμερα οι αιρετοί των ρεπουμπλικάνων.
Βεβαίως ούτε οι στρατηγοί μπορούν να έχουν εξουσία πάνω στο ζήτημα της έναρξης ενός πολέμου, κάτι τέτοιο θα ήταν θεσμικά ανεπίτρεπτο σε μια δημοκρατία. Ωστόσο, αν στην μια πλευρά είναι ένας τελείως ασταθής ψυχικά πρόεδρος και στην άλλη κάποιοι στρατιωτικοί που έχουν κατά νου να αποτρέψουν έναν πυρηνικό πόλεμο που θα σημάνει το τέλος της ζωής στον πλανήτη, είναι σαφές ποιοι προτιμούμε να έχουν το πάνω χέρι.
