Η τελετή ονοματοδοσίας, που οργάνωσε ο Δήμος Ιωαννιτών, σε συνεργασία με το Κεντρικό Ισραηλιτικό Συμβούλιο Ελλάδος και την Ισραηλιτική Κοινότητα Ιωαννίνων, ήταν λιτή και απέριττη, χαρακτηριστικά που συνόδευαν τον Μωυσή Ελισάφ και εν ζωή.
Το παρών στην εκδήλωση έδωσαν συνοδοιπόροι του Μωυσή Ελισάφ στον χώρο της αυτοδιοίκησης και της επιστήμης, μέλη της Ισραηλιτικής Κοινότητας, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Νίκος Ανδρουλάκης, οι βουλευτές Γιώργος Αμυράς, Γιάννης Τσίμαρης και Μερόπη Τζούφη, ο γραμματέας της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Ηπείρου – Δυτικής Μακεδονίας Σεραφείμ Λιάπης, ο περιφερειάρχης Ηπείρου Αλέξανδρος Καχριμάνης, ο δήμαρχος Ιωαννίνων Θωμάς Μπέγκας κ.ά.
Για μια πράξη αναγνώρισης της προσφοράς του και της παρακαταθήκης που άφησε, έκανε λόγο στη σύντομη ομιλία του ο δήμαρχος Ιωαννίνων Θωμάς Μπέγκας, αναφερόμενος στη συνεισφορά του στην επιστήμη ως καθηγητής παθολογίας στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, στην κοινωνία και στην τοπική αυτοδιοίκηση και την ιστορική εβραϊκή κοινότητα των Ιωαννίνων. «Υπηρέτησε την κοινότητα και τον Δήμο με συνέπεια, τόσο ως πρόεδρος κοινότητας, αλλά και ως δημοτικός σύμβουλος και δήμαρχος Ιωαννίνων. Από τη θέση του δημάρχου, στον χρόνο που διοίκησε, επιδίωξε την ανάπτυξη και την ενίσχυση της εξωστρέφειας του Δήμου μας», σημείωσε.
Ιερό καθήκον και ηθικό χρέος, αλλά και μια πράξη που μεταλαμπαδεύει μηνύματα, δημιουργεί ιστορία, προωθεί πρότυπα και εμπνέει, χαρακτήρισε την ονοματοδοσία ο πρόεδρος του Κεντρικού Ισραηλιτικού Συμβουλίου Ελλάδος Δαυίδ Σαλτιέλ, υπογραμμίζοντας ότι ο Μωυσής Ελισάφ δεν αναζητούσε αναγνώριση και δεν τον ενδιέφεραν τα μεγαλεία. «Έδινε χωρίς να ζητά, δημιουργούσε γιατί πίστευε στο έργο, όχι γιατί αποζητούσε επιβεβαίωση. Προσέφερε γιατί πίστευε στον στόχο χωρίς ποτέ να κοιτά τα εμπόδια. Οι αντιξοότητες, η μικροπολιτική, οι αντιπαλότητες δεν τον αφορούσαν. Ο Ελισάφ είχε το παραγωγικό μυαλό του επιστήμονα, το μεγαλείο της ταπεινότητας και μια καρδιά που χωρούσε όλους μας. Μια καρδιά που γέμιζε από αγάπη για την Έλληνο-Εβραϊκή ιστορία, τις ρίζες του, την κοινότητά του. Για την πόλη του, που την ένιωθε σαν το κέντρο του κόσμου. Για την λατρεμένη συνοδοιπόρο της ζωής του, την αγαπητή Πάτρα. Για την επιστήμη του, το πανεπιστήμιο και τους φοιτητές του. Για τους συμπολίτες του, που τους ένιωθε σαν οικογένεια. Η πόρτα του στο Δημαρχείο, στο Ιατρείο, στο Πανεπιστήμιο, στο σπίτι, ήταν πάντα ανοιχτή για να ακούσει κάθε άνθρωπο σαν να ήταν δικός του και να τον βοηθήσει», τόνισε και ευχαρίστησε τον δήμαρχο Ιωαννίνων και το δημοτικό συμβούλιο για την εκπλήρωση αυτής της οφειλόμενης τιμής.
Για το μεγάλο κενό, που άφησε στην πόλη και στην εβραϊκή κοινότητα ο Μωυσής Ελισάφ με τον θάνατό του, μίλησε ο πρόεδρος της Εβραϊκής Κοινότητας Ιωαννίνων Μάρκος Μπαντίνος. «Ένθερμος Γιαννιώτης, υπηρέτησε την πόλη μας ως πολίτης, γιατρός, πολιτιστικός σύμβουλος, ηγέτης της μικρής εβραϊκής κοινότητας αλλά και του Δήμου. Έκανε τόσα χρήσιμα και σπουδαία, και θα έκανε πολλά ακόμη αν είχε μείνει περισσότερο χρόνο κοντά μας. Όταν χάθηκε ο Μωυσής, χάθηκε μονομιάς ο πρόεδρος και ο δήμαρχος.
Αλλά για μας χάθηκε ο πατέρας μας και ο αδερφός μας», τόνισε και κατέληξε λέγοντας: «Η κληρονομιά, που μας άφησε αυτός ο ξεχωριστός άνθρωπος, αποτελεί μια ουσιαστική και δοκιμασμένη επένδυση για το μέλλον. Ας βαδίσουμε όλοι μαζί προς αυτό το μέλλον, ακολουθώντας το λαμπρό παράδειγμα του Μωυσή Ελισάφ με δύναμη και πεποίθηση και ας είναι αιώνια η μνήμη του και ατάραχη η ανάπαυσή του».
Αμέσως μετά τις ομιλίες έγιναν τα αποκαλυπτήρια της μαρμάρινης πλάκας έξω από τη Συναγωγή και τηρήθηκε ενός λεπτού σιγή.
Η εκδήλωση ολοκληρώθηκε με την ανάκρουση του εθνικού ύμνου από τη Φιλαρμονική του Δήμου Ιωαννιτών και ακολούθησε επιμνημόσυνη δέηση στην Εβραϊκή Συναγωγή.
