Αν και η συμμετοχή των εκπαιδευτικών ήταν μικρή, οι ομιλίες του αντιπροέδρου της Παιδαγωγικής Εταιρείας Ελλάδος, ομότιμου καθηγητή του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων Χαράλαμπου Κωνσταντίνου, και του προϊσταμένου του Κέντρου Διεπιστημονικής Αξιολόγησης και Συμβουλευτικής Υποστήριξης (ΚΕ.ΔΑ.ΣΥ) Ιωαννίνων Γιάννη Σταύρου περιέγραψαν την πολυπλοκότητα του ρόλου του εκπαιδευτικού στο σύγχρονο σχολείο.
Ο κ. Κωνσταντίνου, παρουσιάζοντας μελέτες σχετικά με τα στοιχεία εκείνα που αξιολογούν οι μαθητές στους εκπαιδευτικούς, αλλά και τις προϋποθέσεις κάτω από τις οποίες ο εκπαιδευτικός επιτελεί τον ρόλο του, τόνισε πως στη χώρα μας απουσιάζει μια συνεπής εκπαιδευτική μεταρρύθμιση, τα αποτελέσματα της οποίας θα φανούν σε βάθος χρόνου. Τόνισε, ωστόσο, πως πρέπει να προηγηθεί μια καταγραφή της κατάστασης και αξιολόγηση από τους ίδιους τους εκπαιδευτικούς, που γνωρίζουν καλύτερα από όλους τις ανάγκες της εκπαίδευσης. «Αυτοί μπορούν να περιγράψουν τις ανάγκες του εκπαιδευτικού συστήματος. Στη χώρα μας η εκπαιδευτική πολιτική δεν είναι καν κρατική. Είναι το πρόγραμμα του κόμματος και μάλιστα ο κάθε υπουργός εφαρμόζει και τη δική του, το είδαμε. Γι’ αυτό είναι αναγκαία μια διακομματική, υπερκομματική, συναίνεση», σημείωσε ο κ. Κωνσταντίνου.
Στον προσανατολισμό του εκπαιδευτικού συστήματος αποκλειστικά στη γνώση και στην «κυριαρχία» του από τον ανταγωνισμό, τον ατομικισμό και τη στείρα μάθηση, αναφέρθηκε ο κ. Σταύρου, σημειώνοντας πως απουσιάζει η διαπαιδαγώγηση σε κοινωνικά ζητήματα, ενώ αφαιρέθηκαν μαθήματα όπως κοινωνιολογία ή εικαστικά. «Και ενώ ο προσανατολισμός αυτό έχει καταδικαστεί από όλους, ενισχύεται ακόμη περισσότερο», σημείωσε χαρακτηριστικά.
Στην έναρξη της εκδήλωσης, ο πρόεδρος του ΣΕΠΕΝΙ Κώστας Παργανάς αναφέρθηκε στην τεράστια, καθημερινή προσπάθεια των εκπαιδευτικών να στηρίξουν τους μαθητές τους σε όλους τους τομείς, γνωστικά, ψυχολογικά και κοινωνικά. «Δυστυχώς, αυτή η προσπάθεια γίνεται σε ένα πλαίσιο κάθε άλλο παρά ιδανικό και επιθυμητό», τόνισε, αναφερόμενος στις πεπαλαιωμένες και μη λειτουργικές κτιριακές υποδομές, στις ελλείψεις εκπαιδευτικών, αλλά και στις πολιτικές που εφαρμόζονται τα τελευταία χρόνια.
