Ο κ. Τσίμαρης αναγνωρίζει ότι οι παρεμβάσεις στα κτίρια είναι θετικές και αναγκαίες, καθώς οι πολίτες δικαιούνται σύγχρονες και ασφαλείς δομές. Υπογραμμίζει, ωστόσο, ότι ένα ανακαινισμένο κτίριο δεν συνεπάγεται αυτομάτως ισχυρότερο ΕΣΥ, εάν δεν εξασφαλίζεται το αναγκαίο ιατρικό, νοσηλευτικό και λοιπό προσωπικό.
Παράλληλα, επισημαίνει ότι παραμένει ανολοκλήρωτος ο εκσυγχρονισμός των οργανισμών των νοσοκομείων και των υγειονομικών δομών, ώστε οι προβλεπόμενες θέσεις να ανταποκρίνονται στις πραγματικές πληθυσμιακές, δημογραφικές και γεωγραφικές ανάγκες.
Έμφαση στις απομακρυσμένες περιοχές
Ιδιαίτερη αναφορά κάνει στις δυσκολίες πρόσβασης που αντιμετωπίζουν οι κάτοικοι της ορεινής Ηπείρου. Με παράδειγμα τα Πράμαντα και άλλες απομακρυσμένες περιοχές, τονίζει ότι ο χρόνος μετακίνησης προς ένα νοσοκομείο μπορεί να αποδειχθεί καθοριστικός σε ένα επείγον περιστατικό.
«Δεν αρκεί να ανακαινίζουμε τις δομές. Πρέπει να εξασφαλίζουμε ότι ο πολίτης θα έχει έγκαιρα πρόσβαση στη φροντίδα που χρειάζεται, όπου κι αν κατοικεί», σημειώνει.
Ο βουλευτής υποστηρίζει ότι η Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας δεν έχει αναπτυχθεί επαρκώς, με αποτέλεσμα να επιβαρύνονται τα νοσοκομεία και τα Τμήματα Επειγόντων Περιστατικών. Ζητά επίσης πληρέστερη αξιοποίηση της τηλεϊατρικής και των ψηφιακών υπηρεσιών, με ολοκληρωμένο σχεδιασμό, στελέχωση και διασύνδεση των δομών.
Κριτική για τους χαρακτηρισμούς του υπουργού
Ο κ. Τσίμαρης ασκεί κριτική και στη χρήση της έκφρασης «συμμορία της μιζέριας» από τον υπουργό, χαρακτηρίζοντάς την απαξιωτική και υποστηρίζοντας ότι τέτοιες αναφορές υποβαθμίζουν τον πολιτικό διάλογο και τον θεσμικό ρόλο της αντιπολίτευσης.
Όπως τονίζει, η ανάδειξη των ελλείψεων αποτελεί υποχρέωση απέναντι στους ασθενείς και στους εργαζομένους. Καλεί τον υπουργό να απαντήσει με στοιχεία και λύσεις, ενώ θέτει το ερώτημα αν οι χαρακτηρισμοί μετατοπίζουν τη συζήτηση από τα προβλήματα της υγείας στην παραπολιτική αντιπαράθεση.
Επισημαίνει ότι το ΠΑΣΟΚ δεν μηδενίζει τις θετικές παρεμβάσεις, διεκδικεί όμως επαρκές προσωπικό, σύγχρονο σχεδιασμό, ισχυρή πρωτοβάθμια φροντίδα και ισότιμη πρόσβαση στο δημόσιο σύστημα υγείας.
«Το πραγματικό έργο στην Υγεία δεν μετριέται με τα εγκαίνια, αλλά με το αν υπάρχει γιατρός όταν τον χρειάζεσαι και περίθαλψη όταν τη χρειάζεσαι», καταλήγει.
