Ήταν φιλικό παιχνίδι Παναθηναϊκός – Εθνικός Πειραιώς, την Κυριακή 4 Οκτωβρίου 1959. Στο 14ο λεπτό έγινε η μοιραία σύγκρουση του Βουτσαρά με τον Ιωάννου στη διεκδίκηση της μπάλας. Ο Ιωάννου έπεσε αναίσθητος στο έδαφος, προσπαθώντας οι παίκτες να τον συνεφέρουν, καθώς στο γήπεδο δεν υπήρχε γιατρός, ασθενοφόρο, ούτε καν φορείο. Έγινε έκκληση από τα μεγάφωνα αν υπάρχει μεταξύ των φιλάθλων γιατρός, βρέθηκαν τρεις γιατροί που προσπάθησαν να βοηθήσουν την κατάσταση.
Κλήθηκε ασθενοφόρο από τον Σταθμό Α’ Βοηθειών. Ο ποδοσφαιριστής του Παναθηναϊκού Κώστας Λινοξυλάκης ξήλωσε μια διαφημιστική πινακίδα και έγινε αυτοσχέδιο φορείο μεταφέροντας τον Ιωάννου εκτός γηπέδου όπου τον παρέλαβε ασθενοφόρο και τον μετέφερε στο Ιπποκράτειο. Την επόμενη ημέρα, 5 Οκτωβρίου ο Ιωάννου άφησε την τελευταία του πνοή στο Ιπποκράτειο, ενώ η κηδεία του έγινε την Τρίτη 6 Οκτωβρίου 1959 στον Πειραιά, παρουσία 50.000 φιλάθλων όπως αναφέρουν οι τίτλοι των εφημερίδων. Πέθανε από εγκεφαλική αιμορραγία. Επίσης είχε κατάγματα στη γνάθο και στο στήθος. Ο Μιχάλης Βουτσαράς, όπως είναι φυσικό, συγκλονίστηκε από τον θάνατο του Ιωάννου.
Η «Αθλητική Ηχώ», στο φύλλο της Δευτέρας 5/10/1959 σημείωσε για τη μοιραία φάση: «Εις το 14’ λεπτόν ο άριστος παίκτης του Πειραϊκού συλλόγου, Θεόδωρος Ιωάννου, προσπάθησε να διεκδικήση μια ψηλοκρεμαστή μπαλιά από τον ταυτοχρόνως εξερχόμενον γκολκίπερ του Παναθηναϊκού, Βουτσαρά. Κι ενώ η σύγκρουσις ήτο μια από τις πιο συνηθισμένες εις τα γήπεδα εξειλίχθη προ μιας αφαντάστου τραγωδίας, την οποίαν ουδείς εκ των 15.000 παρισταμένων θεατών εφαντάζετο ότι θα συνέβαινε…».
ΠΟΙΟΣ ΗΤΑΝ Ο ΘΟΔΩΡΗΣ ΙΩΑΝΝΟΥ
Ο Θεόδωρος Ιωάννου γεννήθηκε το 1939. Ορφάνεψε όταν ήταν ακόμα βρέφος και μεγάλωσε στα Ταμπούρια με τον θείο του Αλεξιάδη, ο οποίος τον αγαπούσε πολύ και τον θεωρούσε θετό γιο του. Στα δύσκολα μεταπολεμικά χρόνια ασχολήθηκε με το ποδόσφαιρο που το λάτρευε. Παράλληλα εργαζόταν ως ηλεκτροτεχνίτης το κατάστημα «Νικολαΐδης Σταρ». Το 1956, σε ηλικία 17 ετών άρχισε να αγωνίζεται στον Εθνικό Πειραιά, που εκείνη την εποχή ήταν από τα μεγαλύτερα αθλητικά σωματεία της χώρας. Τότε βέβαια δεν υπήρχαν τα τεράστια χρηματικά ποσά που εισπράττουν σήμερα οι ποδοσφαιριστές των μεγάλων τουλάχιστον ομάδων. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο Θόδωρος Ιωάννου μαζί με τον αδελφό του Χαράλαμπο, έμεναν σε μια λαμαρινένια παράγκα δύο επί τρία, όπως γράφει ο αξέχαστος Πάνος Γεραμάνης σε άρθρο του στα «Νέα» (19/11/1998).
Σιγά σιγά ο Θόδωρος Ιωάννου άρχισε να χτίζει μια αξιοπρόσεκτη καριέρα. Συνήθως αγωνιζόταν ως αμυντικός ή μέσος. Στις 5/10/1959 σε φιλικό παιχνίδι με τον Παναθηναϊκό, ο προπονητής του Τριβιζάν τον χρησιμοποίησε ως επιθετικό.
ΒΟΥΤΣΑΡΑΣ: ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΩ ΤΟ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ
Ο Μιχάλης Βουτσαράς συγκλονισμένος περιέγραψε στην «ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ» και τον Παναγιώτη Γιαλό στις 24/3/2014 τη μοιραία σύγκρουση, που στοίχισε τη ζωή του Ιωάννου και σημάδεψε τον ίδιο. «Ήταν μια πολύ κακή στιγμή για μένα και με επηρέασε συναισθηματικά τόσο πολύ που ήθελα να σταματήσω το ποδόσφαιρο. Όμως έπεσαν πάνω μου όλοι οι συμπαίκτες μου και η διοίκηση και με επανέφεραν, αφού είχα και τη συνείδησή μου καθαρή διότι δεν έφταιξα πάνω στη φάση σε καμία περίπτωση», είπε ο Μ. Βουτσαράς στην ίδια συνέντευξή του στην ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ.
