Ώρα καυτού μεσημεριού του Αυγούστου. «Η ηρεμία είναι η αρετή των δυνατών». Τη φράση αυτή την είπε στην ιταλική της εκδοχή ο αρχιτέκτονας της Πουτέτση, ο απόμαχος πλέον, αν και νέος, καθηγητής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων Γιώργος Σμύρης. Ήταν την στιγμή που στάθηκε κοντά στον μουσικό του δρόμου στη γωνία του πεζόδρομου, εκεί που διασταυρώνεται με την οδό Χαριλάου Τρικούπη, σιγοτραγουδώντας επί ώρα τα υπέροχα ελληνικά τραγούδια του.
Ήταν εκείνος ο νέος άνθρωπος που ομόρφυνε με τις μελωδίες του ένα δύσκολο πρωϊνό δικό μας και του κόσμου όλου επίσης. Έχουμε ανάγκη αυτής της μουσικής προσέγγισης των πραγμάτων. Πολλοί ήταν οι συμπολίτες μας που έσκυβαν σαν προσκύνημα, ρίχνοντας κάτι στο «παγκάρι του».
Μόνο με αυτό τον χαρακτηρισμό χαιρετούμε τον ωραίο κιθαρίστα, τον σολίστ της Πουτέτση. Άλλοι από αυτούς τους καλλιτέχνες αυτούς του δρόμου παραμένουν για το κέφι τους εκεί όπου πρωτάρχισαν, τραγουδώντας με την ψυχή τους καημούς των ανθρώπων κι άλλοι πέταξαν ψηλά στην καριέρα τους.
