Πέρα από όσους κατεβαίνουν συνήθως στον δρόμο και ανήκουν στον συνδικαλιστικό χώρο ή σε κόμματα της Αριστεράς σε όλες τις εκφάνσεις της, σε αυτή τη διαμαρτυρία τη συντριπτική πλειονότητα αποτελούσαν απλοί πολίτες, ανάμεσά τους και πολλές οικογένειες με τα παιδιά τους κάθε ηλικίας. Και η μαζική αυτή παρουσία εμπόδισε όσους προσπάθησαν να οικειοποιηθούν την κινητοποίηση, που ξεκίνησε μετά από το κάλεσμα του «Συλλόγου Οικογενειών Θυμάτων των Τεμπών».
Το πλήθος του κόσμου είναι δύσκολο να υπολογιστεί και το μέγεθος της συγκέντρωσης αποτυπώθηκε στη διάρκεια της πορείας, όταν ένα ανθρώπινο ποτάμι ξεκίνησε από την Περιφέρεια Ηπείρου και έφτασε μέσω της οδού Αβέρωφ μέχρι την πλατεία Μαβίλη.
Το σύνθημα «Δεν έχω οξυγόνο», φράση που ακούγεται στο ηχητικό ντοκουμέντο από το 112 από ένα από τα θύματα, που επέζησε αρχικά της σύγκρουσης των δύο αμαξοστοιχιών, αλλά έχασετη ζωή του από τη φωτιά που ξέσπασε, κυριάρχησε στα πανό και στα πλακάτ, που κρατούσαν οι συγκεντρωμένοι. Πολλά ήταν και τα συνθήματα κατά της κυβέρνησης, που πλέον κατηγορείται, πέρα από τις εγκληματικές παραλείψεις ετών, και για απόπειρα συγκάληψης, καθώς όλο και περισσότερα στοιχεία οδηγούν στην εκδοχή της μεταφοράς παράνομου φορτίου, που πιθανότατα ευθύνεται για τη μεγάλη έκρηξη και τη φωτιά που ακολούθησε.
«Η τραγωδία στα Τέμπη δεν ήταν δυστύχημα, ήταν έγκλημα. Φτάνει πια, δεν έχουμε άλλο οξυγόνο να ανεχόμαστε εγκλήματα χωρίς τιμωρία», τόνισε μιλώντας στους παρευρισκόμενους ο Ανδρέας Ανδρεοπουλος εκ μέρους του Συλλόγου Συγγενών Θυμάτων Τεμπών και πρόσθεσε πως δεν είναι μόνο ένας αγώνας για τους νεκρούς, αλλα και για τους ζωντανούς, καλώντας όλο τον κόσμο να κάνει τη φωνή του δύναμη.
«Δεν έχω οξυγόνο»… χωρίς προηγούμενο
Τη φωνή τους για τιμωρία όλων όσοι ευθύνονται για το έγκλημα των Τεμπών και ενάντια σε κάθε απόπειρα συγκάλυψης ένωσαν χιλιάδες Γιαννιώτες με εκατοντάδες άλλες χιλιάδες πολίτες σε Ελλάδα και εξωτερικό σε μία από τις μαζικότερες συγκεντρώσεις των τελευταίων δεκαετιών και ενδεχομένως τη μεγαλύτερη που είχε τον χαρακτήρα διαμαρτυρίας.
