Μια αστραπή είναι η ζωή μας, μα προλαβαίνουμε… έγραφε ένας από τους σημαντικότερους Έλληνες συγγραφείς, ο φιλόσοφος Νίκος Καζαντζάκης. Είναι μια ρήση που ταιριάζει απόλυτα στο στιγμιότυπο.
Εγκαίνια έκθεσης ζωγραφικής της αείμνηστης Γιαννιώτισσας Ελένης Μπότσιου στην Ηπειρωτική Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών μέσα της δεκαετίας του 1980. Μια σπουδαία εικαστικός, ίσως λίγο ξεχασμένη, παραμελημένο το έργο της, όπως συχνά αναφέρεται στους κύκλους των Ηπειρωτών Καλλιτεχνών.
Ας ονοματίσουμε τους εικονιζόμενους με τη σειρά: αριστερά, με τον γνώριμο μπερέ, ο αρχαιολόγος Σωτήρης Δάκαρης, ο αναστηλωτής του αρχαίου θεάτρου της Δωδώνης, ο ανασκαφέας του πολιτισμού στην Ήπειρο. Όρθιος ο Γιάννης Μπότσιος, αδελφός της εικαστικού εγκατεστημένος στην Αίγυπτο, πίσω του ο καθηγητής της Φιλοσοφικής Σχολής, ποιητής Νίκος Ψημμένος και η γυναίκα του Μαλαματή, συνομιλούντες με την εικαστικό Τίνα Δογορίτη. Με τα γυαλιά, κρατώντας το πρόγραμμα, η ευγενής Γιαννιώτισσα Ιφιγένεια Βακόλα. Στην κορυφή η πολυπράγμων Βιβή Κασιούμη. Δεξιά μπροστά ο καθηγητής Περιβάλλοντος, μελετητής συγγραφέας Απόστολος Κατσίκης με την κόρη του Μυρτώ. Δίπλα ελάχιστα διακρινόμενος ο δάσκαλος και ποιητής Χρήστος Σκανδάλης.
