«Η μνήμη εστίν εικών τις του αισθήματος». Με αυτή την αξιομνημόνευτη φράση του Αριστοτέλη από το έργο του «Περί μνήμης και αναμνήσεως», έκλεισε μια από τις πιο ενδιαφέρουσες διαλέξεις στην Εταιρεία Ηπειρωτικών Μελετών το Σάββατο το βράδυ. Ομιλήτρια ήταν η διδάκτωρ Νομισματικής και υπεύθυνη της Νομισματικής συλλογής της Τράπεζας Ελλάδος Κλεοπάτρα Παπαευαγγέλου-Γκενάκου. «Ιστορίες χαραγμένες σε μέταλλο. Μετάλλια και Τεκμήρια της Νεοελληνικής ιστορίας» ήταν το θέμα.
Την κ. Παπαευαγγέλου παρουσίασε η πρόεδρος της ΕΗΜ Κατερίνη Λιάμπη, η οποία με την επιστημοσύνη και τη γνώση του αντικειμένου, εισήγαγε το κοινό σε ό, τι επρόκειτο να παρακολουθήσει. Συγχρόνως αναφέρθηκε στο πλούσιο βιογραφικό της προσκεκλημένης.
Όπως ο Αριστοτέλης εξηγεί ότι η μνήμη δεν είναι η ίδια, η πρωταρχική αίσθηση, αλλά ένα αποτύπωμα, μια εικόνα που αυτή αφήνει την ψυχή μας, κατά τον ίδιο τρόπο και η ομιλήτρια ταξιδεύοντας το κοινό σε μονοπάτια άγνωστα για πολλούς από τους ακροατές, αναφέρθηκε σε αυτό το πρωτότυπο θέμα, λέγοντας ότι το κάθε μετάλλιο, διηγείται την ιστορία που βρίσκεται πίσω από αυτό. Από το απλό τεκμήριο για ένα αθλητικό γεγονός, ως το πιο επίσημο, σημαντικό και πρωτότυπο, που αφορά ιστορικά γεγονότα, πρόσωπα, ιδεολογικές συνθήκες διαφορετικών περιόδων, λαογραφία. Αξιόλογοι δημιουργοί όπως ο Φαληρέας, ο Γύζης, ο Λύτρας, ο Τόμπρος και ο δικός μας Κυριάκος Ρόκος, έχουν φιλοτεχνήσει πολλά από τα αναμνηστικά μετάλλια. Το Πρώτο αναμνηστικό μετάλλιο για τους Ολυμπιακούς αγώνες του 1896 φιλοτέχνησε ο σπουδαίος γάλλος γλύπτης Jules Clement Chaplain.
Επισημάνθηκε ότι η Νομισματική Συλλογή της Τράπεζας της Ελλάδος, διαφυλάσσει και μελετά ένα από τα πλέον αξιόλογα σύνολα παρασήμων και νεότερων μεταλλίων στον Ελληνικό χώρο. Εξαιρετική η αναφορά στους πρώτους συστηματικούς μελετητές και Έλληνες συλλέκτες, τον πολιτικό μηχανικό Ιωάννη Τασούλη (3.913 αντικείμενα) και στον νομικό Πάνο Ταζεδάκη με την ξεχωριστή συλλογή του των 18.000 μεταλλίων, παρασήμων και άλλων τεκμηρίων που ανήκουν στην πολυδιάστατη ενότητα της Τράπεζας. Πρόκειται για ένα «πολυφωνικό αρχείο πολιτισμού», που θα μπορούσε, όπως είχε επισημανθεί για τη συλλογή Τασούλη, «να αποτελέσει «Νεοελληνικόν μουσείον άξιον για προσκύνημα».
Πόσο μάλλον με την δωρεά της πλούσιας συλλογής του κορυφαίου Έλληνα συλλέκτη Πάνου Ταζεδάκη, η οποία περιλαμβάνει συγχρόνως συστηματικές καταγραφές και μαρτυρίες από συνεντεύξεις με κορυφαίους γλύπτες. Ο ίδιος διασφάλισε τη συνέχεια του έργου του, καθιστώντας το προσιτό στην επιστημονική έρευνα.
Με λόγο τεκμηριωμένο, επιστημονικό, βαθιά συναισθηματικό και εν πολλοίς εκλαϊκευμένο, η ομιλήτρια άφησε τις καλύτερες εντυπώσεις στο κοινό, ενώ συζήτησε στο τέλος με ιστορικούς, καλλιτέχνες και καθηγητές της Σχολής Καλών Τεχνών του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων. Ήταν πραγματικά ένα θέμα πρωτότυπο και πρωτόγνωρο για όλους.
