Το πανεπιστήμιο Ιωαννίνων μπορεί να άργησε να έρθει κοντά στην πόλη, αλλά με την παρουσία του από της ιδρύσεώς του και μετά έδειχνε πάντα ότι είναι εκεί, μια ακτίνα πολιτισμού στον τόπο μας, που άνοιξε παράθυρο στον κόσμο στα απομονωμένα τότε Γιάννενα.
Στη φωτογραφία μας τραβηγμένη εδώ και μισό περίπου αιώνα, κάποια ημερομηνία του 1980, επίσκεψη στους Δρυμάδες Πωγωνίου σε κάποια εθνική επέτειο κομίζοντας δώρα στους ακρίτες των απομονωμένων χωριών της περιοχής. Εικονίζονται αριστερά ο αείμνηστος καθηγητής Α’ βαθμίδας της Φιλοσοφικής Σχολής Στέφανος Παπαδόπουλος, η καθηγήτρια Χριστίνα Δεδούση; ο Αναστάσιος Γούλας, διοικητικός, ανάμεσα από φοιτητές και άλλους υπαλλήλους οι οποίοι στήριξαν το Πανεπιστήμιο με τις γνώσεις τους και την ευθύνη τους.
Με τα χέρια στις τσέπες η γνωστή Γιαννιώτισσα, νομικός η ίδια Χαρίκλεια Δημολίκα, η Κίτσα για τους παροικούντες εν Ιωαννίνοις, που εργάστηκε με σθένος κι αντοχή από τα πρώτα χρόνια του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων και σε όποια διοικητική θέση κι αν υπηρέτησε.
