Θα κάνει πολύ καιρό για να κοπάσει ο απόηχος της επίσκεψης των βετεράνων παικτών του Άγιαξ στα Γιάννινα και το φιλικό που έδωσαν με τον ΠΑΣ την περασμένη Τετάρτη στο στάδιο «Ζωσιμάδες». Ως γεγονός ασφαλώς δεν θα ξεχαστεί ποτέ. Γιατί δεν συμβαίνει συχνά να γίνονται διεθνείς αγώνες παλαιμάχων παικτών και ειδικότερα να φιλοξενείται σε μια επαρχιακή πόλη πέντε ημέρες μια ομάδα του διαμετρήματος του Άγιαξ. Για τα Γιάννινα, αλλά και για ολόκληρη την Ήπειρο, το παιχνίδι των βετεράνων ήταν μια μεγάλη γιορτή με έντονο ιστορικό συμβολισμό, καθώς ο ΠΑΣ Γιάννινα έχει πολιτογραφηθεί στο ελληνικό ποδόσφαιρο ως ο «Άγιαξ της Ηπείρου». Γι’ αυτό αγκαλιάστηκε από τον κόσμο, από τις τοπικές αρχές και από τις τοπικές επιχειρήσεις, που με τις χορηγίες κάλυψαν τα έξοδα. Στη μέση του καλοκαιριού, σε περίοδο αδειών και με πολλές παράλληλες εκδηλώσεις και πανηγύρια σε περιοχές της Ηπείρου, να μαζεύει ένα παιχνίδι βετεράνων περίπου τέσσερις χιλιάδες φιλάθλους, είναι κάτι που δεν έχει ξαναγίνει. Και η επαγγελματική ομάδα να είχε επίσημο αγώνα δεν θα μάζευε τόσο κόσμο, ειδικά αυτήν την εποχή. Οι εικόνες από τις εξέδρες και το τι ακολούθησε με τη λήξη του αγώνα ήταν μαγικά. Στις κερκίδες ήταν εκατοντάδες παιδιά με τους γονείς τους, με τους παππούδες, πολλά γυναικόπαιδα. Στο τέλος μπήκαν στον αγωνιστικό χώρο για να πάρουν αυτόγραφα, να βγάλουν αναμνηστικές φωτογραφίες, να δουν πρόσωπα που ακούνε σε διηγήσεις που μοιάζουν με παραμύθι.
Το ποδόσφαιρο χτίζει φιλίες. Στις πέντε αυτές ημέρες παραμονής των Ολλανδών στα Γιάννινα δεν υπήρχαν οι τυπικότητες μεταξύ των φιλοξενουμένων και των οικοδεσποτών. Όλα αυτά πολύ γρήγορα ξεπεράστηκαν. Τα γλέντια, τα τραπέζια, οι περιηγήσεις σε τουριστικά αξιοθέατα της περιοχής έκαναν τους Ολλανδούς και τους Γιαννιώτες να γίνουν φίλοι μεταξύ τους. «Δεν σας το κρύβω ότι όταν τους αποχαιρετήσαμε το πρωί του Σαββάτου, καθώς έπαιρναν τον δρόμο της επιστροφής, ήταν σαν να αποχαιρετούσαμε φίλους με τους οποίους ήμασταν μαζί πολλά χρόνια» μας λέει ο πρόεδρος των βετεράνων του ΠΑΣ, Δημήτρης Κλείτσας, συνεχίζοντας: «Το ίδιο κλίμα υπήρχε και από την δική τους πλευρά. Φεύγοντας όλοι μας είπαν «στο επανιδείν». Πιστεύω ότι θα ξανασυναντηθούν οι δρόμοι μας. Κάναμε το παν για να μείνουν ευχαριστημένοι, να νιώσουν την αγάπη του κόσμου, να το ευχαριστηθούν που ήρθαν στα Γιάννινα. Νομίζω ότι το πετύχαμε. Όλα τα παιδιά του Άγιαξ μας είπαν τα καλύτερα. Τους άρεσαν πολύ τα Γιάννινα, η ατμόσφαιρα του γηπέδου, τα πυροτεχνήματα, ο κόσμος που δεν τους άφηνε να πάνε στα αποδυτήρια, οι επισκέψεις στη λίμνη, στο νησί, στο Μέτσοβο, στα Ζαγοροχώρια, στη χαράδρα του Βίκου, στο αρχαίο θέατρο Δωδώνης, στην Πάργα. Θα έχουμε επικοινωνία με τους ανθρώπους του Άγιαξ. Το θέλουν και αυτοί να ξανασμίξουν οι δρόμοι μας. Γιατί όχι ανά τακτά χρονικά διαστήματα, να γίνονται αγώνες των δύο ομάδων».
Είναι αλήθεια ότι για να γίνει αυτό το παιχνίδι κάποιοι άνθρωποι κουράστηκαν πολύ. Από πολύ καιρό πριν είχαν ξεκινήσει οι προσπάθειες για την οργάνωση του αγώνα αλλά περισσότερο για την πενθήμερη φιλοξενία της 35μελούς αποστολής των Ολλανδών. Ο Δημήτρης Κλείτσας μας λέει: «Από τη στιγμή που το χάρηκε ο κόσμος στα Γιάννινα, ικανοποιήθηκε με ό,τι έγινε, και από τη στιγμή που οι φίλοι μας από την Ολλανδία επέστρεψαν κατενθουσιασμένοι στην πατρίδα τους, χαλάλι οι προσπάθειες που έγιναν. Έπιασαν τόπο. Με την ευκαιρία ευχαριστούμε τις τοπικές αρχές, την Περιφέρεια, τον δήμο Ιωαννιτών, τις επιχειρήσεις που μας έδωσαν χορηγίες, την ΠΑΕ ΠΑΣ Γιάννινα και ειδικά τον υπεύθυνο επικοινωνίας, Κώστα Πεδιαδιτάκη, που ήταν δίπλα μας, παρότι είχε και άλλες δουλειές της ομάδας. Ιδιαίτερα ευχαριστούμε τον φίλο μας Αντώνη Σιόντη που μένει στην Ολλανδία και ήταν ο συνδετικός κρίκος όλης αυτής της προσπάθειας. Χωρίς αυτόν, όπως είπα και στον χαιρετισμό, θα χανόμασταν στη μετάφραση. Αυτός ήταν η γέφυρα επικοινωνίας. Ευχαριστούμε και τον πρώην ομοσπονδιακό προπονητή της εθνικής μας, τον Φαν’τ Σχιπ, που πρώτος είπε ότι θα κάνει το παν για να γίνει το φιλικό και ήταν ο πρώτος που δήλωσε για να αγωνιστεί. Κάποιος προσωπικός λόγος δεν του επέτρεψε να έρθει στα Γιάννινα. Τον περιμένουμε κάποια άλλη φορά, όπως και τον Γιόχαν Νέεσκεντς. Κι αυτός ήθελε να έρθει στα Γιάννινα, ήταν από τους πρώτους που είχε δηλώσει συμμετοχή στην αποστολή. Όμως είναι σκάουτερ της εθνικής Ολλανδίας και ενόψει του Μουντιάλ είχε ανειλημμένες υποχρεώσεις. Ο Νέεσκεντς μας έστειλε ηχητικό μήνυμα με τους χαιρετισμούς και την αγάπη στα Γιάννινα, ευχήθηκε να γίνει καλό παιχνίδι υποσχόμενος ότι κάποια άλλη φορά θα αγωνιστεί και αυτός».
Κάνοντας μια γενικότερη αποτίμηση όλης αυτής της ιστορίας με τον Άγιαξ, ο πρόεδρος των βετεράνων του ΠΑΣ μας είπε: «Δεν ήταν ένα καθαρά ποδοσφαιρικό γεγονός, αλλά ένα γεγονός με ευρύτερες διαστάσεις. Είχαμε την τύχη και την τιμή να φιλοξενήσουμε ένα από τα μεγαλύτερα κλαμπ της Ευρώπης και του κόσμου. Έβλεπα την αφίσα ότι θα παίξει ο ΠΑΣ Γιάννινα με τον Άγιαξ και δεν το πίστευα. Ένας φίλος μου που ξέρει πολύ καλά το ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο και τι σημαίνει Άγιαξ μου είπε επί λέξει: “Δεν ξέρετε ακόμα με τι ομάδα παίξατε και τι έχετε καταφέρει φέρνοντας τον Άγιαξ στα Γιάννινα”. Η προβολή της πόλης και της περιοχής είναι τεράστια. Το συνεργείο από το κανάλι του Άγιαξ έκανε σειρά γυρισμάτων και όλα αυτά θα προβληθούν. Θα τα δουν εκατομμύρια άνθρωποι στην Ολλανδία, στην Ευρώπη αλλά και σε όλο τον κόσμο. Αντιλαμβάνεστε πόσο μεγάλη επένδυση είναι αυτό για τον τουρισμό των Ιωαννίνων και της Ηπείρου γενικότερα».
Θρυλική μορφή ο Σάακ Σβαρτ
Έχουν ενδιαφέρον κάποια στιγμιότυπα από την πενθήμερη παραμονή των Ολλανδών στα Γιάννινα. Από την παλιά φρουρά ήταν ο πρόεδρος Σάακ Σβαρτ και ο τερματοφύλακας Χάιντς Στούι. Είχαν αγωνιστεί στον τελικό του Κυπέλλου πρωταθλητριών ομάδων Ευρώπης με τον Παναθηναϊκό στο Γουέμπλεϊ στις 2 Ιουνίου 1971. Ο Σβαρτ, παρά την ηλικία του, αγωνίστηκε σε ένα μεγάλο διάστημα του αγώνα. Είναι θρυλική μορφή του Αίαντα. Ο Γιάννης Διακογιάννης στο βιβλίο «100 χρόνια ποδόσφαιρο» γράφει για τον Σβαρτ: «Γεννήθηκε το 1938. Όταν ο Ρίνους Μίχελς ανέλαβε τον Άγιαξ, το καλοκαίρι του 1965, κράτησε στη βασική ενδεκάδα της ομάδας μόνο τρεις παίκτες, τον δεξιό επιθετικό Σβαρτ, τον τερματοφύλακα Χάιντς Στούι και τον μέσο Ρουούντ Σούρεντοκ, που με την εμπειρία τους βοήθησαν να “αναπτυχθούν” οι τότε νεότατοι Κρόιφ, Κάϊζερ, Κρολ, Σουρμπίρ, Νέεσκεντς κλπ. Στον σύλλογο του Άμστερνταμ ο Σβαρτ αγωνίστηκε 16 χρόνια (406 αγώνες πρωταθλήματος και 118 γκολ), κέρδισε δύο Κύπελλα Ευρώπης Πρωταθλητριών (1971 και 1972), εφτά πρωταθλήματα Ολλανδίας και πέντε Κύπελλα. Έχει 31 συμμετοχές στην εθνική ομάδα με την οποία σκόραρε 7 φορές.
Τι είπε ο γκολκίπερ Στούι στον «ΗΑ»
Ο Στούι ήταν να αγωνιστεί για λίγο, ξεκουράζοντας τον Πατρίκ Τόμανσεν, αλλά είχε ένα πρόβλημα στο ισχίο που τον κράτησε εκτός δράσης. Ήταν κανονικά στο γήπεδο και είδε το παιχνίδι από τον πάγκο της ομάδας. Όταν του είπαμε ότι είμαστε θαυμαστές της μεγάλης ομάδας του Γιόχαν Κρόιφ και ότι παρακολουθήσαμε και τον ίδιο σε αρκετά παιχνίδια από την τηλεόραση, χαριτολογώντας μας ρώτησε: «Μήπως είστε…. Παναθηναϊκός; Μαζί παίξαμε στο Γουέμπλεϊ. Κερδίσαμε δίκαια». Χρέη διερμηνέα έκανε ο φωτορεπόρτερ στην Ολλανδία Κώστας Μπαμπατσιάς (γιός του Γιώργου Μπαμπατσιά, ανταποκριτή αθλητικών εφημερίδων στα Τρίκαλα). Ο Στούι για τη μεγάλη ομάδα του Άγιαξ μας είπε: «Ήταν ανίκητη ομάδα, με σύγχρονο ποδόσφαιρο. Εγώ είμαι περήφανος που πήραμε το Κύπελλο πρωταθλητριών ομάδων Ευρώπης, σε τρεις συνεχόμενους τελικούς με Παναθηναϊκό, Ίντερ, Γιουβέντους, χωρίς να δεχτώ γκολ. Γιατί είχαμε γενικά καλή ομάδα». Ο άλλοτε μεγάλος γκολκίπερ του Άγιαξ ήταν απόλυτα ενημερωμένος για την ιστορία του ΠΑΣ Γιάννινα, γιατί ονομάστηκε «Άγιαξ της Ηπείρου», όπως και ότι είχε προπονητή τον άλλοτε συμπαίκτη του Μπάρι Χουλσόφ. Οι βετεράνοι του ΠΑΣ φρόντισαν να τυπωθεί ένα φυλλάδιο 20 σελίδων που μοιράστηκε δωρεάν σε 3000 αντίτυπα στον κόσμο. Στην σελίδες του ήταν και δύο θέματα του υπογράφοντα για το πως ονομάστηκε ο ΠΑΣ Άγιαξ της Ηπείρου και πως είδαμε τον Μπάρι Χουλσόφ ως προπονητή του ΠΑΣ. Μας είπε επίσης ο Στούι ότι ο Χουλσόφ ήταν φίλος του, είχε καλή συνεργασία στο γήπεδο, αφού ήταν ο σέντερ μπακ που φύλαγε τους αντίπαλους σέντερ φορ. Και οι σέντερ μπακ για τους γκολκίπερ είναι η ασπίδα του πολεμιστή.
Ο Ταχαμάτα είδε ταλέντα ακαδημιών
Γνωστός στους Έλληνες φιλάθλους είναι και ο Άαρον Βίντερ, αφού υπήρξε βοηθός του Φαν΄τ Σχιπ στην εθνική ομάδα. Ενεργό ρόλο στον οργανισμό του Άγιαξ έχει ο Σίμον Ταχαμάτα, καθώς είναι γενικός διευθυντής των ακαδημιών. Μάλιστα ο Ταχαμάτα, την επομένη του αγώνα, ζήτησε από ακαδημίες των Ιωαννίνων να στείλουν τους καλύτερους παίκτες που έχουν και όλους μαζί τους προπόνησε στις εγκαταστάσεις του Ερασιτέχνη ΠΑΣ στο Σταυράκι. Ήθελε να έχει μια εικόνα από το επίπεδο των παικτών της περιοχής σε ηλικίες κάτω των 18 ετών. Κάποια στιγμή στην προπόνηση των ακαδημιών βρέθηκε και ο Χάινς Στούι για να δει τους τερματοφύλακες λόγω της εμπειρίας του. Ανεξάρτητα από το τι μπορεί να γίνει σε επίπεδο ομάδων βετεράνων, ο Ταχαμάτα πρότεινε να υπάρχει συνεργασία με τον Άγιαξ, πρόθυμος ο ίδιος να βοηθήσει σε ό,τι χρειαστούν οι ντόπιοι προπονητές των ακαδημιών σε επίπεδο τεχνογνωσίας. Οι ακαδημίες του Άγιαξ είναι εκ παραδόσεως οι καλύτερες στην Ευρώπη, αναδεικνύοντας μεγάλους παίκτες.
Υποδοχή με τιμές και επισημότητα
Οι Γιαννιώτες υποδέχτηκαν τους βετεράνους του Άγιαξ με κάθε τιμή και επισημότητα. Μία ημέρα πριν από τον αγώνα έγιναν δεκτοί από τον Περιφερειάρχη Ηπείρου Αλέξανδρο Καχριμάνη και τον δήμαρχο Μωϋσής Ελισάφ. Ο πρόεδρος Σάακ Σβαρτ τους χάρισε από μια φανέλα του Άγιαξ με το όνομά τους. Πριν ξεκινήσει ο αγώνας οι ομάδες μπήκαν στο γήπεδο με την μπάντα του δήμου Ιωαννιτών, ενώ ανακρούσθηκαν οι ύμνοι των δύο χωρών και από τα μεγάφωνα ακούστηκαν και οι ύμνοι των ομάδων. Στις βραβεύσεις, στο όνομα του Σβαρτ τιμήθηκε όλος ο Άγιαξ, ενώ δόθηκε πλακέτα στον αρχηγό Σίμον Ταχαμάτα στη μνήμη του Μπάρι Χουλσόφ που διετέλεσε προπονητής του ΠΑΣ. Την απονομή της πλακέτας έκανε συμβολικά ο Θανάσης Τζιάλλας που έγινε επαγγελματίας στον ΠΑΣ με εισήγηση του Μπάρι Χουλσόφ. Ήταν να την παραλάβει ο Χάιντς Στούι, αλλά το πρόβλημα στο ισχίο δεν του επέτρεψε εκείνη την ώρα να πάει στην απονομή.
Εκδηλώσεις λατρείας για Χαριστέα
Με πολύ θερμό τρόπο υποδέχτηκαν οι φίλαθλοι και τον Άγγελο Χαριστέα, καίτοι δεν είχε καμία σχέση πριν με τον ΠΑΣ Γιάννινα. Συμβόλιζε την εθνική του 2004 που στα γήπεδα της Πορτογαλίας κατέκτησε το κύπελλο Ευρώπης. Το αγωνιστικό κομμάτι ασφαλώς έρχεται σε δεύτερη μοίρα. Κάποιοι παίκτες, όπως οι Βίντερ (αγωνίστηκε πολλά χρόνια και στη Λάτσιο), Ταχαμάτα, Γκέριτσεν, Χαριστέας, Μπέριγκτερ έκλεψαν την παράσταση. Οι Ολλανδοί κέρδισαν με σκορ 7-2, αλλά όπως είπε και ο Χαριστέας, σε αυτές τις εκδηλώσεις δεν έχει σημασία το αποτέλεσμα, όσο η προσπάθεια και η γιορτή. Τα δύο τέρματα του ΠΑΣ σημείωσε ο Νίκος Τσιατούρας. Μπορεί να υπερηφανεύεται ότι έβαλε δύο γκολ στον σπουδαίο τερματοφύλακα Πατρίκ Τόμασεν, που στα σαράντα του χρόνια παίζει ακόμα ποδόσφαιρο Σάλας. Το ματς των βετεράνων δεν ήταν μια κοινή ποδοσφαιρική αναμέτρηση, αλλά μια ολόκληρη εκδήλωση, παρουσία περίπου 4.000 θεατών. Άψογη στην παρουσίαση της εκδήλωσης η γνωστή δημοσιογράφος Έλενα Αντωνίου, που με τις γνώσεις, την εμπειρία, την εξοικείωση στο μικρόφωνο, έκλεψε την παράσταση, δεχόμενοι και τα συγχαρητήρια όλων. Πολύ σημαντική ήταν η βοήθεια και της κυρίας Σουσάνας Τσουκανέλη που έκανε την μετάφραση σε ότι ειπώθηκε από τα μεγάφωνα του σταδίου. Θερμό το χειροκρότημα και στη μνήμη του Αλέκου Κιτσάκη, όταν ακούστηκε ο θρυλικός ύμνος του «ΠΑΣ Γιάννινα, Άγιαξ της Ηπείρου, δεν σε τρομάζει τίποτα, απόγονε του Πύρρου….». Στο πάρτι που έγινε το βράδυ της ημέρας του αγώνα, έγινε ένας χαμός. Οι Ολλανδοί δοκίμασαν το παραδοσιακό τσίπουρο των Ιωαννίνων, χόρεψαν συρτάκι και όταν το κέφι χτύπησε κόκκινο σηκώθηκαν και για…τσιφτετέλια. Έπαιξε κιθάρα και ο Ταχαμάτα και μάλιστα με ιδιαίτερη δεξιοτεχνία.
Φύτεψαν βελανιδιά στο αρχαίο θέατρο Δωδώνης
Την επομένη του αγώνα επισκέφθηκαν τα Ζαγοροχώρια και την ξακουστή χαράδρα του Βίκου. Τι σύμπτωση….Την ώρα εκείνη στο ίδιο μέρος, εκτός από τον Άγιαξ, ήταν και ένα γκρουπ τουριστών από την Ολλανδία. Στην αρχή έχοντας τα βλέμματα στις ομορφιές της φύσης δεν κατάλαβαν τους παλιούς άσους του Αίαντα. Άλλωστε το τοπίο μαγνητίζει το ενδιαφέρον, τραβά τα βλέμματα και ο κάθε επισκέπτης αυθυποβάλει στον εαυτό του τη σιωπή. Και ξαφνικά ακούγεται μια φωνή: «Ο Σβαρτ, ο Άγιαξ….». Ακολούθησαν χειραψίες, συστάσεις και αναμνηστικές φωτογραφίες με φόντο την χαράδρα του Βίκου. Μία ημέρα πριν από την αναχώρηση, έγινε επίσκεψη και στο αρχαίο θέατρο της Δωδώνης, όπου ο αρχαιολόγος του δήμου Δωδώνης Χρήστος Κλείτσας τους ανέπτυξε όλη την Ιστορία. Κοντά στο θέατρο, οι Ολλανδοί φύτεψαν ένα δένδρο βελανιδιάς, με το όνομα της ομάδας τους. Όπως είπε ο Σβαρτ το δένδρο αυτό θα είναι σημείο αναφοράς των Ολλανδών που θα επισκέπτονται την περιοχή και μάλιστα θα γίνει και η ανάλογη προβολή από το κανάλι του Άγιαξ. Οι υπεύθυνοι του θεάτρου και του δήμου υποσχέθηκαν ότι θα ποτίζουν το δένδρο για να αναπτυχθεί και να θυμίζει το πέρασμα από την περιοχή. Γιατί βελανιδιά και όχι κάποιο άλλο δένδρο; Όπως εξηγήθηκε και στους επισκέπτες, κατά την μυθολογία, η βελανιδιά ή δρυς ήταν το ιερό προφητικό δένδρο του Μαντείου της Δωδώνης, του Δωδωνιαίου Δία, του αρχαιότερου μαντείου στον κόσμο. Η βελανιδιά ήταν το ιερό δένδρο των αρχαίων Ελλήνων. Το ιερό δένδρο της Γαίας και αργότερα του παντοδύναμου Δία. Η δρυς ήταν δένδρο αφιερωμένο στο θεό του κεραυνού γιατί από παλιά είναι γνωστή η αντοχή του δέντρου στον κεραυνό και ακόμα ίσως η έλξη του.
Ήρθαν πολύ κοντά οι δύο…Άγιαξ
Το πενθήμερο των Ολλανδών στα Γιάννινα έκλεισε με την επίσκεψη στην Πάργα, για μπάνιο, ήλιο, καλό φαγητό και ποτό σε γραφικές παραλίες. Φεύγοντας κατενθουσιασμένοι είπαν «στο επανιδείν». Για να δούμε αν αυτό το φιλικό των δύο….Άγιαξ γίνει πλέον ένας θεσμός και με άλλες μελλοντικές αναμετρήσεις στα Γιάννινα αλλά και στο Άμστερνταμ. Οι ομάδες των βετεράνων ήρθαν πολύ κοντά, δεν αποκλείεται το ίδιο να γίνει και σε επίπεδο επαγγελματικών ομάδων. Ευχαριστούμε τον φίλο Κώστα Μπαμπατσιά για το φωτογραφικό υλικό.
