Ένας διαφορετικός άνεμος πνέει στον χώρο του Κέντρου Παραδοσιακής Βιοτεχνίας Ιωαννίνων, του γνωστού σε όλους ΚΕΠΑΒΙ. Μέχρι πριν από λίγο καιρό έμοιαζε παρατημένο και η απογοήτευση κυρίευε τους πολίτες, οι οποίοι έφταναν ως εκεί και διαπίστωναν την πλήρη εγκατάλειψη. Ο σκοπός για τον οποίο σχεδιάστηκε δεν φαινόταν να έχει επιτευχθεί.
Πρόσφατα προσέξαμε ότι όλες οι είσοδοι έχουν κλείσει, καθώς στον χώρο που ήταν παραδομένος στη στάθμευση αυτοκινήτων πραγματοποιούνται εργασίες.
Φαίνεται, επιτέλους, ότι δεν πήγε χαμένη εκείνη η μεγάλη ευκαιρία που δόθηκε το 1977, χρονιά κατά την οποία η Αγροτική Τράπεζα, ο ΕΟΜΜΕΧ και ο ΕΟΤ σχεδίαζαν ένα καινοτόμο έργο στα Γιάννενα. Το αρχιτεκτονικό οικοδόμημα δημιουργήθηκε για να στεγάσει την παραδοσιακή βιοτεχνία, αλλά και για να σημάνει τη σύνδεση του αστικού ιστού της πόλης με τη λίμνη.
Πέρασε πολύς καιρός και από το 2005, όταν ο τότε Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κωστής Στεφανόπουλος, ο οποίος είχε επισκεφθεί τον χώρο με την ευκαιρία των Ελευθερίων της πόλης, εκθείαζε το εγχείρημα σε ομιλία του για το ιστορικό κτίριο.
Χρειάστηκε να περάσουν χρόνια για να το δουν οι πολίτες ολοκληρωμένο: ένα μοντέρνο και συγχρόνως παραδοσιακό αρχιτεκτόνημα, με πλημμελή, ωστόσο, χρήση. Σύμφωνα με πληροφορίες, στο ΚΕΠΑΒΙ ισχύει ένα ειδικό νομικό καθεστώς, το οποίο πιθανόν να δημιουργεί εμπόδια στη λειτουργία του.
Κάποτε υπήρχαν σχέδια να μεταφερθούν εκεί σχολές του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, με πρώτη στους σχεδιασμούς την Αρχιτεκτονική Σχολή. Όλα, όμως, παρέμειναν σχέδια.
Σήμερα η εικόνα δεν είναι εκείνη ενός παραμελημένου οικοδομήματος, αλλά ενός ζωντανού κομματιού των Ιωαννίνων.
Κόσμος πηγαινοέρχεται, σύλλογοι στεγάζονται εκεί κάτω, δημοτικές υπηρεσίες λειτουργούν στον χώρο, ενώ και αρκετοί ιδιώτες, με τα καταστήματά τους, έχουν στήσει τον δικό τους κόσμο. Όσοι έχουν νοικιάσει τα μικρά διαμερίσματα τα έχουν διακοσμήσει πολύ όμορφα, εσωτερικά και εξωτερικά, όπως δείχνει και η φωτογραφία μας. Προσέξαμε ότι υπάρχει ακόμη και κομμωτήριο.
Προχθές παρατηρούσα, μέσα από τα φωτισμένα παράθυρα, χορευτές να κάνουν πρόβες, λικνιζόμενοι στους ρυθμούς θεσπέσιας μουσικής, και άλλους να στολίζουν βιτρίνες, με τον χριστουγεννιάτικο φωτισμό στο βάθος να προμηνύει τη μεγάλη γιορτή.
Το κυριότερο από όλα είναι η καθαριότητα που επικρατεί σε ολόκληρο τον χώρο. Ούτε ένα χαρτάκι καταγής – μια εικόνα που απέχει πολύ από όσα συναντά κανείς στους δρόμους του κέντρου της πόλης.
