Το Σωματείο Σχολικών Καθαριστριών Νομού Ιωαννίνων, που παρενέβη στη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου την Τετάρτη 14 Οκτωβρίου, αναφέρει ότι οι εργαζόμενες επέστρεψαν στα σχολεία την 1η Σεπτεμβρίου, έπειτα από δύο μήνες ανεργίας, και εξακολουθούν να παραμένουν απλήρωτες.
Σύμφωνα με την ανακοίνωσή του, η διευθύντρια και ο προϊστάμενος του Τμήματος Παιδείας είχαν δεσμευτεί ότι τα δεδουλευμένα θα καταβάλλονταν στις 12 Οκτωβρίου, χωρίς όμως αυτό να συμβεί.
Το Σωματείο περιγράφει τις δυσκολίες που προκαλεί η καθυστέρηση στην κάλυψη βασικών οικογενειακών αναγκών, όπως το ενοίκιο, το ηλεκτρικό ρεύμα και η θέρμανση. «Το να μην έχεις να πληρώσεις το ενοίκιο και το ρεύμα δεν είναι τεχνητό. Είναι αληθινό. Αυτό βιώνουμε», σημειώνει.
Ιδιαίτερη αιχμή αποτελεί η καταγγελία για προσωπική επίθεση του δημάρχου στην πρόεδρο του Σωματείου, κατά τη συζήτηση στο Δημοτικό Συμβούλιο. Όπως υποστηρίζει το Σωματείο, ο δήμαρχος της καταλόγισε ότι δημιουργεί «τεχνητή ένταση», ισχυριζόμενος ότι οι υπόλοιπες καθαρίστριες δεν αντιμετωπίζουν πρόβλημα. Οι εργαζόμενες χαρακτηρίζουν τη στάση αυτή παρέμβαση στην εσωτερική λειτουργία του Σωματείου και προσπάθεια απαξίωσης της δράσης του.
Παράλληλα, απορρίπτουν την επίκληση γραφειοκρατικών εμποδίων για την καθυστέρηση της μισθοδοσίας. Αντιπαραβάλλουν την εκκρεμότητα των πληρωμών τους με την προώθηση του διαγωνισμού των 7,17 εκατ. ευρώ για υπηρεσίες καθαριότητας του Δήμου, υποστηρίζοντας ότι για τη συγκεκριμένη διαδικασία τα εμπόδια ξεπεράστηκαν άμεσα.
Σύμφωνα πάντα με την ανακοίνωση, ο δήμαρχος απέδωσε την ευθύνη για τις πληρωμές στους εργαζομένους που διεκπεραιώνουν τη μισθοδοσία. Το Σωματείο αντιδρά στη μετακύλιση ευθυνών στους συναδέλφους τους και καταλογίζει ευθύνες στις διευθύνσεις των εμπλεκόμενων υπηρεσιών και στη δημοτική αρχή.
Υπερασπιζόμενο τη συλλογική του δράση, υπενθυμίζει τις παρεμβάσεις του για τις 40 καθαρίστριες που απολύθηκαν τον Ιούνιο του 2022, καθώς και την αλληλεγγύη γονέων και μαθητών στην περίπτωση εργαζόμενης του 19ου Δημοτικού Σχολείου Ιωαννίνων.
Οι εργαζόμενες, πολλές από τις οποίες, όπως αναφέρουν, εργάζονται στον κλάδο επί 15, 20 και 25 χρόνια, ζητούν την καταβολή των μισθών τους και πρωτοβουλίες για μόνιμη και σταθερή εργασία, τονίζοντας ότι η διεκδίκηση της αμοιβής τους αποτελεί αυτονόητο δικαίωμα.
