Η υπόθεση αφορά την άδεια διέλευσης λαστιχοφόρων σκαπτικών μηχανημάτων για οικοδομικές εργασίες σε ακίνητο του οικισμού. Το Δημοτικό Συμβούλιο Ζαγορίου είχε αρχικά εγκρίνει, με την απόφαση 42/2025, τη διέλευση των μηχανημάτων υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις και για διάστημα έξι μηνών.
Τον Αύγουστο του 2026, με την απόφαση 107/2026, το Δημοτικό Συμβούλιο προχώρησε στην ανανέωση της σχετικής άδειας έως την ολοκλήρωση των εργασιών, μετά και από έγγραφο της Υπηρεσίας Δόμησης Ιωαννίνων που επέτρεπε τη συνέχισή τους.
Κατά της απόφασης αυτής προσέφυγε η Αθηνά Κώστα, ιδιοκτήτρια ακινήτου στον Κάτω Μαχαλά του Διλόφου, υποστηρίζοντας ότι η διέλευση των μηχανημάτων μέσω των λιθόστρωτων καλντεριμιών ενέχει κινδύνους τόσο για τα ίδια τα καλντερίμια όσο και για γειτονικές παλαιές κατοικίες.
Στην αίτηση θεραπείας που υπέβαλε προς τον Δήμο Ζαγορίου επικαλέστηκε, μεταξύ άλλων, λόγους προστασίας της πολιτιστικής κληρονομιάς, ασφάλειας κτιρίων και κατοίκων, καθώς και ενδεχόμενες ζημιές στις οδούς διέλευσης. Παράλληλα, έκανε αναφορά στο καθεστώς προστασίας του Διλόφου ως ιστορικού και παραδοσιακού οικισμού και στη συνολική ένταξη του Ζαγορίου στον Κατάλογο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO.
Το Δημοτικό Συμβούλιο, ωστόσο, με την απόφαση 115/2026, απέρριψε ομόφωνα την αίτηση θεραπείας και διατήρησε σε ισχύ την προηγούμενη απόφαση. Στο σκεπτικό του επικαλέστηκε τις γνωμοδοτήσεις των αρμόδιων υπηρεσιών, την αρμοδιότητα του Δήμου για τη διαχείριση των κοινόχρηστων δρόμων και την πρόβλεψη για αποκατάσταση τυχόν ζημιών στην κοινόχρηστη οδό.
Προσφυγή και σε άλλους φορείς
Μετά την απόρριψη της αίτησης θεραπείας, η Αθηνά Κώστα απευθύνθηκε στις 2 Οκτωβρίου στην Αποκεντρωμένη Διοίκηση Ηπείρου – Δυτικής Μακεδονίας, στην Εφορεία Αρχαιοτήτων Ιωαννίνων, στη Γενική Διεύθυνση Αρχαιοτήτων και Πολιτιστικής Κληρονομιάς και στην Ελληνική Εθνική Επιτροπή για την UNESCO.
Με την καταγγελία της ζητά την ακύρωση της απόφασης, τη διενέργεια αυτοψίας και την απαγόρευση της κυκλοφορίας βαρέων οχημάτων στα καλντερίμια του Διλόφου.
Η προσφεύγουσα αμφισβητεί το σκεπτικό της δημοτικής απόφασης και υποστηρίζει ότι οι γνωμοδοτήσεις που επικαλείται ο Δήμος αφορούν τις ίδιες τις οικοδομικές εργασίες και όχι κατ’ ανάγκη τη διέλευση βαρέων μηχανημάτων μέσα από τον προστατευόμενο οικισμό.
Στα έγγραφα που έχει καταθέσει περιλαμβάνει και φωτογραφικό υλικό από τα σημεία διέλευσης, τα μηχανήματα και τα λιθόστρωτα σοκάκια, υποστηρίζοντας ότι η χρήση τους προκαλεί κραδασμούς και φθορές.
Η υπόθεση παραμένει πλέον ανοιχτή σε διοικητικό επίπεδο, καθώς αναμένεται η εξέταση της νέας προσφυγής από τις αρμόδιες αρχές.
