Λίγοι ή πολλοί είναι οι επισκέπτες οι οποίοι καθημερινά προτιμούν να διαβαίνουν την πίσω πύλη του Κάστρου για να ανεβούν από αυτό το σημείο στην Ακρόπολη, στο Iτς Καλέ, στο Βυζαντινό Μουσείο ή να φθάσουν στο Μουσείο Αργυροτεχνίας, όπου διοργανώνονται πλείστες εκδηλώσεις. Όλοι ξένοι και ντόπιοι παραπονούνται ότι ο φωτισμός είναι ελλιπής.
Μπορεί η ατμόσφαιρα όταν περνά το καλντερίμι μέχρι να φθάσει ο πεζός στο ξέφωτο, να επιβάλλεται ώστε να βρίσκεται στο ημίφως, λόγω της ιστορικότητάς της, υποβάλλοντάς τον τρόπον τινά, όμως αυτή η κατάσταση στην πραγματικότητα ενέχει κινδύνους.
Τη φωτογραφία μας την έστειλε αναγνώστης με μια σημείωση για τον ανύπαρκτο φωτισμό γενικά όλου του χώρου, με την υποσημείωση να πάρουμε μαθήματα από τους ξένους, ακόμη και από το Κισινάου της Μολδαβίας, για πώς φωτίζουν τα ιστορικά τους κτίρια.
Το έχουμε διαπιστώσει κι εμείς μετά από πολλές και σημαντικές εκδηλώσεις, οι οποίες συγκεντρώνουν πολλούς θεατές στο χώρο του Μουσείου Αργυροτεχνίας, ότι ο γυρισμός είναι δύσκολος και βαρύς. Αρκετές φορές έχουμε βρεθεί προ δυσάρεστων εκπλήξεων, κατά τις οποίες συμβαίνουν μικρά ή μεγαλύτερα ατυχήματα.
Η εικόνα να χρησιμοποιούν όλοι τα κινητά τους, μόλις αποχωρούν από το χώρο του θεάματος, ή κυρίως όταν εισέρχονται στο ακόμη πιο σκοτεινό σημείο αναγκασμένοι να διασχίσουν το επικίνδυνο υγρό, ανισόπεδο καλντερίμι, είναι σύνηθες φαινόμενο.
Επιβάλλεται κι από αισθητικής, ιδιαίτερη φροντίδα εκ μέρους των υπευθύνων.
