«Μπουλούκι ζωγράφων από Χιονάδες αρχές του 19ου αιώνα». Είναι τα μοναδικά στοιχεία τα αναγραφόμενα στο πίσω μέρος της φωτογραφίας με όχι και τόσο καλλιτεχνική γραφή, όπως θα ανέμενε κανείς.
Οι εικονιζόμενοι λαϊκοί ζωγράφοι κατάγονται από Χιονάδες ή Χιονιάδες της Κόνιτσας, από το μακρινό χωριό που στέκεται στα 1.050 μέτρα υψόμετρο, στις πλαγιές του Γράμμου και αντανακλά τους βαριούς χειμώνες της περιοχής. Σήμερα, με ελάχιστους κατοίκους τους χειμερινούς μήνες παραμένει στη σιωπή του, αλλά έχει να επιδείξει την ομορφιά του το πέτρινο γεφύρι το Παρασπόρι και τον Άγιο Αθανάσιο την εκκλησία του.
Κυρίως όμως έχει να επιδείξει το μουσείο με πίνακες ζωγραφικής ντόπιων καλλιτεχνών με αγιογραφίες – μνημεία επίσης των ίδιων, που στεγάζεται στο ανακαινισμένο δημοτικό σχολείο. Ο ορεινός τόπος τους δεν προσφερόταν για άλλες εργασίες και οι κάτοικοι γίνονταν μαραγκοί, ξυλογλύπτες ζωγράφοι, αγιογράφοι όπως και σε άλλα Μαστοροχώρια. Την τέχνη τη δίδασκαν οι ίδιοι σε παιδιά και συγγενείς. Από εκεί ξεκινούσαν τα μπουλούκια που ήταν μικρές ομάδες οργανωμένες, συγγενείς μεταξύ τους οι περισσότεροι και μαζί τους στα μακρινά μέρη, που πήγαιναν ταξίδευε και η φήμη τους. Η εμβέλειά τους έφτανε από το Άγιο Όρος ως τη Ρωσία. Χαρακτηριστικές οι ενδυμασίες και τα φέσια της εποχής, αλλά και τα εργαλεία της δουλειάς τους στα χέρια του δεύτερου και του τελευταίου εικονιζόμενου.
