Γιάννενα, Τρίτη 12/05/2026
tomoi arxeio efimeridas Custom
Αίθουσα ΣύνταξηςΚαθημερινά

Πορεία προς τα εμπρός με οδηγό τη μνήμη

Η Λουκία Τζάλλα γράφει για τον βραβευμένο συγγραφέα Κώστα Κωστούλα και την αθόρυβη, επίμονη ερευνητική του διαδρομή στο ιστορικό αρχείο του Ηπειρωτικού Αγώνα, που οδήγησε στο δίτομο έργο «Τα μολυβένια χρόνια στο Πωγώνι (1944-1950)», μια καταγραφή μνήμης για μια δύσκολη και επώδυνη περίοδο.

To καθημερινό του «παρών» στην εφημερίδα  έδινε για αρκετό καιρό πριν χρόνια  ο συμπολίτης βραβευμένος  συγγραφέας  Κώστας Κωστούλας από το Πωγώνι ορμώμενος. Κατέβαινε αργά την σκάλα των γραφείων με προορισμό το πρώην τυπογραφείο, όπου βρίσκονται οι 380 τόμοι του ιστορικού αρχείου μας κι εκεί επί ώρες μελετούσε, ερευνούσε τους αρχειακούς  εκείνους τόμους του Η.Α. που τον ενδιέφεραν, για να γράψει το καινούριο του πόνημα. Σε δύο τόμους  με τριακόσιες  σελίδες ο κάθε τόμος.  «Τα μολυβένια χρόνια στο Πωγώνι». 1944-1950, μια περίοδος οδύνης και πόνου, όπως είναι ο υπότιτλος του έργου του. Μαρτυρίες, ενθυμήσεις, δημοσιεύσεις, περιγραφές, σχόλια και πληροφορίες από τα δύσκολα χρόνια. Η απόφασή του, όπως γράφει στον πρόλογό του, για να προχωρήσει σ’ αυτή την καταγραφή πέρασε από περίοδο σκέψης, προβληματισμού και αναστολών. Είναι γεγονός,  γράφει, ότι αυτή η περίοδος μας πληγώνει, αλλά δεν πρέπει να ταφούν στη λήθη όσα συνέβησαν τότε.   Ένα κομμάτι από θλιβερά και τραγικά γεγονότα είναι αυτό το πόνημα, που αφορά στο Πωγώνι.

Δυο πουλιά με ανοιχτές τις φτερούγες τους τραβούν την προσοχή στον αναγνώστη μετά τον πρόλογο και το αιματηρό ταξίδι αρχίζει με τις αναφορές κι από άλλες εκδόσεις και  εφημερίδες της εποχής, όπως είναι ο Κήρυξ και ο Εθνικός Αγών.  Συγχρόνως η καθημερινή ζωή των πολιτών παρουσιάζεται μέσα από τις σελίδες του Η.Α. Με τους κινηματογράφους της πόλης τον  Έσπερο να  προβάλλει το «Διαβολοκόριτσο» Τιτάν «Ήρωες της μάχη», ενώ ο Ορφεύς δύο έργα μαζί «Τελευταία μάχη» και «Νύμφη κατά λάθος».

Η γεωργική παραγωγή μέσα από τον ορυμαγδό των γεγονότων, αλλά κι οι ακρίτες ως και οι ανταρτόπληκτοι και σε εικόνες, μέχρι  το λεηλατημένο Πωγώνι και το Δελβινάκι που καίγεται.

Κι ύστερα τα Δεκεμβριανά, εικόνες από το μαρτυρικό Πωγώνι, την ελευθερία του και κλείνει ο δεύτερος τόμος με την εργογραφία του συγγραφέα την Πωγωνήσια βιβλιοθήκη  και το επίμετρο.

Τι να γράψεις γι’ αυτόν τον άνθρωπο,  τον μελετητή της ιστορίας, που η αγάπη για το Πωγώνι, είναι ανυπέρβλητη. Που ως τα σήμερα την βακτηρίαν κρατώντας  ανά χείρας, δεν σταματά την πορεία του προς τα εμπρός.