Όπως επισημαίνει ο επικεφαλής της Ομάδας Προστασίας Έλους Καλοδικίου, μοριακός βιολόγος Ναπολέων Τσάνης, μέχρι πρόσφατα, το έλος φιλοξενούσε σπάνια είδη πουλιών, αμφιβίων και υδρόβιας χλωρίδας. Λειτουργούσε ως πολύτιμος σταθμός για τα αποδημητικά πουλιά και φυσικός βιολογικός καθαριστής των υδάτων της περιοχής. Σήμερα, ωστόσο, η εικόνα είναι αποκαρδιωτική: ξεραμένοι καλαμιώνες, αποσυντεθειμένα κατάλοιπα πανίδας και ρηχές, θολές λιμνούλες έχουν αντικαταστήσει τον πλούσιο κάποτε υδροβιότοπο.
Ως ο μοναδικός υγρότοπος γλυκού νερού στην παράκτια ζώνη της Δυτικής Ελλάδας, το έλος Καλοδικίου αποτελεί αναντικατάστατο βιότοπο για είδη, που εξαρτώνται αποκλειστικά από γλυκά νερά. Προσφέρει καταφύγιο και χώρο αναπαραγωγής σε αποδημητικά πουλιά, αμφίβια και μικροοργανισμούς, ενισχύοντας την τοπική βιοποικιλότητα.
Οι επιστήμονες και ευαισθητοποιημένοι πολίτες κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου: αν δεν ληφθούν άμεσα και ουσιαστικά μέτρα, το έλος Καλοδικίου κινδυνεύει με ολική και μη αναστρέψιμη καταστροφή. Η διαρκής μείωση των υδάτινων αποθεμάτων και η απουσία ολοκληρωμένης διαχείρισης έχουν προκαλέσει κρίση, που δεν επιδέχεται άλλη αναβολή.
«Η ευθύνη βαραίνει τόσο την Πολιτεία όσο και την τοπική κοινωνία. Η αποκατάσταση της υδρολογικής ισορροπίας, η ορθολογική διαχείριση των υδάτων, η ενίσχυση της περιβαλλοντικής εκπαίδευσης και η ενεργή προστασία της περιοχής είναι μονόδρομος για την αποτροπή μιας περιβαλλοντικής κατάρρευσης. Το έλος Καλοδικίου δεν είναι απλώς ένας υγρότοπος. Είναι φορέας μνήμης, ταυτότητας και προοπτικής για την περιοχή. Αν χαθεί, θα έχει χαθεί μαζί του και ένα πολύτιμο κομμάτι της φυσικής και πολιτιστικής μας κληρονομιάς. Η ώρα για δράση είναι τώρα», καταλήγει ο κ. Τσάνης.
