Αυτό αποδεικνύει η προοπτική εγκατάστασης ανεμογεννήτριας στη θέση «Τσούμα» Μετσόβου, καθώς, παρά την εκπεφρασμένη εναντίωση της Περιφέρειας Ηπείρου και την προσπάθειά της να εγείρει… αναχώματα, τελικά δεν τα κατάφερε, με τον περιφερειάρχη Ηπείρου να βάζει την υπογραφή του στην απόφαση, προκειμένου να μην βρεθεί κατηγορούμενος για παράβαση καθήκοντος.
Η απόφαση παρουσιάζεται ως μονόδρομος, γεγονός που αδιαμφισβήτητα δημιουργεί προβληματισμό και εντείνει τους φόβους ότι και άλλες εταιρείες θα ακολουθήσουν τον ίδιο δρόμο, προκειμένου να παρακάμψουν τα όποια εμπόδια μπορούν να ορθώσουν οι αυτοδιοικητικοί φορείς.
Μονόδρομος η επιλογή
Η προσπάθεια της Περιφέρειας Ηπείρου να… παίξει άμυνα στην πίεση για την εγκατάσταση ανεμογεννήτριας, αναλύεται σε απάντηση που δόθηκε σχετικά με δημοσιεύματα, που την ήθελαν να έχει διέξοδο, καθώς στο έγγραφο αναπομπής από την Αποκεντρωμένη Διοίκηση Ηπείρου – Δυτ. Μακεδονίας αναφερόταν πως μπορούσε να απορρίψει την αίτηση «με ειδική αιτιολογία, εάν δεν τηρούνται οι προϋποθέσεις του νόμου». Ωστόσο, οι προϋποθέσεις του νόμου τηρούνταν, επομένως επιλογή δεν υπήρχε πέραν της υπογραφής, όπως επισημαίνει η περιφερειακή αρχή.
Αναλυτικά, η απάντηση αναφέρει: «Συγκεκριμένα, όπως προκύπτει από το σκεπτικό της απόφασης η ενδιαφερόμενη εταιρεία υπέβαλε αίτηση στην Περιφέρεια τον Νοέμβριο 2022. Ο φάκελος επεστράφη από τις υπηρεσίες της Περιφέρειας. Τον Νοέμβριο 2023 η εταιρεία επανήλθε με νέο φάκελο, αλλά ο φάκελος επεστράφη εκ νέου. Η ίδια εταιρεία κατέθεσε νέα αίτηση τον Ιανουάριο 2024.
Η Περιφέρεια Ηπείρου με το υπ’ αριθμ. πρωτ. 60599/478/26.042024 έγγραφο Περιφερειάρχη αρνήθηκε να εκδώσει (θετική) απόφαση για τους λόγους ότι: 1) η έκταση ανήκει στην ιδιοκτησία του Δήμου Μετσόβου, 2) τίθεται υποχρέωση συμμόρφωσης με το περιεχόμενο της υπ’ αριθμ. 9/35/26.06.2020 απόφασης του Περιφερειακού Συμβουλίου σύμφωνα με την οποία τέτοιες δραστηριότητες πρέπει να αναπτύσσονται: α) εκτός του δικτύου Natura 2000, β) μόνο με τη συγκατάθεση των τοπικών κοινωνιών, των Δήμων και των Κοινοτήτων, γ) κατά προτεραιότητα σε οικολογικά υποβαθμισμένες περιοχές και να εξαιρούνται -μεταξύ άλλων- οι ορεινοί βοσκότοποι που φιλοξενούν κτηνοτροφική δραστηριότητα.
Η εταιρεία απέστειλε υπόμνημα που αντέκρουε με νομικά επιχειρήματα την ανωτέρω αιτιολογία, αλλά η Περιφέρεια και πάλι αρνήθηκε την έκδοση απόφασης υπαγωγής της. Κατά της σιωπηρής άρνησης της Περιφέρειας, η ενδιαφερόμενη προσέφυγε στην Αποκεντρωμένη Διοίκηση, η οποία αποδόμησε, με την επίκληση συγκεκριμένων νομικών διατάξεων, όλους τους ανωτέρω ισχυρισμούς – αιτιολογίες που είχε επικαλεσθεί ο Περιφερειάρχης καταλήγοντας: “…. η προσφεύγουσα εταιρεία προσκόμισε όλα τα αναφερόμενα δικαιολογητικά, ενώ οι δημόσιες αρχές γνωμοδότησαν θετικά με επιπλέον επισημάνσεις, λόγω κυρίως της εγκατάστασης του έργου σε προστατευόμενη περιοχή. Άλλωστε, το αναφερόμενο με αριθμ. πρωτ. 60599/478/26.042024 έγγραφο του Περιφερειάρχη Ηπείρου, με το οποίο αρνήθηκε την υπογραφή της απόφασης ΠΠΔ, δεν αναφέρει κανέναν άλλο λόγο που, βάσει της ανωτέρω αναφερόμενης νομοθεσίας, κωλύει την περιβαλλοντική αδειοδότηση του έργου”.
Κατόπιν των ανωτέρω, η υπόθεση αναπέμφθηκε στην Περιφέρεια για την έκδοση απόφασης είτε υπέρ της εταιρείας είτε απόρριψης της αίτησης “με ειδική αιτιολογία, εάν δεν τηρούνται οι προϋποθέσεις του νόμου”.
Η Περιφερειακή Αρχή με βάση το σκεπτικό της απόφασης της Αποκεντρωμένης, που κατέρριψε όλο το “οπλοστάσιο” των υπηρεσιών της Περιφέρειας, αδυνατούσε να απορρίψει την αίτηση της εταιρείας “με ειδική αιτιολογία, εάν δεν τηρούνται οι προϋποθέσεις του νόμου”, όπως απαιτεί συγκεκριμένα το διατακτικό της απόφασης της Αποκεντρωμένης και συνεπώς κατέληξε μονόδρομος η έκδοση θετικής απόφασης».
Η περιφερειακή αρχή, παρά ταύτα, καλεί οποιονδήποτε διαθέτει στοιχεία, που συνιστούν νόμιμο λόγο απόρριψης της αίτησης, να τα συνεισφέρει, δεσμευόμενη δημόσια πως θα ανακαλέσει πάραυτα την απόφαση της υπαγωγής, όπως έχει νόμιμο δικαίωμα στην περίπτωση αυτή.
«Σε διαφορετική περίπτωση, όσα γράφονται και λέγονται, δεν αποδίδουν την πραγματικότητα και δεν εξυπηρετούν την αλήθεια», καταλήγει.
Συνέχεια στους υψηλούς τόνους
Οι εξηγήσεις, που έδωσε η περιφερειακή αρχή, ως προς τα περί δυνατότητας να επιλέξει άλλον δρόμο, δεν έπεισαν την παράταξη «Ήπειρος Όλον – Τόπος να Ζεις», που συνεχίζει την επιθετική τακτική του τελευταίου διαστήματος.
Σε ανακοίνωσή της επιμένει ότι ο περιφερειάρχης δεν υπέγραψε από φόβο, αλλά από επιλογή και μάλιστα με πλήρη επίγνωση ότι μπορούσε να πει όχι. «Αλλά προφανώς, εκεί που κάποτε υπήρχε θέση αρχής για τα 1.200 μέτρα, τώρα υπάρχει απλώς… ελαστικότητα και πρόχειρη δικαιολογία.
Η δήλωση του πριν λίγες ημέρες “δεν δέχομαι μαθήματα από κανέναν γιατί αγαπάω τον τόπο μου”, φαντάζει σήμερα εξαιρετικά ταιριαστή — όχι ως διακήρυξη, αλλά ως ανέκδοτο. Αν αυτή είναι η αγάπη, τότε οι ανεμογεννήτριες που έρχονται ίσως είναι η… προίκα. Γιατί μόνο με βαθιά συναισθηματική σχέση μπορεί κανείς να αγνοεί την κοινωνία, να αλλοιώνει τις θέσεις του και να πλασάρει την υπογραφή του ως αποτέλεσμα απειλής, ενώ ήξερε ότι είχε και την επιλογή της απόρριψης. Την ώρα που η Αποκεντρωμένη του έδειχνε ακόμη και “διεξόδους διαφυγής”, εκείνος επέλεξε τη λεωφόρο των αιολικών, με τα φρένα κομμένα και το τιμόνι… παρκαρισμένο .
Επέλεξε, επίσης, να συμβουλεύσει άλλους να μη μιλήσουν, να μην προσφύγουν, να μην αντιδράσουν. Η πολιτική του και οι προσωπικές αποφάσεις του, θυμίζει πλέον περισσότερο εκείνον που πρώτα ανάβει τη φωτιά και μετά κατηγορεί τον αναπτήρα», σημειώνει και καταλήγει: «Ο τόπος που τόσο “αγαπά” ο περιφερειάρχης, δε χρειάζεται άλλους σωτήρες με κοντή μνήμη και μεγάλη υπογραφή. Χρειάζεται συνέπεια, ευθύνη και πολιτικό θάρρος — έννοιες που, όπως αποδεικνύεται, δεν περιλαμβάνονται στις πρότυπες δεσμεύσεις».
