Απόγευμα της παραμονής της γιορτής της Αγίας Μαρίνας. Ο κόσμος συρρέει νωρίς στο ναό κατά εκατοντάδες. Δεν βρίσκεις τόπο να περάσεις από αυτή την πρωτόγνωρη κοσμοσυρροή, από αυτή την εναπόθεση της ελπίδας στα θεία.
Έξω ακούγονται οι ψαλμωδίες από τα μεγάφωνα οι οποίες έρχονται από το εσωτερικό του ναού. Οι πιστοί, ακολουθώντας κατανυχτικά τη σειρά, πηγαίνουν σε όλες τις εικόνες, που έχουν στηθεί για το σκοπό αυτό κι ανάβουν κερί. Και εντός και εκτός του ναού η Αγία Μαρίνα θριαμβεύει. Παρατάσσονται αριστερά και δεξιά οι νέοι με τις παραδοσιακές στολές κι έξω περιμένει η μπάντα της μητρόπολης, που θα ακολουθήσει την πομπή για την καθιερωμένη λιτανεία. Και ένα τσούρμο αστυνομικών στέκεται λίγο πιο πέρα.
Και ποιος Καλουτσινός δεν πέρασε μπροστά μας! Από τον Αλέκο τον Δρόσο, τον καθηγητή του Πανεπιστημίου μας, μέχρι τον Χρήστο, πρώην πιστό υπηρέτη της Αγίας, τη Μαρίκα με την λαμπάδα ίσα με το μπόι της και την Φωτεινή.
Συμβαίνουν και παρατράγουδα σε αυτή τη συμμετοχή, άνθρωποι και άνθρωποι, καθένας με την προσωπική στάση ζωής. Μια βέρα Γιαννιώτισσα και βέρα Καλουτσινή κάνοντας την παρατήρησή της -και με το δίκιο της -σε μια γυναίκα που φωτογραφίζεται φιλάρεσκα την ώρα που όλα είναι έτοιμα να ξεκινήσει η λιτανεία της εικόνας, εξοργίζει την άλλη: «Ήρθατε όλοι από τα χωριά και χαλάσατε τε την εικόνα της πόλης», της είπε. Κι εκείνη, η υπάλληλος του δήμου Δωδώνης, της ανταποδίδει την παρατήρηση με βλέμμα θυμού και απορίας.
Στον αντίποδα αυτής της συμπεριφοράς, το δάκρυ της Μαίρης και το σχεδόν αναφιλητό της στη θέα της εικόνας, που περνά μπροστά της σε λίγο, μας αφοπλίζει. Ο άνθρωποι σε βαθιά και λυτρωτική πίστη, ανάλογα με όσα τους βαραίνουν.
Περνούν μπροστά μας με τη σειρά οι ψαλτάδες, ο σεβασμιότατος Μητροπολίτης Ιωαννίνων Μάξιμος, η εικόνα, οι ιερείς, κι άλλοι άνθρωποι της εκκλησίας που επιβάλλουν την τάξη στο πλήθος. Κι από πίσω ουραγός ο επίτροπος δεν χάνει ευκαιρία, άμα τη εξόδω της πομπής. Προτάσσει εκείνη τη θεία στιγμή για όλους, τον «ευρωδίσκο» στο δάκρυ.
