Η παραγωγή της Κεντρικής Σκηνής του Δημοτικού Περιφερειακού Θεάτρου Ιωαννίνων, με το έργο της γιαννιώτισσας συγγραφέως, κάνει πρεμιέρα σήμερα Σάββατο, μετά από μια μικρή αναβολή λόγω του θανάτου του σκηνοθέτη Γιώργου Πανουσόπουλου, συζύγου της πρωταγωνίστριας Μπέτυς Λιβανού.
«Η θεματική της παράστασης προσδιορίζεται από το κοινωνικό και ιδεολογικό της περιεχόμενο, χαρακτηριστικά που βρίσκονται σε συνάφεια με την ιστορία και τις περιπέτειες του τόπου μας, προκαλώντας το γενικότερο και συνεχές ενδιαφέρον των θεατών», ανέφερε ο πρόεδρος του ΔΗΠΕΘΕ Ιωαννίνων Γεώργιος Καψάλης, σε συνέντευξη τύπου, προσκαλώντας το κοινό στην παράσταση και ευχαριστώντας τους συντελεστές, ιδιαιτέρως δε την κ. Λιβανού.
Για ένα κείμενο γεμάτο ανατροπές, που αφορά στην επικοινωνία των ανθρώπων, έκανε λόγο η καλλιτεχνική διευθύντρια Ρηνιώ Κυριαζή. «Πέρα από το ιστορικό, κοινωνικό – πολιτικό ενδιαφέρον, από την καταπληκτική ερωτική ιστορία, τα πρόσωπα ανθίζουν μέσα σε αυτό και ξεπερνούν τους περιορισμούς τους και ίσως μας κάνουν και εμάς να μπορέσουμε να ξεπεράσουμε τους δικούς μας. Επίσης, η κινηματογραφική του γραφή έχει αποδοθεί εξαιρετικά από τη διασκευή της σκηνοθεσίας και τον σκηνικό χώρο και φυσικά από τις ερμηνείες και τους φωτισμούς, οπότε βλέπουμε ότι μπορούμε να ταξιδεύουμε θεατρικά και κινηματογραφικά μέσα από την πεζογραφία», σημείωσε.
Τη συγκίνησή της για την επιστροφή στη γενέτειρά της, αλλά και της ηρωίδας του έργου, εξέφρασε η συγγραφέας, τονίζοντας ότι πέρα από τα πρόσωπα, το βιβλίο «διατρέχει» ο τόπος, ο Αώος και η πόλη των Ιωαννίνων. «Η συγκίνησή μου είναι πραγματικά μεγάλη το να επιστρέφω, μετά από τόσα χρόνια, στην πόλη που γεννήθηκα και να αναπολώ όχι μόνο τα παιδικά μου χρόνια αλλά ακόμη να συνταιριάζω τις μνήμες, με τα όσα λέγονται στο βιβλίο. Είναι κάτι για μένα ξεχωριστό», σημείωσε η κ. Καρυωτάκη, σημειώνοντας την ανυπομονησίας της να δει τη μεταφορά του έργου στη σκηνή, αλλά και τη βεβαιότητάς της για ένα άρτιο αποτέλεσμα, με εγγύηση τους συντελεστές.
Στην κινηματογραφική σκηνοθεσία αναφέρθηκε ο κ. Μάρκελλος, απευθύνοντας το δικό του κάλεσμα στο κοινό και τονίζοντας την συμβολή όλων των συντελεστών και τεχνικών, υπερβαίνοντας εαυτούς. «Έχει φτιαχτεί κάτι που αγγίζει όντως τα όρια του κινηματογράφου μέσα στο θέατρο και θεωρώ ότι, εκτός από ουσιαστικό, γιατί το βιβλίο της Ισμήνης μιλά για πολύ ουσιαστικά, βαθιά ανθρωπιστικά θέματα, θα είναι και πολύ θελκτικό και εντυπωσιακό για τους θεατές, που θα έρθουν να παρακολουθήσουν την παράσταση», τόνισε.
Τη γιαννιώτισσα ηρωίδα του βιβλίου ερμηνεύει η γιαννιώτισσα ηθοποιός Ελένη Στεργίου, η οποία επίσης εξέφρασε τη συγκίνησή της, επειδή πρόκειται για μια ιστορία που «πρωταγωνιστεί» η Ήπειρος. «Θα δούμε τοπόσημα, ανθρώπους, τις ιστορίες τους, τα χωριά μας, την ίδια την πόλη και τα μαγαζιά της, και, ενώ είναι μια ιστορία που ξεκινά από την Ήπειρο, αγγίζει όλη την ελληνική κοινωνία. Στην ουσία βλέπουμε πως ο εμφύλιος έχει δηλητηριάσει τις ζωές των ανθρώπων και ενώ οι άνθρωποι έχουμε τόσο μεγάλη ανάγκη να σχετιστούμε, να αγαπηθούμε και να αγαπήσουμε και να επικοινωνήσουμε, μερικές φορές, αποτυγχάνουμε και μένουμε ξένοι», τόνισε.
Στα Γιάννενα «επιστρέφει» ως ηθοποιός και ο Λάζαρος Βαρτάνης, που έχει βρεθεί ξανά στην πόλη ως σκηνοθέτης στις παραστάσεις «Φροσύνη» και «Πασού», το 2022. Ο ίδιος εξέφρασε την χαρά του και ευχαρίστησε τους συναδέλφους του, τονίζοντας πως πρόκειται για έναν από «τους πιο ενδιαφέροντες και δύσκολους ρόλους που έχει κληθεί να ερμηνεύσει».
Η υπόθεση
Αύγουστος 1972. Ένας πολιτικός κρατούμενος της χούντας, έπειτα από έμφραγμα, οφειλόμενο στον άγριο ξυλοδαρμό του, παίρνει άδεια λίγων μηνών από τη φυλακή. Μαζί με την ερωμένη του φτάνουν στην πατρίδα της, την Ήπειρο, με απώτερο σκοπό μια λυτρωτική έξοδο από τη χώρα. Λίγο πριν το πέρασμα των συνόρων κι εξαιτίας απρόβλεπτων καιρικών συνθηκών, τα σχέδιά του(ς) θα ματαιωθούν. Η κοπέλα θα προσφέρει στον αγαπημένο της καταφύγιο στο σπίτι των βασιλόφρονων προγόνων της, στην πλησιέστερη κωμόπολη, την Κόνιτσα, στην κεντρική πλατεία της οποίας -εκεί που άλλοτε έστεκε ο ανδριάντας της Αυτής Μεγαλειότητας της Φρειδερίκης- δεσπόζει πλέον η αφίσα της Ζωής Λάσκαρη και της προκλητικής για τα ήθη της εποχής ταινίας Ο Κατήφορος.
Στη μεγάλη τραπεζαρία του αρχοντικού -το οποίο κατά τον εμφύλιο είχε μετατραπεί σε νοσοκομείο όπου έβρισκαν καταφύγιο και φροντίδα τραυματίες και από τα δυο στρατόπεδα- κάτω από τα κάδρα του Παύλου και της Φρειδερίκης, απέναντι από την εικόνα του Μυστικού Δείπνου κι ανάμεσα στα «σιδερωμένα» χαμόγελα περιποίησης της οικογένειας, το ζευγάρι θα δοκιμαστεί και θα επαναπροσδιορίσει τα όρια, τις προσδοκίες και τις αρχές του. Σε ένα τόσο ασταθές και ταραγμένο πολιτικό σκηνικό, με ανεπούλωτα, ακόμη, τα ατομικά και συλλογικά μετεμφυλιακά τραύματα, θα καταφέρει η συντηρητική οικογενειακή εστία να ξεπεράσει τις ιδεολογικές της αγκυλώσεις και να περιθάλψει έναν ακόμη «αντίπαλο»; Κι ο Έρωτας; Θα σβήσει (σ)τις καρδιές των «θυμάτων» του ή θα αποδειχθεί η μόνη λυτρωτική σταθερά ανάμεσα στη ζωή και τον θάνατο;
Οι συντελεστές
Τη διασκευή έκαναν οι Κωνσταντίνος Μάρκελλος και η Ελένη Στεργίου, τη μουσική σύνθεση, τον ηχητικό σχεδιασμό και τα ηχοτοπία υπογράφει ο Γιώργος Χρυσικός, τον σχεδιασμό του σκηνικού χώρου και των κοστουμιών ανέλαβε η Μαρία Καραθάνου, τους φωτισμούς σχεδίασε ο Βαγγέλης Μουντρίχας, ενώ συνεργάτης σκηνογράφος είναι ο Χρήστος Κόλλιας. Οι φωτογραφίες και το trailer είναι των Κωστή Εμμανουηλίδη και Πέτρου Μακρή, με τον πρώτο να δημιουργεί και το video mapping και τον δεύτερο τη γραφιστική επιμέλεια. Βοηθός σκηνοθέτη και υπεύθυνος για την οργάνωση της παραγωγής είναι ο Απόστολος Τζίμας.
