Στο πρόσφατο Παγκόσμιο πρωτάθλημα Ταεκβοντό που έγινε στο Γεσόλο της Ιταλίας, η Κατερίνα, που σπουδάζει στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, γύρισε φορτωμένη με μετάλλια. Κέρδισε δύο χρυσά και δύο ασημένια μετάλλια, σε ένα πρωτάθλημα με πολύ έντονο συναγωνισμό και υψηλό επίπεδο αθλητών, όπου η ελληνική εθνική ομάδα έκανε την υπέρβαση και κατέλαβε τη δεύτερη θέση στη γενική κατάταξη μεταλλίων. Μάλιστα, η Κατερίνα Παπαδιώτη, έγινε η πρώτη Ελληνίδα, που κατακτά χρυσό μετάλλιο στις Τεχνικές (TUL) και η πρώτη που κατακτά χρυσό μετάλλιο και στις Μάχες (Sparring) στην ίδια διοργάνωση. Τα ασημένια μετάλλια κέρδισε στις Ομαδικές Μάχες και στις Εναέριες Τεχνικές. Αγωνίζεται στην κατηγορία Γυναικών έως 62 κιλά, στις τεχνικές 2 Dan και στα ομαδικά αγωνίσματα της κατηγορίας.
Στην περίπτωσή της θα πούμε τη λαϊκή παροιμία ότι το μήλο πέφτει κάτω από τη μηλιά. Ο πατέρας της, ο Γιώργος Παπαδιώτης ασχολείται χρόνια με το Ταεκβοντό, αθλητής, προπονητής, παράγοντες με διεθνή αναγνώριση. Και η μητέρα της, η Θωμαίς Δημητρίου ήταν πρωταθλήτρια επί σειρά ετών στο ίδιο άθλημα. Όπως λέει και η Κατερίνα, στη συνέντευξη που μας έδωσε, περπάτησε για πρώτη φορά στον αγωνιστικό χώρο! Ίσως να ήταν και περιττή η ερώτηση που κάναμε για το πώς επέλεξε το άθλημα αυτό…
Ας μην τα πολυλογούμε, πάμε να γνωρίσουμε καλύτερα την Κατερίνα Παπαδιώτη, την χρυσή παγκόσμια πρωταθλήτρια που σε λίγα χρόνια θα φορέσει και την ιατρική ποδιά, καθώς τα πάει καλά και στο πανεπιστήμιο.
Από ποια ηλικία ξεκίνησες την ενασχόληση με το Ταεκβοντό;
Ξεκίνησα να προπονούμαι στο άθλημα του Ταεκβοντό σε πολύ μικρή ηλικία. Νομίζω από φωτογραφίες που έχω … περπάτησα για πρώτη φορά μέσα στο αγωνιστικό τερέν, καθώς ο πατέρας μου ήταν και είναι προπονητής στο Ταεκβοντό. Επίσης, η μητέρα μου είναι πρωταθλήτρια, παγκόσμια, πανευρωπαϊκή και πρωταθλήτρια Ελλάδος στο άθλημα αυτό για πολλά χρόνια. Ξεκίνησα κανονική προπόνηση σε τμήμα του Α.Σ. Πρωτέας Ιωαννίνων, στην ηλικία των 4 ετών.
Γιατί Ταεκβοντό και όχι κάποιο άλλο άθλημα;
Μεγάλωσα μέσα σε αυτόν τον χώρο. Παρακολουθούσα από μικρή την προσπάθεια και τα συναισθήματα των αθλητών του συλλόγου μας μετά από κάθε αγώνα τους. Σε ένα σύλλογο με πολύ μεγάλες επιτυχίες σε Πανελλήνιο, Πανευρωπαϊκό και Παγκόσμιο επίπεδο όλα αυτά τα χρόνια. Έτσι βίωνα και εγώ από την πλευρά μου τις επιτυχίες αλλά και τις αποτυχίες τους. Χαιρόμουνα για τις επιτυχίες τους και ήθελα να γίνω και εγώ τόσο καλή. Ταυτόχρονα όμως συνειδητοποιούσα πόση μεγάλη προσπάθεια χρειάζεται, για να κάνεις πρωταθλητισμό.
Πίστευες ότι θα έπαιρνες τα δύο χρυσά μετάλλια στους τελευταίους αγώνες του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος στην Ιταλία;
Ο προπονητής και πατέρας μου το πίστευε πάντα. Πάντα μου έλεγε να μην κάνω αρνητικές σκέψεις για την αξία μου ως αθλήτρια και να μην αγχώνομαι ποτέ για το αποτέλεσμα. “Κάθε φορά θα επιστρέφεις καλύτερη”, μου έλεγε και ακόμη μου το λέει. Μέχρι αυτό το παγκόσμιο πρωτάθλημα η πορεία μου στα πανελλήνια και πανευρωπαϊκά αλλά και σε φιλικά πρωταθλήματα στο εξωτερικό ήταν εξαιρετική. Με πολλά χρυσά μετάλλια σε όλα τα πανελλήνια, πανευρωπαϊκά και φιλικά πρωταθλήματα του εξωτερικού. Η πρώτη συνάντηση σε παγκόσμιο επίπεδο με αθλήτρια της Βόρειας Κορέας, που αυτές θεωρούνται οι καλύτερες τεχνικά, ήταν στο Παγκόσμιο Κύπελλο στην Τασκένδη του Ουζμπεκιστάν το 2024. Εκεί πήρα το χρυσό μετάλλιο στις μάχες (sparring) και έχασα στις τεχνικές ( TUL ) από την αθλήτρια της Βόρειας Κορέας, αλλά με πάρα πολύ μικρή διαφορά, του ενός πόντου. Ο πατέρας μου μετά από αυτόν τον αγώνα μου είπε ότι ήμουν καλύτερη και δεν έπρεπε να χάσω. “Πρέπει να πιστέψεις”, μου είπε “πόσο καλή είσαι. Αν το πιστέψεις εσύ, θα είσαι στο βάθρο”. Αυτό μου έλεγε συνέχεια. Προπονηθήκαμε πάρα μα πάρα πολύ για αυτό το Παγκόσμιο. Με τρεις προπονήσεις την ημέρα και με συνεχόμενα ταξίδια για την προετοιμασία με την Εθνική ομάδα το καταφέραμε, με δύο χρυσά μετάλλια.
Ποια ήταν η σημαντικότερη αντίπαλος που αντιμετώπισες;
Όταν είμαι σε αγώνες, όλες οι αθλήτριες είναι σημαντικές. Πρέπει να είμαι συγκεντρωμένη σε κάθε αγώνα και σε κάθε λεπτομέρεια. Δεν πρέπει να χαλαρώνει η σκέψη μου ακόμη και αν παίζω μόνη μου. Στα πρωταθλήματα, όσο πλησιάζεις στα μετάλλια, τα πράγματα γίνονται πολύ δύσκολα και σκληρά. Το σώμα πολλές φορές δεν ακολουθεί και τότε συνεχίζεις με την ψυχή σου. Ο προπονητής πάντα μας τονίζει: «Τα μετάλλια δε γράφουν όνομα, κερδίζονται με πολύ κόπο και θυσίες. Ποτέ και κανένας δε θα σου χαρίσει τη θέση του».
Αφιερώνεις κάπου τα μετάλλια;
Σίγουρα το πρώτο μετάλλιο είναι στον προπονητή και πατέρα μου. Στις 7 Οκτωβρίου 2025 στέφθηκα Παγκόσμια Πρωταθλήτρια, την ημέρα των γενεθλίων του. Το πρωί λοιπόν πριν ξεκινήσουν οι αγώνες τον πήρα τηλέφωνο να του ευχηθώ, καθώς έμενε σε άλλο ξενοδοχείο, και εκείνος μου απάντησε «σήμερα φέρε μου το χρυσό». Γελούσαμε, και το έφερα! Το δεύτερο χρυσό, στον παππού μου που τον έχασα πρόσφατα και τα άλλα δύο ασημένια μετάλλια στις μικρότερες αδελφές μου και στη μητέρα μου.
Ποιος είναι ο επόμενος στόχος;
Τώρα έχει πολύ διάβασμα για τη σχολή μου. Θα συνεχίσω προπονήσεις και σιγά σιγά θα ετοιμαστώ για το Πανελλήνιο πρωτάθλημα. Έπειτα, καλώς εχόντων των πραγμάτων, θα ακολουθήσει το Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα, που το 2026 θα γίνει στην Ελλάδα, στο Ηράκλειο της Κρήτης.
Ποιες είναι οι μεγαλύτερες διακρίσεις που είχες μέχρι τώρα;
Στο Τακβοντό, είναι τα δύο χρυσά μετάλλια στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα 2025 στα αγωνίσματα των τεχνικών και της μάχης. Το ασημένιο μετάλλιο στις ομαδικές μάχες και το ασημένιο μετάλλιο στα τεστ δύναμης. Επίσης, πήρα χρυσό μετάλλιο στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ταεκβοντό που έγινε το 2024. Αναδείχθηκα χρυσή πρωταθλήτρια Ευρώπης το 2021, 2022, 2023, 2024 και 2025 σε τεχνικές, μάχες και ομαδικά αγωνίσματα. Επίσης MVP 2023, δηλαδή η καλύτερη αθλήτρια στην Ευρώπη. Είμαι επίσης πρωταθλήτρια Ελλάδας από το 2016 μέχρι τώρα σε τεχνικές και μάχες.
Να σας πω επίσης, ότι ασχολούμαι και με το Κικ μπόξινγκ, όπου πήρε την 5η θέση στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα 2022 και στο ίδιο άθλημα αναδείχθηκα πρωταθλήτρια Ελλάδας το 2022 και 2023.
Σε ποιο έτος φοιτάς στην Ιατρική Σχολή;
Φοιτώ στο 3ο έτος της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων.
Έχεις καταλήξει ποιον κλάδο της Ιατρικής θέλεις να ακολουθήσεις;
Μέχρι στιγμής σκέφτομαι την Χειρουργική, Ορθοπεδική ή την Παιδιατρική, αλλά στην πορεία των σπουδών μου θα γνωρίσω και τις υπόλοιπες ειδικότητες και μετά θα αποφασίσω.
Πώς μοιράζεις τον χρόνο και μπορείς να κάνεις πρωταθλητισμό υψηλού επιπέδου και παράλληλα να είσαι και σε μια ιδιαίτερα απαιτητική σχολή όπως είναι η Ιατρική;
Είναι δύσκολο. Πολλές φορές το πρόγραμμα είναι υπερβολικά φορτωμένο. Το πιο δύσκολο κομμάτι είναι όταν τα πρωταθλήματα συμπίπτουν με την εξεταστική και τότε η κούραση είναι μεγάλη. Το δύσκολο είναι, όταν επιστρέφω από την προπόνηση και θα πρέπει να διαβάσω και μετά να ξαναπάω για προπόνηση, ενώ θα έπρεπε να ξεκουραστώ. Αλλά δεν μπορώ να κάνω διαφορετικά. Το παλεύω όσο μπορώ. Είναι πάρα πολύ δύσκολο, αλλά μέχρι στιγμής τα καταφέρνω.
Να ρωτήσω αν υπάρχει ελεύθερος χρόνος;
Έχω ελάχιστο χρόνο. Ελεύθερο χρόνο έχω ανάμεσα από τα πρωταθλήματα και τότε πρέπει να είμαι εντάξει με τις σπουδές μου. Ακούγεται περίεργο αυτό, αλλά έτσι είναι. Εκμεταλλεύομαι τον ελεύθερο χρόνο μου για βόλτα, ξεκούραση και διάβασμα. Ο πρωταθλητισμός έχει ημερομηνία λήξης. Το κάνεις τώρα … δεν έχει αργότερα.
Πάντως, είσαι ένα φωτεινό παράδειγμα, όταν υπάρχει θέληση, μπορεί να συνδυαστεί ο αθλητισμός με τις υποχρεώσεις στα σχολεία και τα πανεπιστήμια, έστω και με δυσκολία.
Δεν μπορώ να θεωρήσω τον εαυτό μου παράδειγμα, πόσο μάλλον φωτεινό. Κάνω κάτι που με γεμίζει ικανοποίηση και ενισχύει την αυτοπεποίθησή μου. Έχω γνωρίσει αθλητές από όλο τον κόσμο. Έχω κάνει πολλές φιλίες με κορίτσια από όλη την Ελλάδα και περνάμε πολύ καλά στις προετοιμασίες και τις προπονήσεις με την Εθνική ομάδα. Έχουμε τα ίδια ενδιαφέροντα και την ίδια αγάπη για το άθλημα. Θα μου έλειπε αυτή η ατμόσφαιρα, αν δεν το έκανα.
Έχεις άλλα χόμπι;
Μου αρέσουν τα ταξίδια, μου αρέσει να ακούω μουσική, να βλέπω ταινίες, αλλά νομίζω κάνω αρκετά πράγματα και δε χωράει κάτι άλλο στο πρόγραμμά μου. Όταν τελειώσει ο πρωταθλητισμός, σίγουρα θα ασχοληθώ και με κάτι άλλο.
Ποιους αθλητές έχεις ως πρότυπα απ’ όλα τα αθλήματα και αγωνίσματα;
Μου αρέσουν οι αθλητές του στίβου, και γενικά τα τεχνικά αθλήματα, ενόργανη, άρση βαρών και από άλλα αθλήματα. Περισσότερο με ενδιαφέρει να εξελίσσομαι προσωπικά παίρνοντας και ιδέες κάποιες φορές από την προπόνησή τους και αποτελούν κίνητρο για μένα οι προσπάθειές τους για διάκριση.
Ο μπαμπάς σου, ο Γιώργος Παπαδιώτης, είναι και προπονητής σου. Θα θέλαμε να μας πεις πώς είναι για μια αθλήτρια να έχει τον πατέρα της προπονητή σε σχέση με το αν είχε προπονητή κάποιο άλλο πρόσωπο;
Στην εθνική ομάδα όλοι οι προπονητές, απέναντί μας είναι άψογοι στη συμπεριφορά τους. Απλώς, όλα αυτά τα χρόνια νιώθεις καλύτερα με αυτούς που από την αρχή σε καθοδήγησαν. Πράγματι ο Γιώργος Παπαδιώτης είναι πατέρας και προπονητής μου στο σύλλογο Α.Σ. Πρωτέας Ιωαννίνων όλα αυτά τα χρόνια. Νομίζω δε θα μπορούσα να έχω κάποιον άλλον προπονητή στη ζωή μου. Την εμπειρία του, την επιστημονική του κατάρτιση και τις γνώσεις του δεν τις αμφισβητεί κανένας τόσο στην Ελλάδα όσο και σε παγκόσμιο επίπεδο. Έχει προσφέρει πολλά στο άθλημα στην Ελλάδα ως ομοσπονδιακός προπονητής, αλλά και ως υπεύθυνος διαιτησίας τα τελευταία χρόνια. Η εμπιστοσύνη μεταξύ μας είναι αμοιβαία. Χιλιάδες ώρες προπόνησης και πάρα πολλά ταξίδια.
Δεν έτυχε ποτέ να έχετε διαφωνίες στην προπόνηση;
Ελάχιστες φορές έχουμε έρθει σε αντιπαράθεση. Είναι αυτός που σχεδιάζει τα πάντα, δηλαδή προπόνηση, διατροφή, σεμινάρια, συμμετοχές σε πρωταθλήματα προετοιμασίας, τακτικές σε κάθε αγώνα. Είναι αυτός που πίστεψε πρώτος σε μένα και με έμαθε να διεκδικώ και να μην τα παρατάω ποτέ. Η αγκαλιά του πριν από κάθε δύσκολο αγώνα διώχνει κάθε αμφιβολία από το μυαλό μου. Πατέρας, προπονητής και φύλακας άγγελός μου.
