Υπάρχουν έργα που εξελίσσονται με γοργούς ρυθμούς, όπως για παράδειγμα ο κυκλικός κόμβος στο Δικαστικό Μέγαρο, όπου χθες έπεσε άσφαλτος, το Κέντρο Παιδιού στο παλιό Άσυλο Ανιάτων, η διαμόρφωση της πλατείας Γλυκήδων στο Κάστρο και ο μεγάλος δακτύλιος, αλλά και έργα, που δε λένε να τελειώσουν, αν και έχουν εκτελεστεί σε ένα μεγάλο βαθμό και στην ουσία μένουν λεπτομέρειες.
Το κακό, βέβαια, δεν είναι μόνο ότι παραμένουν μισά και ανέσωστα, αλλά ότι σε πολλές περιπτώσεις είναι και επικίνδυνα, καθώς οι χώροι των εργοταξίων μένουν αφύλακτοι, παρέχοντας δυνατότητα πρόσβασης. Και σε περιπτώσεις που στα σημεία αυτά συχνάζουν παιδιά, γίνεται αντιληπτό τι μπορεί να σημαίνει ένα ανοιχτό φρεάτιο, μια σανίδα με καρφιά ή μια εκτεθειμένη σιδηρόβεργα.
Πιο χαρακτηριστική περίπτωση αποτελεί το έργο της ανάπλασης του Πάρκου Λακκωμάτων – Κουραμπά. Η σύμβαση με τον ανάδοχο υπογράφηκε τον Ιανουάριο του 2021, οι εργασίες ξεκίνησαν τον Μάρτιο και στις αρχές Ιουλίου αποφασίστηκε η χορήγηση δεύτερης παράτασης (η πρώτη ήταν έως τις 31 Ιουλίου) προθεσμίας περαίωσης των εργασιών μέχρι τις 30 Νοεμβρίου. Ο ανάδοχος επικαλέστηκε αφενός τις έκτακτες συνθήκες και τα μέτρα απαγόρευσης κυκλοφορίας και τηλεργασίας, που είχαν ληφθεί με σκοπό τον περιορισμό εξάπλωσης της πανδημίας του ίου covid-19, αφετέρου τις υψηλές θερμοκρασίες που επικρατούν τους καλοκαιρινούς μήνες και δεν επιτρέπουν την εκτέλεση εργασιών πρασίνου.
Οι εργασίες έχουν ολοκληρωθεί σε ποσοστό που ξεπερνά το 75% του αντικειμένου, ωστόσο μένουν πολλά ακόμη να γίνουν και τα οποία δεν αφορούν μόνο τις φυτεύσεις. Το μεμπτό στην όλη υπόθεση είναι ότι στον χώρο συγκεντρώνονται καθημερινά δεκάδες παιδιά, καθώς ναι μεν υπάρχει πόρτα στην είσοδο του εργοταξίου, αλλά υπάρχουν πολλές ακόμη αφύλακτες προσβάσεις, χωρίς μάλιστα να υπάρχει έστω μια προειδοποιητική σήμανση για την απαγόρευση εισόδου και την επικινδυνότητα του χώρου.
Ένας χώρος στον οποίο μπορεί να βρει κάποιος από διάσπαρτες σιδηρόβεργες και μεγάλες πέτρες μέχρι και έναν μικρό οδοστρωτήρα, που στα χέρια παιδιών μπορεί να είναι επικίνδυνα και ένα αστείο να εξελιχθεί σε τραγωδία.
Εντύπωση προκαλεί και η παρουσία των τμημάτων της παλιάς παιδικής χαράς σε έναν χώρο που παραμένει ένα λειτουργικό παιχνίδι, προσελκύοντας παιδιά να κάνουν χρήση του.
Ανάλογους κινδύνους εγκυμονεί και η απουσία κάθε μέτρου προστασίας ή προειδοποιητικής ένδειξης στον υπό ανάπλαση χώρο της πλατείας Αγίου Γεωργίου, εντός των τειχών του Κάστρου. Τον χώρο ανέκαθεν χρησιμοποιούσαν οι οικογένειες του Κάστρου με μικρά παιδιά, αλλά και πολλοί επισκέπτες, λόγω και της ύπαρξης ενός μικρού καφέ. Κάτι που γίνεται και σήμερα, παρά το ότι παραμένει ημιτελές το έργο ανάπλασης, καθώς εκκρεμεί η τοποθέτηση φωτιστικών σωμάτων και καθιστικών, όπως και η διαμόρφωση των χώρων πρασίνου.
Η επικινδυνότητα έγκειται στο ότι ο εργολάβος άφησε να χάσκουν ανοιχτά περίπου στα δέκα φρεάτια, με άμεσο κίνδυνο για τα παιδιά που παίζουν εκεί.
Τις τελευταίες ημέρες, πιθανόν από περίοικους και όχι από τον εργολάβο, τοποθετήθηκαν κάποιες ξύλινες παλέτες για την κάλυψη των φρεατίων, που μάλλον μεγαλύτερους κινδύνους κρύβουν, από τη στιγμή που πάνω τους υπάρχουν καρφιά που εξέχουν, αλλά και δεν είναι ικανές να συγκρατήσουν το βάρος μεγαλύτερων παιδιών.
Οι δύο παραπάνω περιπτώσεις παρουσιάστηκαν ενδεικτικά, καθώς είναι πολλά ακόμη τα έργα σε εκκρεμότητα, που παρουσιάζουν ανάλογη εικόνα, όπως η πλατεία της αγοράς του Αγίου Νικολάου και η πλατεία στην αρχή της οδού Αιακιδών στην Καλούτσανη.
Το ζητούμενο, όμως, δεν είναι μόνο να τελειώνουν τα έργα στην ώρα τους, καθώς το φαινόμενο των καθυστερήσεων και των παρατάσεων ήταν γνώριμο τους καλούς καιρούς, πόσο δε μάλλον τώρα, που οι εργολάβοι είχαν να αντιμετωπίσουν τις δυσκολίες της πανδημίας και πλέον τις επιπτώσεις ενός πολέμου, που πυροδότησε κύμα ακρίβειας.
Κύριος στόχος του ρεπορτάζ είναι να αναδείξει την ανάγκη λήψης μέτρων προστασίας για όσο διάστημα εκτελούνται έργα, προκειμένου να μην υπάρξουν καταστάσεις που θα μπορούσαν εύκολα να έχουν αποφευχθεί. Και για το ότι αυτό δε συμβαίνει, έχουν ευθύνη όχι μόνο οι εργολάβοι, αλλά και οι επιβλέποντες του Δήμου Ιωαννιτών, που δεν τους το επιβάλλουν.
