Πότε έβγαινε ο ήλιος, πότε βασίλευε τούτο το πρωινό της Παρασκευής, της προτελευταίας ημέρας του Οκτώβρη. Οι Γιαννιώτες, μαθημένοι από τους καιρούς, διέσχιζαν τους δρόμους, μερικοί χωρίς ομπρέλες. Εξάλλου, η βροχή ίσα που νότιζε τα πάντα.
Στην οδό Μελανίδη, με αφορμή τη Διεθνή Ημέρα Φροντίδας και Υποστήριξης, είχαν στήσει το κιόσκι τους εργαζόμενοι του Κέντρου Ημέρας Ολικής Φροντίδας για την Άνοια ΙΝΙΜΑ, ενημερώνοντας τον κόσμο.
Ήταν η κοινωνική λειτουργός Μαρία Μπιζμπέλη, η ψυχολόγος Ράνια Καψάλη και ο οδηγός της κινητής μονάδας Χρήστος Χαλιγιάννης.
Τους παρατηρούσα επί ώρα, από τη στιγμή που έστησαν τον πάγκο τους. Δεν ήταν μόνο το υλικό που διένειμαν στους περαστικούς. Ήταν κυρίως η έγνοια τους να καλέσουν όλο και περισσότερο κόσμο, για να του μιλήσουν για αυτό που υπηρετούν με ζέση.
Ύστερα καλούσαν τους πολίτες να γράψουν δυο λόγια, ώστε να ολοκληρώσουν τη «μαργαρίτα της φροντίδας», μια έμπνευση που προέκυψε από τους ωφελούμενους του Κέντρου.
«Φροντίδα σημαίνει να μην αφήνουμε μόνους τους ανήμπορους».
Υπογραφή: Βασίλης.
Οι πολίτες ανταποκρίνονταν στο κάλεσμά τους και όλοι ήταν δεκτικοί στην ενημέρωση. Κάποιοι κατέθεταν, μάλιστα, τις δικές τους απόψεις και προτάσεις, τις οποίες ανέπτυσσαν για αρκετή ώρα, ζητώντας περισσότερες πληροφορίες για τους δικούς τους ανθρώπους.
Ακόμη και για τους ίδιους τους εαυτούς τους, καθώς δεν ήταν λίγοι οι ηλικιωμένοι οι οποίοι ρωτούσαν με ενδιαφέρον τι πρέπει να κάνουν.
Από την απέναντι γωνιά φάνηκε ένας ασπρομάλλης, ηλικιωμένος ιερέας. Πάρκαρε το αυτοκίνητό του, σήκωσε τα ράσα του αποβιβαζόμενος και πλησίασε το κιόσκι, ανοίγοντας κουβέντα με τους τρεις. Συμβουλές, παραινέσεις, αλλά και ενημέρωση.
Σιγά σιγά η μαργαρίτα ολοκληρωνόταν, με την πρώην πρόεδρο του Ιατρικού Συλλόγου Ιωαννίνων, Σταυρούλα Τσιάρα, να παίρνει στα χέρια της το ενημερωτικό υλικό και να συγχαίρει τους υπεύθυνους για την πρωτοβουλία.
