Η Πέρδικα της Θεσπρωτίας θα λέγαμε πως δικαιωματικά έλαβε την ονομασία της από το πουλί με την αγέρωχη ομορφιά και κίνηση, που ήρθε κατά συρροή κι έκαστε στις πλαγιές της. Όμορφη σαν εκείνη, «καλλονή νησοπέρδικα» την χαρακτήρισε κάποτε ο πρόεδρος της Δημοκρατίας Κωστής Στεφανόπουλος, όταν την επισκέφθηκε, λίγο πριν εκπνεύσει η θητεία του στο ανώτατο αξίωμα του κράτους. Ίσως επειδή βρίσκεται εκεί ψηλά και κάτω έχει τη θάλασσα με τις υπέροχες ακτές, τον Αρίλλα, την Αγία Παρασκευή το Μέγα Ντράφι, τον Σταυρολιμιώνα, το ελκυστικό Πράπα Μάλι και το Καραβοστάσι.
Επίσης το παλαιό όνομά της Αρπίτσα της ταιριάζει απόλυτα. Το είχε πάρει από την όμορφη μελαχρινή γυναίκα, η οποία κατά την παράδοση εμφανίστηκε στα κατατόπια της επί τουρκοκρατίας.
Το χωριό, η κωμόπολη πια, έχει τους δικούς της κανόνες καθημερινότητας, τους δικούς της νόμους, θα λέγαμε επιγραμματικά. Από τους προέδρους, τον Σπύρο Κοτζαμπασίδη, ως τον Κώστα Λαλλά, που άφησαν τη σφραγίδα τους ως κοινοτάρχες, τον Δημήτρη Πάκο και τον σημερινό πρόεδρο Τάκη Μώκο, η Πέρδικα ανθίζει όλο και περισσότερο. Κι ας μην έχει πια εκείνο το ζωολογικό πάρκο με τα γεφύρια και τον παλαιό μύλο, που δυστυχώς αφέθηκε στην τύχη του μετά την νεροποντή. Έχει όμως τον «Μάη Θανάση» της την γιορτή του Μαγιού, που εμείς το θυμόμαστε το πανηγύρι αυτό, ως προσκύνημα κι ανάπαυλα.
Η Πέρδικα με τον Πολιτιστικό της σύλλογο επίσης, έχει τελικά κατακτήσει μια θέση περιωπής στις καρδιές των επισκεπτών της.
Μια πρωτόγνωρη εμπειρία ήταν αυτή με τις γιορταστικές της εκδηλώσεις τούτο τον Αύγουστο, το καθιερωμένο αντάμωμα των Περδικιωτών στο ανοιχτό θέατρο «Αλίκη», τη γευσιγνωσία με τηγανίτες και πίτες και τις θεατρικές παραστάσεις.
Προχθές την Παρασκευή έλαβε χώρα το δεύτερο μουσικό ταξίδι στην παράδοση στην υπέροχη, δροσερή κεντρική πλατεία του χωριού, από όπου και η φωτογραφία με τα χάλκινα και τα βιολιά.
«Όσο γυρίζει ο χορός, ο κύκλος μεγαλώνει» κι οι χοροί από όλη την Ελλάδα, έδωσαν νότα χαράς και ευεξίας στους κατοίκους και τους καλεσμένους τους.
