«Πού να ‘ναι οι μέλισσες;
Στις κυψέλες στο πολύτιμο σκοτάδι του μυαλού σου;
Πού να ‘ναι οι μέλισσες; Αιχμάλωτες στην ελευθερία».
Από τους λυρικούς στοχασμούς του Γιώργου Αλισάνογλου (Κίχλη 2021)
Πασχαλινές πολύχρωμες λαμπάδες, καλαθάκια, μικροαντικείμενα ζηλευτά, βαζάκια με χειροποίητα καλούδια. Κι εκείνα, τα παιδιά της Κυψέλης, μερικά καθισμένα στα αναπηρικά τους αμαξίδια, που τα οδηγούσε η μάνα, απολάμβαναν τον ήλιο και την καλοκαιρία της ημέρας του Σαββάτου του Λαζάρου, αλλά και το παζάρι τους.
Ήταν εκεί στον πεζόδρομο της Μιχαήλ Αγγέλου και πουλούσαν τα πασχαλινά τους καλλιτεχνήματα, από τα οποία κάποια ίσως να τα έφτιαξαν με τα χεράκια τους τα παιδιά του συλλόγου που φέρνει τη συμβολική ονομασία του σπιτιού της εργατικής μέλισσας συνεπικουρούμενα από γονείς, δασκάλους και φροντιστές.
Γύρω από αυτή την όμορφη εικόνα παρόντες οι συμπολίτες που ψάλλουν τον Λάζαρο με αρχηγό τον Γιώργο Μακρίδη, να έχουν κι εκείνοι τη δική τους συμμετοχή σε τούτο το ζωντανό παζάρι της Κυψέλης.
Και κάποιων η σκέψη μπροστά στη μεγαλοπρεπή εικόνα πηγαίνει σε εκείνους τους γνωστούς Γιαννιώτες, οι οποίοι έδωσαν την ψυχή τους, ίδρυσαν το σύλλογο με κόπους, αλλά και στόχους. Γονείς για τα παιδιά τους, για τα παιδιά μας.
