Στην Ήπειρο, όπως και σε πολλές άλλες περιοχές του κόσμου, οι Ιεροί Φυσικοί Τόποι συγκαταλέγονται στις αρχαιότερες ζωντανές περιοχές προστασίας και στα σπάνια και απειλούμενα πλέον αιωνόβια δάση του πλανήτη. «Απαντημένα» δάση, συχνά προστατευτικά των οικισμών και πολύτιμων δασικών πόρων, λειτουργούν ως ηθικοί κανόνες αποτυπωμένοι στο τοπίο και αποθετήρια της ιστορίας του τόπου. Στο Ζαγόρι τέτοια δάση, «εφταπάπαδα», «κουρί», «εκκλησιαστικά» ή «βακούφικα», όπως ονομάζονται τοπικά, υπάρχουν σχεδόν σε κάθε οικισμό. Από το 2015 εντάσσονται στο εθνικό ευρετήριο της Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς και αποτελούν σημαντικό στοιχείο του πολιτισμικού τοπίου του Ζαγορίου, που εντάσσεται πλέον στα μνημεία παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO. Νέες αξίες, όπως η διατήρηση της βιοποικιλότητας, προστίθενται στις υφιστάμενες αξίες τους, νέες προκλήσεις διακυβεύουν τη διατήρησή τους, αλλά εκείνα συνεχίζουν να εμπνέουν σεβασμό και να συμβάλουν στην αναζήτηση της πνευματικότητας, που οι άνθρωποι αποζητούν στο μεγαλείο της φύσης.
Η είσοδος είναι ελεύθερη.
«Ιχνηλατώντας την ιερότητα στα δάση του Ζαγορίου» στην ΕΗΜ
Ομιλία της ερευνήτριας πολιτισμικής οικολογίας και εξωτερικής συνεργάτιδας του Υπουργείου Πολιτισμού για το Πολιτιστικό Τοπίο Ζαγορίου δρ. Καλλιόπης Στάρα, με τίτλο «Ιχνηλατώντας την ιερότητα στα δάση του Ζαγορίου», παρουσιάζει η Εταιρεία Ηπειρωτικών Μελετών την Τετάρτη 10 Δεκεμβρίου, στις 7 το απόγευμα, στην αίθουσα «Κ. Κατσάρη» του Μεγάρου της.
