Έχει μια ξεχωριστή θέση στην επιστημονική κοινότητα των Ιωαννίνων και της Ηπείρου, με λαμπρή καριέρα ως ορθοπεδικός ιατρός, αλλά και με μεγάλη αγάπη προς τον ΠΑΣ Γιάννινα. Ο κ. Σιαράβας, διετέλεσε αμισθί γιατρός της ομάδας για πάνω από 25 χρόνια, σώζοντας ζωές σε δύσκολα περιστατικά των γηπέδων, βοηθώντας εκατοντάδες ποδοσφαιριστές να ξεπεράσουν προβλήματα τραυματισμών. Ο κόσμος αναγνωρίζει τις πολύτιμες υπηρεσίες που προσέφερε, τρέφει μεγάλη εκτίμηση στο πρόσωπό του, ενώ οι βετεράνοι ποδοσφαιριστές του ΠΑΣ κυριολεκτικά τον λατρεύουν. Τον έχουν τιμήσει πολλές φορές και αυτός συνεχίζει να είναι ο γιατρός τους στα παιχνίδια για φιλανθρωπικούς σκοπούς. Αναμφισβήτητα, ο γιατρός Σπύρος Σιαράβας, είναι ένα κομμάτι από την Ιστορία της τοπικής ομάδας. Δεν υπάρχει ποδοσφαιριστής που να πέρασε από τον ΠΑΣ και να μην έχει να πει έναν καλό λόγο γι’ αυτόν.
Με τον Σπύρο Σιαράβα γνωριζόμαστε πολλά χρόνια και λόγω της φύσης του ρεπορτάζ της ομάδας. Ήταν γιατρός του ΠΑΣ από τα τέλη της δεκαετίας του ’80 μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του ’10. Ας μας επιτραπεί η συνέντευξη σε πρώτο ενικό πρόσωπο. Δεν μας έβγαινε ο πληθυντικός. Μας είπε πολλά και ενδιαφέροντα πράγματα, για την ομάδα, τη ζωή του, τα δύσκολα περιστατικά που αντιμετώπισε, τη συνεργασία που είχε με προπονητές, παράγοντες, ποδοσφαιριστές. Είναι φύσει αθλητικός τύπος. Παίζει τένις, κάνει σκι, κολύμβηση, στα νιάτα του ήταν καλός αθλητής των 100 μέτρων. Αφού έβγαλε ένα γεμάτο δίωρο με τη ρακέτα στα γήπεδα αντισφαίρισης στο «Γιαννιώτικο Σαλόνι», καθόμαστε δίπλα από την πισίνα του ξενοδοχείου «Ήπειρος Παλλάς» για το στήσιμο αυτής της συνέντευξης.
Σπύρο, πώς ξεκίνησε η συνεργασία σου με τον ΠΑΣ Γιάννινα;
Από περιστατικό που συνέβη σε ένα παιχνίδι του ΠΑΣ στο γήπεδο της Νίκης Βόλου, όπου πέρασε μια μεγάλη περιπέτεια ο ποδοσφαιριστής μας Νίκος Παπανικολάου. Δεν το κρύβω ότι είμαι οπαδός της ομάδας, δεν έχανα παιχνίδι. Ειδικά τότε, που δεν υπήρχαν και τηλεοπτικές μεταδόσεις. Νομίζω ήταν η σεζόν 1989-90, παρακολουθώντας τον αγώνα Νίκη Βόλου – ΠΑΣ Γιάννινα. Ήμουν στην εξέδρα, βλέποντας τον Παπανικολάου να πέφτει κάτω και να του γυρίζει η γλώσσα. Ούτε εγώ κατάλαβα πως πήδηξα έναν μεγάλο μαντρότοιχο, στο γήπεδο της Νίκης Βόλου. Με ένα σάλτο μπήκα στον αγωνιστικό χώρο, όπου με τον μακαρίτη τον Χρήστο Κλαρούδα που ήταν μασέρ, επαναφέραμε τον ποδοσφαιριστή και στη συνέχεια τον πήγαμε στο νοσοκομείο του Βόλου για περαιτέρω εξετάσεις.
Το θυμάμαι, είχε παγώσει όλο το γήπεδο.
Τότε, δεν ήταν τόσο οργανωμένες οι ομάδες όπως σήμερα που έχουν ιατρικά επιτελεία. Από το περιστατικό του Βόλου, έπαθαν όλοι σοκ. Έτσι, ο τότε πρόεδρος Κώστας Χρηστίδης, μου λέει να πηγαίνω κοντά στην ομάδα ως επίσημος γιατρός της και να παρέχω τις ιατρικές υπηρεσίες μου. Στο επόμενο εκτός έδρας παιχνίδι στη Ρόδο με τον Διαγόρα ταξίδεψα με την αποστολή ξεκινώντας την συνεργασία.
Υποθέτω αμισθί. Τώρα μπορούμε να το πούμε, πέρασαν τόσα χρόνια.
Εννοείται αμισθί. Από τον ΠΑΣ δεν πήρα ούτε μια δραχμή και τα έξοδα που έκανα στα εκτός έδρας παιχνίδια, τα πλήρωνα από την τσέπη μου. Μερικές φορές πλήρωνα εγώ και για τις εργαστηριακές εξετάσεις των ποδοσφαιριστών, ακτινογραφίες, μαγνητικές κλπ που είχαν προβλήματα τραυματισμών και ερχόταν στο ιατρείο μου. Δεν είχα ανάγκη από δουλειά. Ό,τι έκανα για τον ΠΑΣ ήταν από αγάπη και τίποτα περισσότερο. Και όχι μόνον αυτό, αλλά για να δικαιολογήσουμε το γεγονός ότι παρείχα ιατρικές υπηρεσίες χωρίς χρήματα, έγινα μερικές φορές και μέλος διοικητικών συμβουλίων. Όταν οι πρόεδροι δεν πλήρωναν το ΙΚΑ, μας έτρεχαν όλους στα δικαστήρια. Δεν έχω πάει ποτέ σε δικαστήρια, παρά μόνο με τον ΠΑΣ, επειδή ήμουν στη διοίκηση.
Ποια ήταν τα δυσκολότερα περιστατικά που αντιμετώπισες σε αγώνες του ΠΑΣ;
Ήταν αρκετά τα περιστατικά. Ένα αυτό με τον Παπανικολάου στον Βόλο και το άλλο το 2005 με τον Παλιάγκα στη Βέροια. Ήταν και μια άλλη συνάδελφος στην κερκίδα, η Άννα Βασιλειάδου που πήδηξε τα κάγκελα και μπήκε στον αγωνιστικό χώρο. Εγώ του έδινα ανάσες και η Άννα του έκανε μαλάξεις στην καρδιά. Του είχε γυρίσει η γλώσσα. Ήταν παιχνίδι Β’ Εθνικής και δεν υπήρχε στο γήπεδο ασθενοφόρο. Με ένα περιπολικό της Αστυνομίας τον πήγαμε στο νοσοκομείο. Καθόταν ο γυμναστής Παντελής Κολόκας στο πίσω κάθισμα και του έπιανε το κεφάλι για να μην κουνηθεί.
Άλλα περιστατικά;
Αν θυμάστε ένα ματς με τον Παναθηναϊκό όπου τραυματίστηκε πολύ σοβαρά στο πόδι ένας Γάλλος ποδοσφαιριστής του ΠΑΣ, ο Χαμαντού. Σε ένα άλλο ο Γκαρόζης είχε βγάλει τον ώμο.
Ποια είναι τα πιο δύσκολα περιστατικά που μπορεί να προκύψουν σε έναν αγώνα;
Τα κρανιοεγκεφαλικά περιστατικά. Επίσης σε ένα ματς με αθηναϊκή ομάδα, ένας ποδοσφαιριστής έπαθε ρήξη σπληνός. Ήμουν τότε γιατρός αγώνα. Είδα στο χρώμα του ότι κάτι δεν πήγαινε καλά. Ήθελε να συνεχίσει, αλλά του είπα αμέσως στο νοσοκομείο για εξετάσεις όπως και έγινε. Προλάβαμε τα χειρότερα. Το παιδί έγινε καλά και συνέχισε την καριέρα του.
Ως γιατρός του ΠΑΣ αλλά και αγώνων είδες πολλά παιχνίδια και από τον πάγκο της ομάδας. Με τους προπονητές πώς τα πήγαινες;
Οι προπονητές με την πίεση των αγώνων και των αποτελεσμάτων ήθελαν αν είναι δυνατόν οι παίκτες να πάρουν μια….ασπιρίνη και την επόμενη ημέρα να είναι στο γήπεδο για να παίξουν και ας έπαθαν διάστρεμμα, να πω μια συνηθισμένη περίπτωση. Εγώ δεν έδινα σημασία, έκανα τη δουλειά μου όπως έπρεπε να την κάνω επιστημονικά, για να γίνεται σωστά η αποκατάσταση. Καλύτερη συνεργασία είχα με τον Άγγελο Αναστασιάδη, ήταν ένας ξεχωριστός άνθρωπος. Μου έλεγε: «Πόσο χρόνο θέλει το παλικάρι γιατρέ για να γίνει καλά;». Του έλεγα, για παράδειγμα, δέκα ημέρες. Μου έλεγε «ας είναι και δεκαπέντε και είκοσι, αρκεί να κάνει καλή αποκατάσταση». Αλλά και με τον Όγιος, τον Παπαχρήστου, τον Πάκερτ, καλά τα πηγαίναμε. Με όλους είχα καλή συνεργασία. Είχα ασχοληθεί και εγώ με τον αθλητισμό και ήξερα την ψυχολογία των αθλητών. Δηλαδή τους βοηθούσα και ψυχολογικά για να περάσουν τους τραυματισμούς.
«Ξεχωριστός άνθρωπος ο Αναστασιάδης»
Πες μας κανένα περιστατικό με τον Άγγελο Αναστασιάδη. Τον αγαπάει πολύ ο κόσμος στα Γιάννινα και ας δούλεψε μόνον για έξι μήνες στον ΠΑΣ.
Ο Άγγελος είναι τίμιος και καθαρός άνθρωπος. Σε λίγο καιρό έκανε πολλά πράγματα στον ΠΑΣ, τη σεζόν 2011-12. Καθάρισε τα αποδυτήρια, αξιοποίησε το δυναμικό της ομάδας, έκανε σέντερ φορ τον Βίλα χωρίς να είναι. Η ομάδα που ήταν μετά, ήταν δικό του δημιούργημα. Θυμάμαι, ένας παίκτης του ΠΑΣ, δεν θέλω να πω όνομα, του έβρισε τα Θεία, όταν του έκανε αλλαγή. Παγώσαμε όταν το ακούσαμε. Ήταν η χειρότερη βρισιά για τον Αναστασιάδη. Δεν αντέδρασε, το άφησε να περάσει, του έκανε συστάσεις ιδιαιτέρως και στο επόμενο παιχνίδι τον χρησιμοποίησε, ενώ μπορούσε να τον στείλει για προπόνηση με την Κ19.
Προσποιητοί τραυματισμοί υπήρχαν για λόγους σκοπιμότητας;
(γελά…). Ναι, υπήρξαν και τέτοιες περιπτώσεις. Επειδή ο γιατρός έχει την αγωνία ακόμα και για την πιο απλή περίπτωση, τους είπα, ότι αν κάνουν ψέματα, να λένε τη λέξη «τρίο» που στην παλιά γιαννιώτικη αργκό σημαίνει «ψέμα». Το είχαν για συνθηματικό. Σε έναν αγώνα με τον Αθηναϊκό, στο παλιό γήπεδο της Νήαρ Ηστ, πέφτει κάτω ο Χαρίσης και άρχισε να φωνάζει ότι πονάει και τέτοια. Πηγαίνουμε κοντά του εγώ ως γιατρός του ΠΑΣ, αλλά και ο γιατρός του αγώνα. Έλα όμως που ο γιατρός του αγώνα, είχε καταγωγή από τα Γιάννινα και όταν άκουσε τον Χαρίση να μου ψιθυρίζει «τρίο», κατάλαβε τι έγινε και βάζοντας τα γέλια μας λέει «παγουράδες αφήστε τα τριάρια γιατί και εγώ παγουράς είμαι…». Τη λέξη «τρίο» είχε ακούσει και ο Λουτσιάνο Ντε Σόουζα, αλλά δεν την έπιασε καλά και σε ένα ματς που ήθελε λίγο να πάρει ανάσες, έκανε τον τραυματία, αλλά αντί για…τρίο μας έλεγε κρύο! Και εμείς λέγαμε τι έπαθε, υποθερμία;
Δύσκολο το έργο του γιατρού αγώνα;
Είπα και πριν ότι ο γιατρός έχει την αγωνία και για το πιο απλό περιστατικό. Κάθε φορά που καλείται ο γιατρός σε περιστατικό τραυματισμού στον αγωνιστικό χώρο, πρέπει σε κλάσματα δευτερολέπτου να αξιολογήσει την κάθε περίπτωση, να αντιληφθεί αν είναι κάτι σοβαρό και αν διαπιστώσει ότι όλα είναι εντάξει, βάζει τον παίκτη πάλι στο παιχνίδι. Μια φορά με απέβαλε ο διαιτητής, επειδή σηκώθηκα από τον πάγκο και ρώτησα έναν παίκτη του ΠΑΣ που είχε χτυπήσει στο κεφάλι πώς αισθάνεται και αν έχει ζάλη.
Αυτό είναι από τα άγραφα. Τι ακριβώς έγινε;
Σε μια φάση είχε συγκρουστεί ο Μπλέτσας με αντίπαλό του και χτύπησε στο κεφάλι. Συνέχισε να αγωνίζεται, αλλά εγώ είχα την αγωνία μήπως έπαθε καμία διάσειση. Δεν είχε διακοπεί το παιχνίδι. Απλά τον είδα να πιάνει το κεφάλι. Σηκώνομαι από τον πάγκο και πηγαίνω δίπλα από τον επόπτη στη γραμμή και τον ρωτάω πώς είναι και αν έχει ζάλη. Με βλέπει ο διαιτητής και διατάζει την αποβολή μου, προς γενική έκπληξη όλων! Και ο επόπτης είχε παγώσει, δεν πίστευε σε ότι έβλεπε. Τότε δεν είχαν ενδοεπικοινωνία για να του πει ότι ο γιατρός την δουλειά του έκανε. Πέφτουν πάνω του και οι παίκτες να του πουν ότι είμαι ο γιατρός αγώνα, του εξηγώ τι έγινε, αλλά ήταν αμετάπειστος.
«Διατηρώ φιλίες με όλους τους παίκτες»
Τουλάχιστον ηθικά σου αναγνώρισαν από την ομάδα τα όσα έχεις προσφέρει πάνω από 20 χρόνια;
Διατηρώ φιλίες και καλές σχέσεις με όλους τους παίκτες που πέρασαν από τον ΠΑΣ. Τα παιδιά αναγνωρίζουν όσα έκανα γι’ αυτά, τη στήριξη που είχαν σε δύσκολες στιγμές. Εισπράττω την ανάλογη εκτίμηση και από τους φιλάθλους. Αυτό για μένα λέει πολλά. Δεν το κρύβω, είμαι οπαδός του ΠΑΣ, δεν υποστηρίζω καμία άλλη ομάδα και ότι έκανα ήταν βγαλμένο μέσα από την καρδιά μου. Και τώρα πάντα είμαι κοντά στις εκδηλώσεις και στους αγώνες που κάνουν οι βετεράνοι παίκτες του ΠΑΣ Γιάννινα.
Βρεθήκαμε πολλές φορές σε δρόμους, σε βουνά, με χιόνια, με βροχές, όταν έπαιζε εκτός έδρας ο ΠΑΣ. Μέτρησες ποτέ τα χιλιόμετρα που έκανες στα εκτός έδρας παιχνίδια;
Είχα ιατρείο και δεν μπορούσα να πάω με την αποστολή. Έπαιρνα το αυτοκίνητό μου και έφτανα μέχρι την Καλαμάτα. Μια φορά γύρισα χωρίς παρμπρίζ από τη Λάρισα, γιατί κάποιος το έσπασε επειδή είχα κρεμασμένο το σήμα του ΠΑΣ.
Είπες μόνον ΠΑΣ, καμία άλλη ομάδα;
Στην Ελλάδα μόνο ΠΑΣ. Τελεία και παύλα. Από φοιτητής συμπαθούσα και τη Λιντς, γιατί και αυτή ήταν μια αδικημένη ομάδα στην Αγγλία, όπως ο ΠΑΣ στην Ελλάδα, που όταν σήκωνε κεφάλι του το έκοβε η διαιτησία.
Και η Λιντς δεν καλοπέρασε από την ελληνική διαιτησία. Θα έχεις διαβάσει τι έγινε σε έναν τελικό για το Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης με τη Μίλαν στο Καυτατζόγλειο.
Ναι, την έσφαξε Έλληνας διαιτητής. Από τότε δεν ξαναέβαλαν Έλληνα ρέφερι σε τελικό ευρωπαϊκής διοργάνωσης.
Είσαι αθλητικός τύπος. Στο τένις μου λένε κορυφαίος. Ποια είναι η σχέση σου με τον αθλητισμό;
Ήμουν αθλητής των 100 μέτρων έχω νίκες σε σχολικούς και φοιτητικούς αγώνες. Έκανα 11.1 τα 100 μέτρα με πάνινα παπούτσια, με ταρτάν από καρβουνόσκονη και με χρονόμετρο χειρός. Επειδή σπούδαζα στην ιατρική Θεσσαλονίκης, πρότυπό μου ήταν ο Βασίλης Παπαγεωργόπουλος, ο λεγόμενος «φτερωτός γιατρός». Είχα από μικρός πολύ αγάπη για τον αθλητισμό και συνεχίζω να αθλούμαι. Παίζω τένις, κάνω σκι, γενικώς δεν σταμάτησα ποτέ να αθλούμαι.
Άραγε μπορεί να συνδυάσει κάποιος τον αθλητισμό με τα γράμματα, όπως καλή ώρα η δική σου περίπτωση;
Εγώ λέω πάντα ναι στον αθλητισμό, ναι στην άθληση, ανάλογα με το τι μπορεί να κάνει ο καθένας και σε τι ηλικία είναι, και για τα παιδιά λέω να αθλούνται αλλά να μην έχουν ως πρότυπο τον πρωταθλητισμό. Εκεί βάζω ένα ερωτηματικό. Για να ασχοληθείς επαγγελματικά με τον αθλητισμό είναι αποτέλεσμα πολλών παραγόντων. Οι περισσότερες πιθανότητες είναι να αποτύχεις. Έρχονται στο ιατρείο παιδιά που είναι σε ακαδημίες, στις ομάδες Νέων του ΠΑΣ και όλοι οι γονείς μου λένε ότι τα παιδιά τους είναι μεγάλα ταλέντα. Λέω στα παιδιά, αθληθείτε, αλλά κοιτάξτε να πάτε καλά στο σχολείο, να σπουδάσετε, να αναζητήσετε την επαγγελματική σας αποκατάσταση για να πατάτε γερά στα πόδια. Είδα περιπτώσεις καταξιωμένων παικτών που μετά την καριέρα τους ήταν ανεπάγγελτοι και είχαν προβλήματα
Πώς προέκυψε η ιατρική;
Επειδή ήμουν αθλητής στίβου, ήθελα αρχικά να πάω στη Γυμναστική Ακαδημία. Ο γνωστός γυμναστής στα Γιάννινα, ο Τάκης Ζιώγας, που έβγαλε αθλητές, επειδή ήταν αδελφός της μητέρας μου και ήξερε ότι ήμουν καλός μαθητής, με συμβούλεψε να διαβάσω περισσότερο για να περάσω σε κάποια καλύτερη σχολή. Έτσι μπήκα στην Ιατρική
«Λόγω αθλητισμού έγινα ορθοπεδικός»
Που σπούδασες;
Τελείωσα την Ιατρική Σχολή του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Λόγω της αγάπης μου για τον αθλητισμό επέλεξα την ειδικότητα της ορθοπεδικής.
Οι μεγαλύτερες χαρές που πήρες από τον ΠΑΣ;
Κάθε άνοδος από τη Β’ στην Α’ Εθνική είναι ένα ξεχωριστό γεγονός. Έζησα ως γιατρός την άνοδο του 1990 με πρόεδρο τον Χρηστίδη, την άνοδο του 2000 στο μπαράζ με το Αιγάλεω στη Νέα Φιλαδέλφεια, στο παλιό γήπεδο της ΑΕΚ. Επίσης θυμάμαι το 2006 ένα πολύ δυνατό παιχνίδι με τον Πανθρακικό στην Κομοτηνή όπου ανεβήκαμε από τη Γ’ στη Β’ Εθνική. Στην Κομοτηνή καθόμασταν μαζί με τον Κούγια στον πάγκο, είχε πολύ ένταση το παιχνίδι.
Με τον Αλέξη Κούγια πώς τα πήγαινες; Είναι λίγο εκρηκτικός.
Παίζαμε και τένις μαζί, μια χαρά ήταν η συνεργασία μας. Βοήθησε και αυτός σε δύσκολες στιγμές.
Από μικρός ποιους παίκτες θαύμαζες από τον ΠΑΣ;
Βασικά τους Αργεντινούς ποδοσφαιριστές που έπαιζαν ένα διαφορετικό ποδόσφαιρο από τους υπόλοιπους. Και επειδή η ομάδα είχε ποιότητα, δίπλα σε αυτούς ξεχώρισαν και οι Έλληνες παίκτες. Αυτό πρέπει να γίνει και τώρα. Η ομάδα να πάρει κάποιους ποιοτικούς παίκτες και δίπλα σε αυτούς θα γίνουν καλύτεροι οι υπόλοιποι παίκτες. Υπάρχουν ταλέντα και από την Ήπειρο που μπορούν να παίξουν στον ΠΑΣ.
Κατά τη γνώμη σου γιατί υποβιβάστηκε ο ΠΑΣ;
Σίγουρα κάτι δεν έγινε σωστά, κάτι δεν λειτούργησε καλά. Πιστεύω ότι αν είχε έναν καλύτερο τερματοφύλακα μπορούσε να αποφύγει τον υποβιβασμό. Οι ομάδες ξεκινούν το χτίσιμο από τους τερματοφύλακες. Τα προηγούμενα χρόνια είχαμε πάντα καλούς γκολκίπερ, όπως τελευταία με Λοντίγκιν, Τσιντώτα. Φέτος εκεί είχαμε αδυναμίες.
Τι βλέπεις, θα βρει η ομάδα επενδυτή;
Πολύ δύσκολα. Κανένας σοβαρός επιχειρηματίας δεν θέλει να μπλέξει σε αυτό το τοξικό περιβάλλον του ελληνικού ποδοσφαίρου. Είναι αντιληπτό τι λέω, να μην επεκταθώ περισσότερο.
Η συνέχεια του ΠΑΣ δύσκολη;
Ασφαλώς δύσκολη. Η ομάδα έχει αποξενωθεί και από την πόλη. Ο αείμνηστος Γιώργος Χριστοβασίλης ήταν από τους πετυχημένους προέδρους, σύμφωνα με την πορεία της ομάδας, αλλά ήταν και ο πιο απόμακρος από την τοπική κοινωνία πρόεδρος. Αυτό που έγινε τώρα με τον Ντάσιο, να τον βάλουν γενικό αρχηγό, είναι καλό. Ας αποτελέσει την αρχή. Αλλά πρέπει να έχουν ρόλους στην ομάδα και άλλοι βετεράνοι ποδοσφαιριστές. Επιτρέπεται τόσα χρόνια να μην έχουν κάποια θέση στον ΠΑΣ ο Κοντογιωργάκης ή ο Γκλασμάνης;
Γιατρέ μου, σε ευχαριστώ πολύ για τη συνέντευξη.
Και εγώ ευχαριστώ που μου δόθηκε αυτή η ευκαιρία να πω κάποια πράγματα για την ομάδα που όλοι αγαπάμε στα Γιάννινα. Και σε όποια κατηγορία και αν είναι, πάντα θα είμαστε μαζί της.
