Τώρα είν’ Απρίλης και χαρά, τώρα είναι καλοκαίρι.
Το διαψεύδει ο καιρός τον παραπάνω στίχο, τουλάχιστον εδώ στα Γιάννενα. Πρώτη τ’ Απρίλη χθες και η ημέρα προστάζει ήλιο και καλοκαιρία. Αντί για την ηλιόλουστη μέρα, ο ουρανός ήταν μουντός, τα λουλούδια σαν να σκιάζονται να πετάξουν τα άνθια τους και ο κόσμος των πυγολαμπίδων κρύβεται για να αποφύγει τους καιρούς.
Σε λίγες μέρες έρχεται το Πάσχα, πρόωρο κι εκείνο συμβαδίζοντας με τον καιρό. Ήδη οι άνθρωποι προετοιμάζονται για τη μεγάλη γιορτή. Θα εμφανιστούν στην πόρτα μας τα λαζαρούδια, ίδια κι απαράλλαχτα, όπως όλα τα χρόνια. Ο ναός της Αγίας Μαρίνης ανανεωμένος, όπως προέκυψε μετά την αλλαγή της μορφής του, φιλοξενεί ήδη τρεις συναυλίες εντός του με τον τίτλο ΘρηνΩΔΟΥΣΑ με μουσικές και απαγγελίες ποιημάτων. Κι αντί να το πουν οι κούκοι στα βουνά κι οι πέρδικες στα πλάγια, το λένε η φιλαρμονική του δήμου κι οι ντορεμί το συγκρότημα εντός του ναού με τη μουσική, τη διεθνή γλώσσα.
Κι εμείς, παίρνοντας αφορμή από όλα αυτά, αναλογιζόμαστε αν ένας σημερινός εμπνευσμένος παπάς μπορεί να οδηγήσει το ποίμνιό του στα νερά της πίστης. Επίκαιρα όσο ποτέ τα λόγια τον Αποστόλου Παύλου, όπως τα διαμήνυσε στην επιστολή του προς Τιμόθεον: «Εν ταις εσχάταις ημέραις θέλουσι έλθει καιροί κακοί, διότι θέλουσι είσθε οι άνθρωποι φιλάργυροι, αλαζόνες, βλάσφημοι απειθείς εις τους γονείς, αχάριστοι, ανόσιοι, άσπλαχνοι, αδιάλλακτοι». Σαν να γράφτηκαν σήμερα, σηματοδοτώντας την εποχή μας.
Ο Απρίλης σημαίνει ουσιαστικά την αρχή της Άνοιξης. Οργασμός στους εναπομείναντες κήπους της πόλης για το φύτεμα των λουλουδιών με πρώτες τις γυναίκες να τους φροντίζουν. Την Ιουλία Σακελλαρίου στην αρχή της λεωφόρου Δωδώνης και βέβαια την αλησμόνητη Πόπη Παρλαπά στην οδό Κώστα Φρόντζου με τις αμέτρητες τουλίπες να δίνουν το στίγμα του μήνα Απρίλη και μαζί το μήνυμα της άνοιξης. Σήμερα στο αρχοντόσπιτο αυτό ούτε τουλίπες, ούτε φρέσκοι πανσέδες. Για μας η ψευδαισθητική αντήχηση έρχεται από το εσωτερικό του, την ώρα που φωτογραφίζουμε τα εναπομείναντα λουλούδια, τις κόκκινες μπιγόνιες, όπως τι ονόμαζε ο Τάκης. Οι μικροί κήποι τους και άλλων Γιαννιωτών, όπως της Τιτίκας Βέλλη, της Όλγας Νάτση γέμιζαν με χρώματα κι αρώματα. Κι ύστερα έφθαναν οι πασχαλιές κι οι γραβανιές σε όλο το μεγαλείο τους.
Η 1η του Απρίλη, όμως, έχει καθιερωθεί για το πρωταπριλιάτικο ψέμα. Αναλογιζόμενοι πόσο άλλαξαν τα πράγματα σήμερα, ο νους πηγαίνει κατ΄ευθείαν σε εποχές, όπου στις εφημερίδες κοιτούσαμε ποιος να βγάλει το πιο πειστικό ψέμα που να δημιουργήσει έναν μικρό πανικό στα Γιάννενα. Και ουκ ολίγες φορές δημιουργούσαν πανικό. Άπειρα ψέματα, πολλές οι φάρσες, εύστοχοι τίτλοι για τα χρόνια εκείνα. Και η κάθε εφημερίδα συναγωνιζόταν ποιας το ψέμα θα γίνει πιστευτό από τον κόσμο. Αν σταχυολογήσουμε τα κείμενα με τις πρωταπριλιάτικες φάρσες, που είδαν το φως της δημοσιότητας κατά καιρούς, για τον πάπα της Ρώμης που πρόκειται να επισκεφθεί τα Γιάννενα, για τη λίμνη που εμπλουτίστηκε με γόνους ισλανδικού μπακαλιάρου και άλλα φαιδρά, που μόνο πειστικά δεν ήταν, θα καταλήξουμε στο συμπέρασμα, πόσο πιο απλοϊκός ήταν ο κόσμος κάποτε.
